Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Wykryto ruch gałek ocznych.
Ile wynosi 2+2?
Błędna odpowiedź.
Ocena funkcji poznawczych.
Ile wynosi 2+2?
Błędna odpowiedź.
Byłeś w śpiączce farmakologicznej.
Możesz mieć luki w pamięci, trudności z porozumiewaniem się…
Wykryto ruch całego ciała.
Dla własnego bezpieczeństwa wróć na platformę.
POWODZENIA!
Gdzie ja jestem?
Ostrzegam, twoje mięśnie nie są jeszcze w pełni sprawne.
Ludzie!
Halo?
ILIUCHINA
ZMARŁY
Gdzie ja jestem?
Cóż, że ze Szwecji…
Co tam robi skaningowy mikroskop elektronowy?
I skąd wiem, co to?
Jestem mądry?
Hop hop?
- Nagraj dziennik. - Nie.
Chcę pogadać z szefem.
Z kapitanem.
Kapitan Yáo, Li-Jie nie żyje.
A jest ktoś, kto żyje?
Doktor Ryland Grace.
Koniec wykazu.
Chyba nie mogę być tu sam, nie?
Wykryto pilota.
Nie, czekaj, jakiego pilota?
Dzwoń do… Houston.
- Polecenie niezrozumiałe. - Rozpocznij operację: powrót do domu.
Operacja niemożliwa.
Słońce! Tak jest.
Gdzie jesteśmy? W okolicach Neptuna?
Podkręćmy to radyjko i zadzwońmy na Ziemię.
Transmisja dotrze na Ziemię
za 11 lat, 10 miesięcy, 14 dni i 6 godzin.
Nie. Co ty? Bzdury gadasz.
Dawaj mapę.
Ale daleko.
Koszmarnie daleko.
UKŁAD SŁONECZNY ZIEMIA
To nie nasze Słońce.
Gdzie jest paliwo?
POZIOM PALIWA: NISKI
Zaraz.
11,581 KG PALIWA
W DOMU ZA 113,8 LAT
Za kilka minut dotrzemy do Linii Pietrowej w pobliżu Wenus.
Na jakim etapie jest sonda ArcLight?
SONDA ODKRYJE TAJEMNICĘ LINII PIETROWEJ
Czego się możemy spodziewać?
Liczymy na obraz z mikroskopu na pokładzie sondy.
Boże.
Muszę uciekać.
Fale dźwiękowe da się zobaczyć.
Różne częstotliwości
tworzą różne wzory…
Nie, wzory, nie…
Olivia, pomożesz? Mamy to.
Tak?
One serio zjadają Słońce?
Te kosmiczne kropki?
Bardzo dobre pytanie.
Ciekawe, co myślą o tym wasi rodzice. Może niech oni wam to wyjaśnią.
Kto chce zagrać w…
Woreczek to lawa!
Lawa, lawa!
Jaka jest prędkość światła? Olivia?
Ręce ci się topią!
300 000 kilometrów na sekundę!
Tak jest! Wielkie brawa. Fantastycznie.
Co to ta Linia Pietrowej?
Pas.
Nie można.
Ja mogę.
Lawa, lawa!
Błagam.
Dwa lata temu
wielka miłośniczka radioteleskopów, niejaka Irina Pietrowa,
zauważyła między Słońcem a Wenus wiązkę podczerwoną,
którą potem nazwano Linią Pietrowej. Tyle.
I to te kropki?
Tak sądzą.
Jakie kropki?
Te kropki.
Wysłali tam sondę, która przesłała nam to.
Czy one zjadają Słońce?
Może trochę…
je podskubują. Tak ociupinę.
Czyli bez dramatu.
Mini dramacik.
Mini, najwyżej średni.
W ciągu 30 lat temperatura na Ziemi…
spadnie o 10,
może 15 stopni.
Czyli jednak dramat.
Słyszałam, że nie będzie upraw, gospodarka padnie i pół Ziemi umrze z głodu.
Super.
Wszyscy zginiemy!
No właśnie.
Ale pamiętajcie…
To tylko gdybanina.
Rozgryzą to.
W tej chwili największe umysły tej planety rozkminiają ten problem.
WÓDKA
Dzień dobry, doktorze Grace.
Nie śpię!
KOMANDOR YÁO
ILIUCHINA
KIM JESTEM?
PIERWIASTEK ZASKOCZENIA
ZAWSZE MIĘSISTY? PRZYJACIELE?
JAK TU TRAFIŁEM?
Puk, puk.
Kto tam?
- Nie lubię żartów. - Nie lubi żartów kto?
Doktor Grace?
Może.
Eva Stratt. Z Zespołu Pietrowej. Potrzebuję pomocy.
Mojej?
A pan to napisał?
ANALIZA HIPOTEZ WODNYCH I UTARTYCH MODELI EWOLUCYJNYCH
Interesuje mnie ten fragment. Strona 31.
„Ekosfera jest dla idiotów, czyli czemu wszyscy się mylą”.
To było dawno temu.
- Wierzy pan w to, co pan napisał? - Za to mnie wywalili.
Wywalili pana,
bo nazwał pan głównego naukowca „totalną stratą węgla”
na konferencji UNESCO w Danii.
Jest pani poinformowana.
Nie wiem, o co chodzi, ale ja chyba…
To lawa.
- Nieprawda. - Jasne.
Koledzy się od pana odwrócili,
bo nie chciał pan odpuścić swojej teorii.
Teraz może pan udowodnić, że się mylą.
- Nie biegamy. - Nie biegam.
Po co? Mnie już nie zależy, więc…
Zależy. Ucieka pan, bo się pan boi.
Nie boję się.
Dalej pan wierzy, że życie może się rozwijać bez wody?
Ani tlen, ani wodór nie są magiczne.
Bez wody nie ma życia na Ziemi – zgoda.
Ale na obcej planecie mogą panować inne warunki.
Serio? To takie rewolucyjne?
Pojedzie pan z nami.
- A pan to…? - Carl.
Cześć, Carl.
Wczoraj dotarły do nas próbki z Pietrowej.
Powie mi pan, czym są i jak funkcjonują.
Jestem nauczycielem. W liceum.
Z doktoratem z biologii molekularnej.
I jeżdżę do pracy rowerem. Nie dla frajdy.
Na pewno są tysiące chętnych…
To coś żyje na powierzchni Słońca. Czy potrzebuje do życia wody?
- Słońce naprawdę umiera? - Tak.
Czy to koniecznie… konieczne?
Owszem.
Proszę analizować próbkę z Pietrowej.
Właśnie,
pomieszczenie wypełnione jest argonem. Zalecam ostrożność.
Robię to, bo nikt za mną nie zapłacze?
Nie tylko.
Czy zginę, czy nie - wszystko wam jedno?
Serio musicie to obgadać?
Doszliśmy do wniosku, że lepiej, żeby pan nie umierał.
Wielkie dzięki.
Witamy na Ziemi.
Żyją?
Ruszają się.
Czyli żyją.
Poruszają się, ale przyczyn może być parę.
Z czego są zbudowane?
Dajcie chwilę. Około 200 lat rozpracowywaliśmy bakterie…
Proszę się pośpieszyć.
Obejrzę was sobie w pełnym spektrum.
Nie uwierzycie.
Nic się nie wydarzyło.
Nie mogę skubańców rozgryźć.
Niesamowite.
Rentgen, mikrofala, promienie gamma, światło widzialne…
I nic!
