Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Η ΜΑΓΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
Για σταθείτε ένα λεπτό.
Με λένε Όλι.
Κι αυτό δεν είναι ό,τι χειρότερο έχω ζήσει.
Ούτε κατά διάνοια.
Αυτό συνέβη πολύ καιρό πριν, όταν ήμουν μικρός.
Από τότε που θυμάμαι,
άφηνα την περιέργειά μου να με παρασύρει.
Γεια, μπαμπά.
Διψάς;
Όλι, μην εμπιστεύεσαι ποτέ κανένα άλλο πλάσμα.
Μικρέ μου Όλικινς!
Σου έφτιαξα καινούργιο καπέλο.
Έφυγε εκτός.
Εκτός νησιού;
Μαμά, είδα απίστευτα πράγματα.
Ήταν φοβερά.
Είδα κάτι φύλλα που είχαν μάτια.
Κι ένα γιγάντιο ψάρι με λέπια ουράνιου τόξου μού χαμογέλασε.
Πολύχρωμο ψάρι;
Δεν με νοιάζει! Δεν φεύγεις εκτός.
- Γιατί; - Επειδή είναι επικίνδυνα.
Και ανησυχούμε.
Σιγά το πρόβλημα. Εγώ απλώς εξερευνούσα.
Τα Πούκου δεν είναι περίεργα.
Τι λέμε;
Κρύψου σήμερα, για να ζεις αύριο.
Ακριβώς.
Γι' αυτό κι έχουμε τέτοιες μύτες,
για να παίρνουμε μυρωδιά τις απειλές.
Ό,τι μυρίζουμε δεν είναι απειλή.
Τελείωσε. Θα του πω την Ιστορία.
Καλού! Όχι.
Την Ιστορία;
Τη γνωστή Ιστορία εννοεί; Θέλω να την ακούσω.
Είναι μικρός για... τον λύκο. Θα βλέπει εφιάλτες.
Όχι. Στον Λοντ την είπαν.
Οι γονείς του Λοντ είν' αλλιώς.
Αν είναι δυνατόν, έλα τώρα.
- Τι στο καλό; - Πρέπει να μάθει!
Γιαγιά!
Με τον άνεμο να σφυρίζει ανατριχιαστικά μέσα από τις χαράδρες,
ο σκοτεινός ήρθε μια μαύρη νύχτα χωρίς σύννεφα.
Ο μεγάλος καταστροφέας που άναψε την κολασμένη πυρκαγιά
και λαμπάδιασε την Κοιλάδα.
Πω πω. Θα είναι φοβερή.
Μαμά, το πας λίγο πιο ήρεμα;
Όχι!
Όλα ξεκίνησαν πριν από πολύ καιρό,
τότε που η Κοιλάδα ήταν ένα διαφορετικό μέρος.
Τα Πούκου δεν ζούσαν πάντα σε νησί όπως τώρα.
Ζούσαν ανάμεσα σε άλλα ζώα,
με τον φόβο του άγριου λύκου που στοίχειωνε την Κοιλάδα.
Όμως μετά όλα άλλαξαν.
Κάτι τεράστια πλάσματα ήρθαν στην Κοιλάδα,
τα Ζο,
οι μεγαλειώδεις κινούμενοι οπωρώνες.
Με την απέραντη σοφία και την καλοσύνη τους,
τα Ζο έδωσαν κάτι στα πλάσματα.
Είχαν στα κλαδιά τους έναν μαγικό λαμπερό λοβό,
που είχε την τρομερή δύναμη
να μεταμορφώνει το ένα πλάσμα σε ένα άλλο.
Με τους λοβούς μπορούσαν να καταλαβαίνουν το ένα το άλλο,
και αυτό τα έφερε όλα κοντά.
Όμως ο λύκος, πικραμένος που είχε χάσει τον έλεγχο της Κοιλάδας,
μισούσε αυτό που συνέβη,
και έκλεψε το δώρο των Ζο για να μεταμορφωθεί σε τέρας.
Για να γίνει ο Πυρόλυκος!
Για να καταστρέψει τους λοβούς, επιτέθηκε στα Ζο!