Cały dzień chciałem to zrobić.
To jest komórka!
Komórka! Pobudka! To komórka!
Maleńka kosmiczna komórka!
Brawa.
Nawiązałem kontakt!
Z istotą spoza…
Umarła.
Co?
I bardzo dobrze.
Dowiemy się, z czego jest zbudowana.
Entuzjazm jest?
Super!
Prawda?
Węgiel.
Tlen.
Wodór.
To coś…
składa się niemal w całości…
z wody.
Jak tam?
Poniosło mnie, wiem.
Po prostu wpadłem w życiu na jeden dobry pomysł i wyszło, że to nieprawda.
Jeszcze jakieś rewelacje?
W ruchu emitują podczerwień.
W ogromnych ilościach. Gdzie one magazynują tę energię?
Tę samą częstotliwość ma światło, które tworzy Pietrową.
Światło wprawia je w ruch?
Chłoną energię słoneczną, a potem wykorzystują ją jako napęd.
Jadą na bąkach. W skrócie.
Czemu poleciały na Wenus?
Nie wiem.
Poinformujemy pana.
W sensie?
347 biologów z 21 krajów za chwilę przystąpi do pracy.
Dziękujemy za pomoc. Fajnie, że pan nie zginął.
Pakujemy się.
Jazda!
I tyle?
- Carl? - Z nią gadaj.
Wszystko zabieracie?
Mówił pan, że są tysiące lepszych od pana, więc…
- Przez skromność. - Nie chcę skromnych.
Chcę takich, co walczą o swoje
- i mają gdzieś opinię innych. - To ja.
Weźmie pan w tym udział?
Jeżeli…
uważa pani, że się przydam…
Odpowiedz na pytanie.
Chcę ratować świat.
Ma pan trzy próbki.
Aż trzy?
Plus trupek.
Brałbym, co dają.
- Zgoda. - Biorę trzy.
To do roboty, doktorze.
Świat na pana liczy.
ASTROFAGI DLACZEGO WENUS?
Carl?
Tak?
Gdybyś był kosmicznym mikroorganizmem…
Nie bawię się w to.
Po co byś leciał ze Słońca na Wenus?
Czemu nie Merkury? Jest bliżej.
Może powietrze gorsze?
- Atmosfera Wenus to głównie CO2. - I może o to chodzi?
Może to właśnie lubią.
BERLIN - SZTOKHOLM PEKIN - TOKIO
Carl?
Mamy jakąś kasę?
My nie.
Ale ja tak.
Teraz uważaj.
Dzięki.
- Mają panowie kupon? - Nie mamy.
- Jesteśmy z rządu. - Którego?
Każdego.
- Czyli to pudełko to Wenus. - Tak jest.
Emituje tę samą częstotliwość podczerwieni, co atmosfera Wenus.
Jeśli kropki ruszą, gdy włączysz światło,
znaczy, że potrzebują CO2.
I potwierdzimy Hipotezę Carla.
Obłęd.
Sorka.
No dobra.
Gotowy?
To znaczy, że co?
Że astrofagi zwiały.
Zniknęły.
Jak zniknęły? Znajdź je.
Jeśli otworzę drzwi, uciekną.
I przepadną na dobre. Teraz są w pudełku.
- Wyłączmy światło. - Mało. Musimy mieć totalną ciemność.
To wsadź pudełko w inne pudełko.
Super.
Dobra, zamykajcie. Odbiór?
Słyszymy się.
Uwaga, faza druga.
Wszedłem.
Mów, co się dzieje.
Mam drania.
I drugiego!
No dalej, znajdź trzeciego.
Jest i trzeci.
Trzej muszkieterowie. Głupi, głupszy i najgłupszy.
Co? Co jest?
Siedzisz?
Nie, stoję. Jak dorosły facet.
Bo jest i czwarty.
Co?
Zostaliśmy tatusiami.
To teraz już siedzę.
Stratt.
Zrobiliśmy z Carlem dzidziusia.
Co?
Umiemy rozmnażać astrofagi.
Proszę tam zostać.
Wycieczka.
Kiedy Stratt wspomniała, że przyśle samolot,
- obstawiałem jakiś elegancki odrzutowiec. - Tak, wiem.
Trzymaj.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio brałem prochy od nieznajomków.
Dosyć! Stop!
Jak tam lot, doktorze?
- Gdzie jesteśmy? - Na oceanie.
Rozmnoży pan astrofagi na większą skalę?
W teorii wystarczyłby kawałek zakrzywionej rury, mocne źródło światła…
Chwilunia.
- Zapisz. - Tak jest.
…plus podczerwień i dwutlenek węgla. Tyle.
Coś jeszcze…
Wody. Dostałem pigułkę i nie mogę połknąć.
Dwie duże kawy.
Dzięki. I wodę.
Kawa też może być.
Obie moje.
To nie chcę.
Warunki mogą nie być zbyt sprzyjające.
Bez przesady.
Wystarczy prysznic i jakiś kawałek łóżka.
- Spadam. - Idziemy.
- Nie dam rady. - Da pan.
Proszę państwa, doktor Ryland Grace z USA.
Zapraszam tutaj.
Odkrył, jak rozmnażać astrofagi.
- W jaki sposób? - Ile trwa proces?
- Mitoza czy mejoza? - Ile wynosi okres inkubacji?
Zbudowaliśmy z Carlem mini Wenus ze sklejki.
Jak tylko próbki rozpoznały sygnaturę spektroskopową CO2…
Zrobiły: blup i tyle.
Dobrze.
Proszę usiąść.
Co za Carl?
Pański eksperyment był prymitywny, ale nasi naukowcy go powtórzyli.
Jak to zrobiliście…
W optymalnych warunkach podwojenie nastąpi w 8 dni.
Dr Grace ma rację.
Kluczowy jest CO2.
Dlatego śmigają na Wenus.
- Proszę głośniej. - Dlatego śmigają na Wenus.
Dlatego lecą na Wenus – twierdzi dr Grace.
Rozmnażać się.
Blup i tyle.
Już go lubię.
- Ile potrwa otrzymanie 2 milionów kg? - Ilu?
Dwa miliony? Ale… po co?
Po co komu aż tyle astrofagów?
Nikt mu nie powiedział?
Nie ma dostępu.
Proszę wstać.
Wstajemy.
Otrzymuje pan pełen dostęp do wszystkiego, co dotyczy projektu Hail Mary.
Co to projekt Hail Mary?
No dobra.
CZYM JEST PROJEKT HAIL MARY?
Nie tylko Słońce umiera.
Wykryliśmy pewną tendencję.
Gwiazdy zarażały się od swoich sąsiadów. Poza jedną.
- Tau Ceti? - Tak. 11,9 lat świetlnych stąd.
Jest zdrowa, mimo że otaczają ją zakażone gwiazdy.
Czemu?
Powiedzcie mu.
Nie mamy pojęcia!
Dlatego zbudujemy statek, polecimy tam i się dowiemy.
11,9 lat świetlnych? Żaden statek nie doleci tak daleko.
Doleci. Statek nie stanowi problemu.
Problemem jest energia, która by go miała napędzić.
Była problemem.
2 MLN KG PALIWA Z ASTROFAGÓW
Paliwo z astrofagów?
O ile wytworzymy go odpowiednio dużo. I tu pojawiasz się ty, przyjacielu.
Ja?
Te maluchy mają w sobie sporo energii.
Jedna wpadka i zmiecie z powierzchni ziemi Kalifornię.
Owszem. Dlatego mieszka pan na lotniskowcu, na środku oceanu, gdyby…
- Mieszkam? - Tak.
Zrobicie statek latający z prędkością światła
i dotrzecie dalej, niż cokolwiek dotąd, by sprawdzić, co tam u jednej gwiazdy?
Właśnie.
A co potem?
Nie będzie paliwa na podróż powrotną,
więc na Ziemię wrócą sondy z próbkami.
„ŻUK” - PROTOTYP
Czyli astronauci…
umrą w kosmosie?
Tak.
W kosmosie.
Jeszcze jakieś świetne pomysły?
Rozważacie inne koncepcje?
Milion rzeczy może się nie udać. Po drodze na pewno pójdzie coś nie tak.
Ale wy, Amerykanie, lubicie wierzyć w cuda.
Hail Mary. Zdrowaś Mario, jasne.
Możemy oczywiście nie zrobić nic.
Umierać z głodu, mordować się
i patrzeć, jak nasza planeta ginie. A my z nią.
Tak że tak.
- Lot potrwa bardzo długo. - Większość czasu będą w śpiączce.
To bezpieczne?
Nawet nie żartujmy.
Potrzebujemy trzech ludzi.
Pilota.
Inżyniera.
I naukowca.
Komandorze Yáo.
Pewnie cię znałem, ale niestety nie pamiętam.
Robiłeś dziwne miny
na każdym zdjęciu. Serio.
Pewnie byłeś supermądry
i silny,
i odważny.
Iliuchina.
Wiszę ci trzy torby wódki.
Miałaś chyba masę znajomych.
Na tym zdjęciu,
wyglądasz, jakbyś się włamywała na Kreml.
Klasa.
Wolałbym, byście tu byli.
Żebym nie musiał być sam.
I żebym…
lepiej to wszystko ogarniał, ale…
Kochała was masa ludzi. Zasłużyliście na lepszy finał.
Zrobię, co w mojej mocy, żeby wasza…
Wiecie, żeby to wszystko…
Po prostu się postaram.
OTWARCIE ŚLUZY
Zbliżamy się do orbity Tau Ceti.
Odłączam silniki za…
- …14, 13… - Co?
Co? Czemu odłączasz? Może warto to obgadać?
Wykryto pilota.
Gdzie? Weź, nie jestem pilotem!
4…3…
A jak będzie zero, to co?
Jesteś na orbicie Tau Ceti.
Co, do jasnej ciasnej?
Petrovascope gotowy do użycia.
Ty jesteś Tau Ceti.
I masz Linię Pietrowej.
Ale nie gaśniesz.
Czemu?
A to co?
Wykryto Plamkę A.
Co to Plamka A?
Wykryto Plamkę A.
Nie, o nie. Mary, lecimy.
Nie, nie!
Wykryj pilota!
Proszę się przypiąć.
Wykryj pilota!
- Wykryto pilota. - Spadamy stąd.
Uruchom napęd wirowy.
- Napęd wirowy. - Błędne polecenie.
Witaj na Hail Mary.
To to?
Manewr niedozwolony.
Czad.
Wykryto Plamkę A.
Czego chcecie?
Że co?
Wykryto Plamkę B.
Co znowu za…?
Odległość od Hail Mary wynosi 800 metrów.
Puścili mi coś.
Może to wiadomość?
A może bomba.
To bomba?
PLAMKA A PLAMKA B
- Tarcze! - Hail Mary nie posiada tarcz.
A bo?
30 metrów.
20 metrów, 10…
To się nie popisaliśmy, co, Mary?
Wykryto Plamkę C.
Co proszę?
Czemu leci dużo wolniej niż poprzedni?
Mają mnie za debila.
A gdybyśmy chcieli to złapać?
Masz ochotę na kosmiczny spacer, doktorze?
W tym celu włóż skafander EVA i udaj się do śluzy.
Okej.
Tak jest!
DEKOMPRESJA W TOKU
Odpada.
To jakiś obłęd.
W prawo – zakręcasz, w lewo – odkręcasz.
Ksenon jest gazem. Coś mi tu ściemniasz.
Potrzebujemy sprzętu, żeby zbadać astrofagi na Tau Ceti.
- Grace? - Sorka.
Większość nie zadziała w stanie nieważkości.
To stwórzmy taki, który będzie działać.
Na to trzeba lat. A mamy parę miesięcy.
Alternatywa?
Zrobimy grawitację.
Wirówka?
Wirówka.
Używali ich, żeby robić masło podczas wojny secesyjnej.
Taka tam… ciekawostka.
Laboratorium gotowe do użytku.
Stały ksenon.
Lewo to prawo, prawo – lewo, a ksenon to ciało stałe.
A kosmici istnieją.
Totalnie się myliłem, a wszystko jest nie tak.
W lewo zakręć, prawo – odkręć.
No masz…
O nie!
Materiał obcego pochodzenia.
40 ERIDANI SYRIUSZ
Jesteście daleko od domu.
Też jestem daleko.
ZIEMIA
Wykryto Plamkę D.
To ja?
Mój statek.
Nie rozumiem.
Chcesz, żebym…
wrócił na statek?
Dopiero przyszedłem.
Dobra.
OK.
Później pogadamy.
Cześć.
Mary? Co oni wyprawiają?
Nie zaleca się modyfikowania ustawień wirówki.
Dzięki, Mary.
WIRÓWKA URUCHOMIONA
POZOSTAŁY TLEN
Co?
O rany.
Tego nie było.
Jest tam kto?
Nieźle ogarnęliście grawitację.
Też ci zbudowałem statek.
Z makaronu.
Jeden tylko.
Nie wiem, ilu was tam jest.
Hej.
Nie, czekaj, przepraszam!
Wystraszyło mnie to twoje…
Nie wiem, gdzie masz twarz.
Tajemnicza sprawa.
W sumie, po co komu twarz?
Lubisz sobie postukać.
Fajne.
Pokazujesz mi coś?
Nie stukasz, wybacz.
Kolejny prezent?
Takiego jeszcze nie mam.
Świetny. Dziękuję.
Co z tym, włożyć na głowę?
Zdjąć głowę?
Mam zdjąć hełm?
Nie.
Bo wiesz…
Prosisz o wiele.
Pogniewałeś się?
Dzięki za, mam nadzieję, że nie kajdanki.
Sorki za ten hełm.
Do oddychania potrzebuję tlenu, tak że…
Dwa atomy po osiem.
O2.
Ty mały draniu.
To jest tlen!
I tak chyba nie mam śmiałości.
Jeśli bym się rypnął, to klops.
No dobra.
To Linia Pietrowej.
Łączy nas wspólny cel. Też mamy problem z Pietrową.
Wy musicie go rozwiązać, my też.
Dlatego mi to dałeś?
To chyba było „tak”.
Jeśli mamy ratować świat, trzeba się jakoś dogadać.
Ponoć matma to język wszechświata.
Zaraz się przekonamy.
Widzisz cyferki?
Chcesz?
Wszyscy święci, ale…
Gorąco tam masz. To amoniak?
No więc to jest…
Widzisz cyferki?
Po drugiej stronie.
Rozwiń jeszcze raz. No dawaj, tylko nie puszczaj.
Nie puszczaj.
Przytrzymaj i zerknij z drugiej…
To może inaczej.