Σφαγίασε τα τέσσερα πρώτα!
Και έτρεψε τα υπόλοιπα σε φυγή.
Οι βράχοι που έριξε
έκαναν ένα φράγμα.
Έδιωξε τα υπόλοιπα Ζο από την Κοιλάδα για πάντα.
Χωρίς τα Ζο,
βύθισε τα πλάσματα της Κοιλάδας
ξανά σε μια ζωή γεμάτη φόβο και δυσπιστία.
Και ο Πυρόλυκος κυβερνά ακόμα την Κοιλάδα
μέχρι και σήμερα.
Πολύ καλή, έτσι;
Έτσι κι έτσι...
"Έτσι κι έτσι"; Τι θα πει αυτό;
Δεν έχει αίμα; Ξεκοιλιάσματα;
Αν ξέσκιζε τους Κουκουναροσκαντζόχοιρους
κι έτρωγε τα σπλάχνα τους;
Αυτό θα ήταν φοβερό.
Από σένα έχει πάρει.
Σ' αγαπάμε. Θέλουμε απλώς να είσαι ασφαλής.
- Το ξέρω. - Κοίτα τριγύρω, μικρέ.
Σ' αυτό το μέρος με τα Πούκου,
δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς.
Γι' αυτό σήμερα γιορτάζουμε,
είμαστε ευγνώμονες για τα πίπλετ.
Είμαστε πολύ τυχεροί που τα έχουμε όλα αυτά.
Λάβετε θέσεις, έτοιμοι, δώστε το πίπλετ!
Ένα Τζάβαν;
Δεν πρέπει να είμαστε περίεργοι.
Όλι!
Σε μυρίζω κάπου εδώ γύρω.
Έλα, πού είσαι;
Μπαμπά, χαλάρωσε. Είν' ακίνδυνο.
Είναι έξυπνο. Κοίτα.
Έμαθε το κόλπο.
Του έμαθα να τρώει.
Βρε Όλι.
Τι πήγες κι έκανες;
Ναι, αυτό ήταν ό,τι χειρότερο έχω ζήσει.
Τι λένε; Η περιέργεια σκότωσε τη γάτα.
Δεν ξέρω από γάτες,
μα η περιέργειά μου κατέστρεψε τα Πούκου.
Τα Τζάβαν τρώνε τα πάντα.
Και αυξάνονται κάθε χρόνο.
Μόνο παίρνουν.
Και οι μερίδες ανάγκης;
Έχουν τελειώσει.
Η αποθήκη είναι σχεδόν άδεια.
Πώς θα βγάλουμε τον χειμώνα;
Πρέπει να βρούμε κι άλλα πίπλετ, ειδάλλως...
Ειδάλλως τι;
Θα πεινάσουμε.
Μπαμπά.
Ήμουν στην επιφάνεια με παραλλαγή.
Και...
Και βρήκα αυτό.
Γιατί τάισα το Τζάβαν; Γιατί;
Τι πρόβλημα έχω;
Λειτουργεί;
Μπαμπά, λειτουργεί!
Ακούστε με όλοι!
Βρήκα τη λύση!
Ναι!
Ωραία.
Κοίτα ποιος ήρθε.
Ένας ήρωας.
Έλα, για πάμε.
Σακί με πούπουλα. Για έλα.
Τι περιμένεις; Έλα!
Για πιάσε με!
Λαμπερός λοβός;
Από... την Ιστορία;
Είναι αλήθεια.
Όχι.
Δεν θα το κάνω αυτό. Όχι.
Δεν χρειάζομαι μαγικούς λοβούς.
Εσείς φταίτε για όλα, παλιοχαζά Τζάβαν!
Όλι!
Έλα τώρα.
Όλι! Μ' ακούς;
Όλι!
Το κεφάλι μου.
Όλι!
Εσύ είσαι;
Ναι. Είμαι εδώ κάτω!
Παιδιά, εδώ είναι. Τον βρήκα.
Είναι στην τρύπα! Σε μια πολύ σκοτεινή τρύπα.