Zobacz.
Zegar.
Na pewno mierzycie czas.
Tu są wskazówki, a tu cyfry.
Jeden, dwa, trzy – wskazują cyfry.
I jak się przyjrzysz, te same cyfry masz i tu, i tam.
Ciemno tam.
Mam pomysł.
Poczekaj.
Nie… tak.
Nie odchodź. Zostań.
No brawo.
Jestem Grace.
A ty będziesz Rocky.
Bo wyglądasz jak kawał skały.
Nic mi nie jest.
Echolokacja? Prawda?
Rozpoznajesz powierzchnie.
No to patrz.
Widzisz cyfry?
Co jest?
Cieszysz się?
Łapki w górę znaczą „fajnie”?
My robimy tak.
Nasza wersja twojego…
to kciuki do góry.
To jest kciuk w dół.
My robimy… w górę.
Ujdzie.
Mam zaczekać? To czekam.
Nie, spoko…
Cieszę się, że razem tu sobie działamy. Jest ogień.
Sorry, że tyle gadam.
Po prostu strasznie długo byłem sam.
A co my tu mamy?
Zegar.
Ja ci pokazałem zegar.
I ty mi pokazujesz zegar.
Zegarowe ziomki.
Jasne.
Tak szczerze…
to chyba nie do końca łapię.
Patrz na to.
Pomyślałem, że cię nagram.
Nie, nie, spokojnie. To tylko mikrofon, zobacz.
Zacznijmy od jedynki.
Jeden.
Czekaj, wybacz.
Dobra, jeden.
I…
Jeden.
Super.
No więc…
poznałem kosmitę.
Uczymy się ze sobą rozmawiać.
Imiona.
Ty pierwszy.
Rocky.
Skończyłeś?
Ja jestem…
To będzie dobre.
Grace.
Jak brzmię w twoim języku? Dawaj.
Wystarczy, żeby zamówić żarcie w knajpie. Mamy ze 250 słów.
Zginąłby w mojej atmosferze, a ja w jego.
Ale i tak w relacjach wolę stawiać bezpieczny mur…
Jest mechanikiem. Chyba.
Wykorzystuje ksenon w formie stałej.
Potrafi stworzyć, co chce.
Patrz.
Nazwałem to „ksenonitem”.
Nawet jeśli czegoś nie rozumiem, a to zdarza się często,
odstawia teatrzyk, jak dla przedszkolaka. A ja się wcale nie obrażam.
Rozwijamy się. Osobno, nie że on we mnie.
Czego się ciut obawiałem.
Jego Słońce też umiera.
Może jakoś sobie pomożemy.
Poznajesz?
To astrofagi.
Pożeracze gwiazd.
ASTROFAGI
„Astrofag na moja gwiazda. Źle, źle, źle, źle”.
U nas też.
Rocky cieszy, że nie sam.
Czemu jesteś sam?
Na statku byli 23. Został jeden.
23?
I co im się stało?
Martwi.
Przykro mi.
A powiesz jak?
Rocky nie wie. Tylko on nie zmarł. Nie naprawił.
Ilu ludzi na statku Grace, pytanie?
Była nas trójka.
Dwójka zmarła po drodze.
Też nie wiem dlaczego.
Zostałem sam.
Ty i ja.
Racja.
Grace Rocky ocalą gwiazdy.
Stoi.
Właśnie się stuknęliśmy.
Co tam mówisz?
Chcesz mnie stuknąć?
Stuka się z kimś, nie kogoś.
_To samo.
Jest drobna różnica.
Tak, astrofagi dotarły na Tau Ceti.
Inaczej by nie było Pietrowej.
Grace robi kiepskie modele.
Po co nam ten cały model?
Ustalić, czemu gwiazda nie umiera. Ustalić plan.
Jasne.
Model potrzebny, żeby ustalić. Głupie pytanie.
O raju.
Miałem taki w klasie. Ale znacznie prostszy w obsłudze.
Sekunda. Co jest?
- Co nauczyciel w kosmosie, pytanie? - I to dobre.
A może spróbujemy…
Co nauczyciel w kosmosie, pytanie?
- Nie. - Głos niedobry.
- Będzie mi się śnił. - Straszny.
To może ten?
Nie.
- Co nauczyciel w kosmosie? - Nie idźmy w tę stronę.
Co nauczyciel w kosmosie?
Co cię bawi, pytanie?
Co nauczyciel w kosmosie?
No wiesz…
Uroczy. Ale nie.
Meryl Streep?
Co nauczyciel w kosmosie?
Ta to wszystko zagra.
Co nauczyciel w kosmosie?
Średnio, nie?
Co nauczyciel w kosmosie?
Niezły.
- Lubię. - Super.
A, odpowiadając na twoje pytanie, pojęcia nie mam, co tu robię.
Nie pamiętam.
Nie szkodzi, Grace się dowie, kiedy Grace wróci do domu.
Idę spać.
Nie rozumiem słowa.
Spać?
Robisz tak.
Śmierć? Śmierć? Nie, nie.
Nie, nie śmierć. Leżymy tak sobie jakieś 29 000 sekund, a potem…
budzimy się.
Zrozumiano.
My mówimy na to:
Dobra, zapiszę.
Spać.
Dobranoc panu.
Popilnuję, jak śpisz.
Nie trzeba. Dziwnie by było.
Przeżyję. Branoc.
Strach. Erydianie czuwają, kiedy śpi.
Bardzo ciekawe, możemy sobie to…
obgadać jutro?
Rocky wiele dni czuwał przy załoga.
Oni się nie obudzić.
Cały czas tam będziesz?
Nie, normalnie bliżej. Na piersi.
A dalej by się nie dało?
Grace nie będzie czuł bezpiecznie.
Poznaję cię ostatnio
z tylu różnych stron. I to jest super.
Czy ta mi się najbardziej podoba…?
I tak wolę na boku. Dobranoc.
Czuwamy, kiedy ten drugi śpi.
Erydianie nie śpią jak ludzie.
We śnie są sparaliżowani. Nie obudzą się, nawet w sytuacji zagrożenia.
To kwestia przetrwania.
Ktoś po prostu musi o ciebie dbać.
Ocena postępów misji. Cel naukowy osiągnięty.
Astronauci, to jest dr Ryland Grace.
Światowej sławy autorytet w kwestii astrofagów.
Oto trójka śmiałków, którzy polecą na misję
oraz ich zastępcy.
Yáo, Iliuchina i DuBois. Pilot, inżynier i naukowiec.
To dla mnie zaszczyt.
Chętnie zdradzę wam, co wiem o astrofagach i napędzie wirowym.
Mamy 1009 silniczków, które robią ciu ciu…
pociągną Hail Mary…
OK.
- Świetnie ci idzie. - Co?
Po zakończeniu misji
zdecydujemy, w jaki sposób zakończyć nasze życie.
Alternatywą jest powolna i mało przyjemna śmierć z głodu.
Ja poproszę śmiertelny zastrzyk z odrobiną heroiny.
Dla mnie to samo.
Dzięki badaniom dr. Grace
zbudowaliśmy emiter podczerwieni o częstotliwości CO2,
który będzie wabił astrofagi do wirnika.
Następnie obróci się na zewnątrz, prawda?
Podkręcamy wiązkę, astrofagi się ekscytują
i napędzają nasz statek. A potem wszystko się powtarza.
Mam tu niecały gram astrofagów.
Do eksperymentu wystarczy raptem ułamek tego.
Obejrzyjcie sobie.
Jakiego eksperymentu?
Stopimy tę tonę metalu.
KOMORA PRÓŻNIOWA
Potężne maluchy.
- Jestem pod wrażeniem tego, co zrobicie. - Sam by pan tak postąpił.
W sensie – nigdzie bym nie poleciał.
Nie mam w sobie tego genu odwagi. Niestety.
To nie kwestia genu.
Po prostu robimy to dla kogoś.
ZA KOGO BYM UMARŁ?
Wykryto ruch.
Hej, Grace.
Jesteś w piłce.
- Żeby nie zginąć w tlenie Grace. Wchodzę. - Jak widać.
Wykryto obcy obiekt.
Grace i Rocky myśleć, jak razem załatwić astrofagi.
Dobrze idę?
- Nudno tu. - Rocky!
Nauka. Ratować Ziemię i Erydę. Plan.
- Nie! - Co jest na dole, pytanie?
Cudnie, cudnie. Rocky zobaczy ludzkie technologie.
Bałagan, bałagan. Czemu taki bałagan, pytanie?
Bo nie spodziewałem się gości.
To śmietnik? Jasne.
- Bałagan. - To laboratorium.
Tu się dzieje naukowa magia.
- Co to? - Parownik.
A to?
Disco kula. Dla rozrywki.
Rocky zbuduje warsztat. Rocky więcej miejsca, Grace mniej.
- Bo? - Lecimy do Pietrowej. Zbierać astrofagi.
- Zbieramy, badamy, ratujemy Ziemię i dom. - My? A jak?
Jest Grace!
- Wybacz, wybacz. - Stop!
- Dość! - Piłka nowość.
Rocky, ręka w górze.
Nie możesz wpadać tu w tej kuli
i wprowadzać mi się na statek.
- Są pewne granice. - Granice.
- Mamy ten sam cel. - Ten sam.
- Ale jesteśmy dwoma osobnymi bytami. - Dwoma.
I każdy pracuje nad własnym obszarem badawczym.
Badawczym.
Oddzielnie.
Super.
- Gdzie śpię? - Co?
Że co?
No to mam współlokatora.
Uważaj tam.
Podział obowiązków jest niezbyt równy.
Matko, gdzie mam to dać?
- Nie jestem matką. Wyżej. - Tak?
- Ściana. - Dotąd?
- Tak, ostrym do góry. - Co?
Mówi mi, co mam robić, czemu robić,
jak to robić i kiedy robić.
A kiedy to robię, pyta: „Co robisz?”.
Przeniesiesz się z tej piłki do większej piłki?
- Do spania. - Wyczuwam konflikt.
- Nawet łóżka nie potrzebujesz! - To nieuniknione.
Śpisz na kolcach jak Hellraiser. Po co ci łóżko?
- Wredny i głupi. Kiedy ostatnio spał? - Nie gadaj z… Armando? Pomóc?
Robisz takie coś.
Bez przerwy.
A on wtedy: „Nie rozumiem”.
A potem: „Brakuje słowa”.
Jednym słowem: rządzi się.
Jestem jak jeden z tych złoli z Supermana.
Uwięzili mnie w piekle. Ratunku!
Je w sposób…
egzotyczny.
Grace wygląda ohyda, kiedy je.
A ty lepiej?
- Ja pięknie. - Pokaż.
Boże.
Ma niesamowity słuch.
Widzi przez ściany.
Ani grama osobistej przestrzeni.
Z kim Grace rozmawia, pytanie?
Niemożliwe. Nie słyszysz mnie.
Słyszę. Z kim rozmawia?
Słyszysz to?
Tak. Grace mówi: „Słyszysz to?”.
- A to? - Tak.
Boże, patrz, gdzie on jest.
- Aż tam. - Cześć, Grace.
- O tam. - Witaj, Grace przyjaciel.
Grace ma instrukcję próbnika?
Tak, znalazł.
Tak, znalazłem.
Jest niesamowicie bystry.
Ludzie, on ma broń!
Co? To? Nie.
To do ekranu tam, a potem do tego tu.
Rocky teraz słyszy ekran.
- Nie celuj we mnie. - Celuję tam.
- Jasne. - A teraz tam.
I znowu we mnie.
Jego gatunek nie ma pojęcia o promieniowaniu czy teorii względności.
A reszta załogi?
W środku statku. Tam.
Tu? A gdzie trzymacie astrofagi?
W zbiornikach. Obok warsztatu Rocky'ego.
Twoja załoga zachorowała przez promieniowanie.
A ciebie uchroniły astrofagi.
Nic byś na to nie poradził.
Razem jesteśmy prawie genialni.
Wlecimy w Linię Pietrowej tylko na parę sekund, nie pobierzemy dobrej próbki.
Za szybko. Teatrzyk.
Nie chcę teatrzyku.
Nie, teatrzyk.
To my. Lecimy sobie.
Tyle że układ słoneczny jest w ruchu, Pietrowa też.
Dalej teatrzyk czy dość?
Tak, pokazuje.
Nie zdążymy pobrać próbki.
Nie. Wykorzystać grawitację planety, żeby poruszać się z Pietrową.
W sensie – jakby osiąść na orbicie?
Tak.
- Na to nie wpadłem. - Ja tak.
Obmyśliliśmy plan.
Podlecimy do planety,
pobierzemy próbkę astrofagów dowiemy się, czemu nie jedzą Tau Ceti.
Z kim Grace rozmawia?
Z nikim.
Muszę odpocząć.
Od czego?
Dobra, nieważne, to bez sensu.
Odległość: 150 milionów kilometrów.
Prędkość: 162 kilometry na sekundę.
Dotrzemy na Tau Ceti-e za…
Dotrzesz na Tau Ceti-e za 11 dni, 3 godziny i 14 minut.
- Dzięki. - Przyjemność, doktorze.
- Dzięki. - Przyjemność, Rocky.
Witaj na Ziemi.
Jesteś w Kapsule Zdrowotnej.
Ostrożnie, Rocky. Patrz na to.
Plaża się zmienia.
Codziennie przychodzisz w to samo miejsce, a tam inna plaża.
Drzewa.
Można się wspinać na sam szczyt.
Rocky się cieszy, że obaj wrócimy do domu.
Podtrzymajmy tę iluzję. Dlaczego by nie.
Dotknij fali.
Dotykam fali.
Ale piana. Mknę jak wiatr.
Wielkie Jabłko, misiek.
W trójce Apollo go trenuje. W siódemce – on trenuje dzieciaka Apolla.
- Cios, cios. - Pięknie!
- Adrian! - Rocky!
- Ja mówię tak, ty mówisz… - A.
Nie.
- Ja mówię nie, ty mówisz… - Be.
Nie.
Lubię Ziemię.
Tęsknię za mgłą.
A ty, za czym najbardziej tęsknisz?
Za połówką.
Co?
- Masz drugą połówkę? - Tak.
Nie, jasne, nie że ten…
Jak ma na imię?
Na imię ma…
Przepięknie.
Grace ma połówkę, pytanie?
Nie.
Kiedyś miałem.
Uznała, że bujam w obłokach
i nie bardzo chcę wrócić na ziemię.
Miała rację.
Teraz jest z Markiem.
Rocky nie znosi Marka.
Ale dość o mnie, masz swoją połówkę.