- Τι κάνεις εκεί; - Φράκαρες, αγάπη;
Πονάει αστράγαλος, πόδι, χέρι, πλευρά;
Μην πεις το κεφάλι!
Δεν πονάει το κεφάλι.
Νιώθω λίγο περίεργα.
Άντε, βγες τότε.
Έρχομαι.
Τζάβαν!
Τι; Πού;
Στάσου. Όπα, είμαι ένα...
Όχι, είμαι ένα...
Τζάβαν!
Όχι, μαμά! Βοήθησέ με!
Μαμά, εγώ είμαι!
Όλι;
Βοήθησέ με.
Φοβάμαι, μαμά.
Η φωνή του Όλι... ακούγεται από εκείνο το πουλί;
Άρα αυτό σημαίνει...
Έφαγε τον Όλι!
Το Τζάβαν τον έφαγε!
Όχι! Όλι!
- Κάλι! - Έφαγε τον Όλι!
To Νησί των Πούκου;
Τζάβαν!
Γεια σου!
Κάντε πίσω! Φύγετε μακριά μου!
Σταθείτε!
- Άιβι; - Μείνε πίσω!
- Ναι, Λίλι; - Είναι λίγο περίεργος;
Λίγο; Κοίτα τι του έκανες, Άιβι.
Κάντε πίσω!
Βάιολετ, άσε τις υπερβολές.
Μια χαρά είναι.
Τι λέει, μεγάλε. Πώς είσαι;
Κάνε πίσω. Κι εσύ, μείνε πίσω.
Ωραίο ευχαριστώ. Εγώ σε έσωσα.
Εμείς σε σώσαμε.
Αν το "εμείς" θα πει εγώ,
ολομόναχη, χωρίς βοήθεια, ως συνήθως,
τότε, ναι, εμείς σε σώσαμε.
Κάνε πίσω! Μην κάνεις βήμα. Κι εσύ!
Θα αμυνθώ!
Ας αφήσουμε το ξύλο.
- Του προκάλεσες εγκεφαλική βλάβη. - Δεν του προκάλεσα βλάβη.
Είμ' η Άιβι, από δω οι αδερφές μου.
Μπορούμε να συστηθούμε. Είμαι η Βάιολετ.
- Βάιολετ. Λίλι. - Γεια!
Απλώς θα χρειαστείς λίγη ιατρική φροντίδα.
Θα σε πάω στο Τζάβαν Ροκ.
Πώς; Στο Τζάβαν Ροκ;
Ναι. Σπίτι, εκεί.
Δεν είναι εκεί το σπίτι μου!
Καλά, φίλε. Ήρεμα.
Στο Τζάβαν Ροκ θα σε κάνουμε καλά.
- Άκου τι σου λέω. - Να σε ακούσω;
Πολύ αστείο.
Ίσως η πτώση να πείραξε την ακοή του.
Με καταλαβαίνεις;
Καταλαβαίνω. Μια χαρά καταλαβαίνω
τι κάνετε εσείς οι κλέφτες...
Εγώ... Για στάσου. Εγώ...
Σε καταλαβαίνω.
Πώς γίνεται να σε καταλαβαίνω;
Γιατί παγιδεύτηκα.
Έχω παγιδευτεί στο σώμα ενός Τζάβαν!
Βγάλτε τα φτερά από πάνω μου!
Όχι, τα 'παιξε. Τι κάναμε;
- Αυτή τι έκανε; - Βοήθεια! Κόλλησα!
Δεν βοηθάς!
Έχω κολλήσει! Βοήθεια! Κάποιος!
Εσένα; Εμένα να βοηθήσεις που τσουλάω κοπριά!
Θα φύγεις απ' τη μέση;
Κι εσύ μιλάς;
Σωστά, ξυπνοπούλι, και μιλάω σ' εσένα.
Δίνε του. Κουνήσου.
Σταματάς να χαζολογάς;
Πόσο θα περιμένω ακόμα;
Θα με πρήξεις τώρα; Πρώτα, αυτός ο βλάκας και τώρα εσύ!
Καλά, μη φωνάζεις.