Długo jesteście razem?
186,3 lat.
Prawie miesiąc miodowy.
- Nie rozumiem. - Taki żart.
Jesteście razem bardzo długo.
Za krótko.
Proszę o pozwolenie wejścia na pokład.
Jesteś na pokładzie.
Dostałaś czapkę za friko?
W sumie, to je kupiłam.
- Nie śpiewasz? - Śpiewałam w chórze młodzieżowym w NRD.
Kobieta pełna tajemnic.
Gdzie tam.
Zawsze chciałem być…
tajemniczy.
Ale za dużo gadam. Niestety.
Jak teraz.
- Nie chciałem przeszkadzać. - Nie przeszkadzasz.
Dziwna ta impreza.
Tak?
Yáo śpiewa.
Wszyscy się cieszą.
Ludzie się do siebie kleją, wiedząc, że niedługo zginą.
W towarzystwie łatwiej im to udźwignąć.
Mnie niekoniecznie.
Pewnie ciężko ci ich było namówić do…
no wiesz.
Niespecjalnie.
Jasne.
Jak myślisz?
Uda się?
W sensie, to?
Tak.
Jak Bóg da.
Wierzysz w Boga?
Z braku lepszej opcji.
Przestań już płakać Jest jak jest
To już ostatni występ
Więc lepiej się wystrój
Nie przekupisz bramkarza W drodze do nieba
Wyglądasz wspaniale
Ale bawisz się marnie
Nie uczymy się na żadnych błędach
Ciągle ten sam schemat, ciągle uciekamy
Przed kulami?
Przed kulami
Przestań już płakać Jest jak jest
Czas się zabierać stąd
Przestań już płakać Wszystko będzie OK
Mówią, że nadchodzi koniec
Że musimy uciekać
Przestań już płakać Zabawmy się wreszcie
Wzlećmy nad atmosferę
Stąd wszystko wygląda lepiej
Pamiętaj, że będzie dobrze
Jeszcze się spotkamy
Gdzieś daleko stąd
I starczy.
Żałuj, że tego nie widzisz.
Rocky widzi.
Nuda.
Co?
Jaka nuda?
Nazwa planety Tau Ceti-e to nazwa gwiazdy plus „e”.
Nuda.
W sumie przydałoby się coś bardziej wymyślnego.
Gotowy do pobrania próbek, pytanie?
Tak jest.
Wszystko sprawne, ustawiam aparat.
To no lecim.
Co Grace robi, pytanie?
Odpływam.
Na Ziemi, kiedy coś odkryjesz, możesz to nazwać.
Byłeś tu pierwszy, więc…
Nazwę ją: Średnio Twarda Kulista Planeta.
Bomba.
A gdyby „Średnio Twarda Kulista Planeta” już była zajęta,
masz inny pomysł?
Może coś bardziej osobistego?
Osobistego…
Jak ma na imię twoja połówka?
Na imię ma…
Spoko, już pamiętam.
Ludzkie imię dla połówki Rocky'ego.
Adrian.
Piękne!
Dziwne.
Co?
W obu próbkach tyle samo.
Jeśli astrofagi lecą na Adrian się mnożyć, musi wracać więcej.
Dwa razy więcej. Bez sensu.
Albo się nie mnożą,
albo z jakiegoś powodu zostają na planecie.
Boże.
Co? Co Grace widzi? Co widzi, pytanie?
Życie.
To nie tylko astrofagi.
Bakterie, pierwotniaki.
Jak komórki na Erydzie.
I na Ziemi.
To oznacza, pytanie?
Jeżeli w Pietrowej mamy aktywną biosferę,
znaczy, że taka sama biosfera jest na Adrian, czyli…
Na Adrian jest życie.
- Grace! - Tak?
Życie! Życie jest przyczyną!
Tak, życie bywa przyczyną…
Nie rozumiesz!
To mów. Czego przyczyną?
- Życie. - Co życie?
Życie przyczyną.
Ale czego?
Życie przyczyną, że astrofagi w równowadze.
Życie na Adrian zabija astrofagi.
Drapieżnik.
Tak.
Utrzymuje stały poziom astrofagów.
Zabierzemy drapieżnika i nasze gwiazdy nie umrą.
Życie sprawia, że gwiazda nie umiera.
Nie mogłeś tak od razu?
Jeśli na Adrian żyje naturalny wróg astrofagów,
musi być w chmurach, w których się mnożą.
Łap.
Statek nie da rady w atmosferze.
Zbliżymy się na 5 km, rozpadniemy się na milion kawałków i spłoniemy.
Koniec gry.
Nie koniec. Zrobię długi łańcuch.
Umieścimy na końcu próbnik.
Pięciokilometrowy łańcuch, jasne.
Kryj mnie!
Taki łańcuch. Patrz.
- Ty poważnie? - Tak.
Jak na rybach.
Znaczy?
Łowienie rybek.
Ale ryba!
- Może się udać. - Kciuk w górę, misiek.
Halo, Ziemia!
Idziemy na ryby.
Zbliżamy się do atmosfery Adrian,
zarzucamy próbnik na łańcuchu w chmury. Grace wychodzi i wciąga łańcuch.
Jeśli ustawimy złą prędkość i kąt – zginiemy. Przykład.
Musimy lecieć tyłem, żeby utrzymać prędkość,
mimo że Grace nie umie pilotować.
Ale trochę ćwiczyłem, prawda?
- Szybciej! Nie, lewo! - Co?
Więcej lewa!
Idealnie. Nie. Źle.
- Zły kąt. - Wykryto błędny manewr.
Źle, źle, dobrze. Dobrze, źle, mało.
- Za mało. Dużo. Lewo! - Ledwo dotykam.
Źle. Grace Rocky martwi. Rocky i Ziemia giną.
Wyłączam zasilanie.
Giniemy, giniemy.
Rocky zbudował łapacz drapieżnika.
Rocky zrobił łańcuch.
Pilot Grace lata źle.
Co wy na to, Ziemia?
Halo?
- Nie słyszą cię. - Co?
Nie gadamy z Ziemią, za daleko jest.
Nagrywamy się, żeby wiedzieli, co odkryliśmy.
Potem wyślemy im to wszystko w sondzie.
Czemu nie powiesz sam, kiedy wrócisz do domu, pytanie?
No właśnie.
Bo ja nie wrócę do domu.
Co?
Mieliśmy tylko tyle astrofagów, żeby tu dolecieć.
Co będzie z Grace, pytanie?
Mam jedzenia na parę dobrych lat.
Może więcej, jeśli będę oszczędzał.
Czyli Grace umrze. Pytanie?
Kiedy skończymy…
Tak, umrę.
Czemu nic nie powiedział?
Wypadło mi z głowy.
Nie. Grace mówił, że wróci do domu.
Słuchaj.
- Posłuchaj. - Nie.
Poznałem ciebie.
Przeżyłem niesamowite chwile.
Jest OK. Pogodziłem się z tym.
Co znaczy: pogodził się?
Że…
Wiem, że nie wrócę do domu.
Wiem dlaczego…
i to jest w porządku.
- Kciuk w górę? - Nie.
- Pół kciuka? - Nie.
Trzeba ratować gwiazdy. Dobra?
- Grace? - Tak?
Jesteś…
- Brakuje słowa. - Jakiego słowa ci brakuje?
Taki, co ryzykuje, żeby pomóc innym?
Głupek?
Grace?
odwaga
Ile potrzebujesz astrofagów, pytanie?
Dwa miliony kilogramów.
Dam ci.
Będę lecieć do domu 6 lat dłużej.
To za długo.
Rocky widział, jak ginie załoga.
Nie pomógł.
Grace mówi, że umrze.
Rocky pomoże.
Grace wróci do domu.
Dobra.
A podobno Grace się pogodził, pytanie?
Daj spokój, bzdura.
Tak się po prostu mówi.
Dziękuję.
Chodź tu.
Co jest grane? Co to jest?
Przytulam cię.
Tego się raczej nie robi samodzielnie.
Czekaj. Ja mam to samo?
Chodź bliżej.
Skąd wiadomo, kiedy skończyć?
Poczujesz.
Już czujesz?
- Nie. - Rozumiem.
Zrobiliśmy kolejne testy próbnika.
Shapiro i DuBois mają to w małym palcu.
A pozostali?
Nauczą się.
Mam nadzieję.
Mają super nauczyciela.
- Przyjmij komplement i już. - Nie.
To rozkaz. Jasne?
Jasne. Jeśli to rozkaz, to przyjmuję.
Doskonale.
Co myślisz?
Wbija w ziemię.
- Wiem. - Jesteś…
niesamowita.
Trzy dni.
Tak.
Co będziesz robić przez kolejnych 20 lat? Masz już plan?
Uruchamiam sterowanie ręczne.
Jazda.
Nawet nie najgorzej!
Najlepiej.
Łowimy ryby, pytanie?
Teraz albo nigdy.
- 3000 metrów. - OK.
Próbnik w porządku.
Pora na zabawę.
Grace wyjść i wciągnąć próbnik. Żadna zabawa.
Żart.
Humor. Myli się.
No bez jaj.
- Jaki problem, pytanie? - Żaden, tylko…
Niebo jakby płonie.
Słowa na zachętę.
Nie mówi się: „słowa na zachętę”.
Duże słowa na wielką zachętę.
Źle.
- Poczułeś? - Tak.
Ja się nie martwię. A ty?
Tak.
Bomba.
Próbnik zamknięty. Uruchom wyciągarkę.
Ile to potrwa?
Za chwilę przyjedzie.
Dobra, jest.
Cudnie, cudnie!
Ostrożnie. Ważne próbki.
Wiem.
Niebezpiecznie niski pułap.
Pośpiesz lepiej.
Pośpiesz, pośpiesz.
Grace?
Jak sytuacja?
Grace?
Grace bezpieczny, pytanie?
Trzymam się.
Doskonale. Wracaj z drapieżnikiem.
Czemu nie wraca, pytanie?
Uwaga. Wzrost temperatury zewnętrznej.
Musimy uciekać. Szybko.
Nie, zły pomysł. Wracaj.
Daj mi chwilę.
Nie, nie. Grace zginie.
- Powtórzymy misję później. - Nie będzie żadnego później.
Wycofaj się.
Grace zginie. Nie, nie, nie.
Grace?
Jestem!
Cudnie, cudnie!
- Cały, pytanie? - Jakoś się trzymam.
Dobrze, dobrze.
Skąd ten potworny hałas?
Ze wszystkich stron.
Najgłośniej lewa burta sypialni.
Grawitacja rozrywa nam statek!
Odlatujemy, pytanie?
Odlatujemy, stwierdzenie.
Wzrost ciśnienia w kadłubie.
- Duży pokój pod sypialnią zmiażdżony. - Zbiorniki paliwa!
- Źle, źle, źle. - Dobrze nie jest.
- Źle. - Uwaga.
Dobra, spokój.
Cisza!
Mary, nie rozleć się.
- Wyłączasz silnik? - Nie.
Musimy wrócić na orbitę, bo się rozbijemy!
Mam pomysł. Nie rozbijajmy się.
I nie wybuchajmy. Zgoda?
Zgoda.
Trzymaj się.
Już?
Czekaj.
Już? Już?
Już!
Udało się?
Czemu lecimy, pytanie?
Bo mamy dziurę!
Uszkodzenie kadłuba.
Zbiorniki paliwa 11 i 12.
Grace?! Co się dzieje, pytanie?
Paliwo ucieka na Adrian!
- Odłączysz uszkodzone zbiorniki, pytanie? - Tak!
Odłączenie zbiornika 12. Potwierdź.
ODŁĄCZAM
Rocky!
ZBYT DUŻA SIŁA ODŚRODKOWA
Odłączenie zbiornika 11. Potwierdź.
Odłącz ten zbiornik.
CENTRYFUGA GOTOWA
Jeden nanogram astrofagów nie wysadziłby całego budynku.
Przez przypadek dostali miligram.
Czyli milion razy więcej energii cieplnej.
Przez tak głupi błąd zginął mój zespół?
Trudno. I tak startujemy.
Nie możemy przegapić okna startowego.
Co za różnica, skoro nie ma załogi?
Im później, tym więcej potencjalnych ofiar. Startujemy z zapasowym naukowcem.
Jasne, tyle że…
z kim?
No bo…
Nie jestem astronautą.
Potrzebuję tylko eksperta od astrofagów, który zna statek.
Nie dam rady.
Nie przeszedłem szkoleń.
Nauczymy cię.
Nie jestem astronautą! Daleko mi do astronauty!
Nigdy… Nie byłem w próżni, nawet nie umiem moonwalka.
Nie nurkowałem w tym waszym basenie.
To była pokazówa. Na socjale.
W ogóle nie jestem bohaterem.
Nawet w windzie mi niedobrze.
To świetnie. Bo na statku nie ma windy.
Serio nie dam rady.
Jesteś bystry. Poradzisz sobie.
Może ciężko wam to pojąć, ale niektórzy ludzie to cieniasy.
Nie stają na wysokości zadania.
Byłeś na każdej naukowej i strategicznej większej naradzie dotyczącej projektu.
Zupełnie ci chyba umyka, że to misja samobójcza.
Będziesz w fajnym towarzystwie.
Nie polecisz – i tak zginiesz.
Za jakieś 30 lat z…
resztą świata?
Nie masz żadnej rodziny. Nawet psa.
Dla jasności…
prosicie mnie właśnie,
bym się poświęcił.
Tak. Prosimy.
- Mogę to przemyśleć? - Masz trzy godziny.
Wykryto ruch gałek ocznych.
Dzień dobry, doktorze Grace.
Śpij. Będę czuwał.
Ale…
masz się obudzić.
Nie wiem, co jeszcze.
Zrobiłem, co w mojej mocy.
Zamontowałem mu lampę grzewczą.
Zostawił mi wiadomość.
Ratuj Ziemię. Ratuj Erydę.
ASTROFAGI
Mamy drapieżnika.
Nazwałem go roboczo: taumeba.
Na bank, kiedy się obudzisz,
będziesz marudził, że to kiepska nazwa,
bo to zwykła ameba z Tau Ceti i że, wielka mi filozofia, połączyć Tau z amebą.
A ja ci na to powiem, że jest w tym pewna prostota. I elegancja.
Nie kłóćmy się, co?
Będzie na to jeszcze czas.
Zrobiłem testy w różnych atmosferach
i, co zabawne, kiedy dodawałem azot…
umierały.
Wiem, co myślisz.
„To straszne, to problem,
bo musimy mieć taumeby, które przeżyją na Wenus”.
No to kombinowałem, jak wyhodować taumebę odporną na azot.
I wiesz, co?
Wykorzystałem twoje zbiorniki. Z ksenonitu.
TAUMEBA 10 NIEUDANE
I nie uwierzysz.
Jesteśmy teraz fajowymi kolesiami
z ekipą własnych, odpornych na azot taumeb.
Musimy ich trochę wyhodować, żeby nam nie padły w drodze.
I weź się już obudź,
bo nie wiem, jak dostarczyć twoją połowę na Erydę.
Tak że ten…
bez ciśnienia.
Ale się umawialiśmy.
RATUJ ŚWIAT
Grace?
Rocky, mógłbyś…
dać mi, proszę, trochę pospać?
Mamy drapieżnika?
Nie znaczy tak.
Cudnie, cudnie.
Zbiorniki do rozmnażania Rocky'ego.
Dobra robota.
Wracamy do domu. Stwierdzenie.
Wracamy do domu.
Stuknij mnie.
Nie.
Nadal dziwnie.
- Ale masz. - Dobrze.
Co teraz, pytanie?
Świętujemy.
Specjalny strój na ważne okazje.
Przez ciebie też się muszę… wystroić.
- Co to? - Pozwolisz?
- Rocky też dostał. - Proszę.
- Fajny. - Wiem.
ZBAWCY WSZECHŚWIATA
Nic wielkiego, taki tam prezent.
- Twój pierwszy laptop. - Przenośna maszyna myśląca!
Z całą dostępną ludziom wiedzą.
Dzięk, dzięk.
I jeszcze coś.
Tak?
Co to?
Ziemia.
Żebyś o mnie pamiętał.
Rocky nigdy nie zapomni.
Ja nic dla ciebie nie mam.
Już za dużo mi dałeś.
A gdybym miał coś dać?
Chciałbym zobaczyć twój statek.
Uważasz, że nadaję się do tej misji.
Ale…
ja nie mogę.
Nie mogę.
Wymyślisz coś.
Już wymyśliłam.
Jestem nauczycielem.
Nie udawaj, że chodzi o uczniów. To żałosne.
Stracimy…
jedną czwartą populacji w ciągu najbliższych 30 lat.
Zakładając, że kraje będą współpracować i dzielić się jedzeniem.
A nie będą.
Więc pewnie połowę.
Jeśli zależy ci na tych dzieciach czy kimkolwiek,
wsiądziesz na statek.
Stawka jest wysoka.
Wiem.
Ale ja nie potrafię.
Nie zmienię zdania.
Wybacz.
Nie namówisz mnie.
Przepraszam.
Nie będę cię namawiać.
Po prostu…
chciałabym, żebyś zrozumiał,
co za chwilę zrobię.
Proszę.
Nie denerwuj się. Chodź.
Co to ma być?
Oświadczymy, że wprowadziliśmy cię w śpiączkę wcześniej, dla bezpieczeństwa.
Zostaniesz bohaterem.
Błagam, to obłęd.
Nie mam wyboru.
Przestań, co chcesz zrobić?
Myślisz teraz, że cię zdradziłam, ale robię to, bo w ciebie wierzę.
Jasne, że mnie zdradziłaś!
Proszę, nie utrudniaj.
Nie no, ludzie.
Może pogadajmy?
Zejdź, to nie będzie bolało.
Tak, ucieka.
Nie!
Nie, nie.
Carl, ja nie chcę!
Nie!
Nie rób mi tego!
Wiesz, kim jesteś.
Carl!
Poradzisz sobie.
Ciągle myślę, czy o czymś nie zapomniałem.
- Zbiorniki paliwa sprawne, pytanie? - Działają super.
Dobrze. Cieszę, cieszę.
To co?
Przyjacielu.
Tak, przyjacielu?
Nie wiem, co powiedzieć, więc po prostu…
Grace?
Nikt nie będzie czuwał, kiedy śpisz.
To prawda.
Jesteś bardzo odważny.
Nie byłbym taki pewien.
Nie znam odważniejszego człowieka.
Dobre.
- Żart. - Wiem.
Bo znam jednego człowieka. Ciebie.
Załapałem.
Dobry żart.
No to co…
Żegnaj.
Nie rozumiem słowa.
Znaczy: do zobaczenia.
Ale się nie zobaczymy.
Wiem.
A wy co mówicie na pożegnanie?
Nic.
Robimy tak.
Powrót na Ziemię zajmie 4 lata, 2 miesiące i 11 dni.
Lawa, lawa!
Wykryto skażenie.
WYŁĄCZAM NAPĘD
DEKOMPRESJA W TOKU
Mam wyciek.
Ksenonit nie zdał egzaminu.
Taumeby się wydostały.
Rozmnażaliśmy je w ksenonitowych próbówkach, ewoluowały i uciekły.
Opanowałem sytuację, zanim zjadły mi wszystkie astrofagi.
Statek Rocky'ego jest z ksenonitu.
Na pewno ma już taumeby w przewodach paliwowych.
Nie znajdzie usterki, bo cały statek jest usterką.
Zostanie bez paliwa. Sam jak palec.
Systemy podtrzymywania życia padną.
Jeśli nie zginie od razu, dobije go promieniowanie.
Przed nim długa…
powolna…
bolesna śmierć.
W samotności.
56 187 DNI
Muszę wybrać.
Albo wrócę do domu…
albo uratuję Rocky'ego.
Wysłałem ci dokładne opisy naszych odkryć.
I masę taumeb, żeby założyć hodowlę.
Przynajmniej nie usłyszę twojego: „A nie mówiłam?”.
Ale miałaś rację.
Rocky!
Rusz się!
Jestem, przyjacielu.
Ziemia, Rocky.
Rocky, Ziemia.
Halo, Ziemia, jestem Rocky.
Rocky z Erydy.
Nie Rocky z filmu, o nie, nie.
Chyba się domyślili.
Wysyłam ci dokładne opisy naszych odkryć…
I dorzucam fajny prezent. Na pamiątkę.
Wierzę, że to ogarniecie.
A jeśli nie…
Bystra jesteś.
Poradzisz sobie.
Mówił doktor kapitan Ryland Grace z pokładu Hail Mary.
Jak mawiają Erydianie…
Zaczynamy.
TAUMEBY DO HODOWLI
Hej, Armando.
Nie musiałeś.
Czyściutki.
No idę.
Co tak długo?
Co tak wcześnie?
Pukam i pukam.
Wiem, olałem cię.
Drzwi.
Zamknij.
Już, dobra.
Czemu? Myślałem, że tu jest bezpiecznie.
Ja zrobiłem drzwi. Ty zamykaj.
Armando lubi świeże powietrze.
Możemy pogadać o temperaturze wody?
Tak.
Odwaliłeś kawał genialnej roboty.
Ale jest za zimna.
A wcześniej prawie wrzała.
Nie da się coś pomiędzy?
Pomówię z Adrian.
Daj znać ekipie od oświetlenia mojej kopuły, że jest idealnie.
Nie chcesz więcej światła?
Nie, coś ty…
Jestem raczej fanem mgieł.
Co tam?
Erydianie gotowi…
przygotować statek do powrotu.
Mogę się zastanowić?
Tak, zastanawiaj długo.
Dzień dobry, dzieci.
Usiądźcie, proszę.
Pobudka.
Kto zna prędkość światła?
PROJEKT HAIL MARY
Tekst: Barbara Eyman-Stranc