Πού να ξέρω; Μου φαίνονται σαν μπάλες από χώμα.
Άιβι, μιλάει με έντομα τώρα.
Για κοπριά. Άιβι, μιλάει για κοπριά. Πες του τι έκανες.
- Ότι του έσωσα ηρωικά τη ζωή; - Νομίζω ότι εννοεί το άλλο;
Τα άλλα! Στον πληθυντικό!
Όπα. Για τι λέτε;
Καλά. Όταν σε έσωζα,
σε θεώρησα πιο καλό κολυμβητή.
- Έσυρες το κεφάλι μου κάτω από το νερό; - Και;
Και ίσως κατά λάθος να σε έριξα πάνω σε ένα βότσαλο.
Τι έκανες λέει;
Υπήρχε επίσης...
Φτάνει!
Γλιστρούσες. Και ήσουν βαρύς. Και δεν είχα βοήθεια!
Περίμενε. Εσύ είσαι!
Το Τζάβαν που με έριξε στον λάκκο.
Ναι! Είμαι ηρωίδα.
Σ' έσωσα απ' τον θυμωμένο αρουραίο.
Αυτός ο αρουραίος είμ' εγώ!
Όχι αρουραίος, Πούκου!
Πούκου; Τι είναι το Πούκου;
Βγάζει και λέξεις. Επιμένεις για τη βλάβη;
- Δεν έκανα κάτι! - Εγκεφαλική βλάβη.
Ίσως μια διάσειση, γι' αυτό θα σε πάμε σπίτι.
Πάλι είπες "σπίτι".
- Πού; - Στο Τζάβαν Ροκ.
Δεν είναι το σπίτι μου!
- Τι είν' αυτό; - Μη ρωτάς.
Δεν σηκώνει ερωτήσεις.
Δεν ισχύει! Τι να ρωτήσετε,
κάντε ό,τι σας λέω και πετάξτε!
Δεν μπορώ να πετάξω. Άσε με!
- Άιβι... - Καλά, σχέδιο Β.
Δεν πρέπει να τον μυρίσει.
Λίλι, κράτα τον. Βάιολετ, την κοπριά.
- Τι; - Δεν το αγγίζω αυτό.
Μπορείς να κάνεις ό,τι σου λέω μια φορά;
Μόνο διατάζεις!
Κόφ' το!
Όχι! Όχι έτσι! Έτσι.
Βλέπεις πώς γίνεται η κρούστα;
Πρέπει να βάλω την κοπριά βαθιά μέσα.
Πολύ γλύκας. Είναι ένας κοπριούλης.
Πηγαίνετε στο Τζάβαν Ροκ. Λίλι, αναλαμβάνεις.
- Ναι! - Είμαι μεγαλύτερη!
- Άσχετο. - Από πότε;
Από τότε που 'μαι εγώ. Κάνε ό,τι είπα στη Λίλι να κάνεις!
Είσαι τύραννος.
Καλή τύχη, κοπριούλη!
Έλα! Γρήγορα!
Μείνε εκεί. Άκου τι σου λέω.
Να ακούσω εσένα;
Πυρόλυκος;
Είχε δίκιο ο μπαμπάς;
Χαζολοβοί και χαζοπουλιά.
Χαζομεταμορφώσεις.
Γεια!
- Τι κάνεις; - Έρχεται Πυρόλυκος εδώ!
Πυρόλυκος; Πού;
Τι είναι ο Πυρόλυκος;
Έφυγε. Νομίζω.
Στάσου. Σε ξέρω. Δεν συναντηθήκαμε πριν καιρό;
- Ναι. - Το ήξερα!
Πριν λίγο εννοείς, έτσι;
- Όχι. - Τότε, όχι.
Μα είμ' ο μόνος Μπουγκλ εδώ, άρα ναι!
- Εσύ ποιος είσαι; - Όσο γι' αυτό...
Πώς να το πω; Είμαι σε λάθος σώμα.
Ναι. Λάθος σώμα.
Ωραία φάση. Πώς έγινε;
Έπεσα σ' έναν λάκκο με έναν λοβό,
όπως είπε η γιαγιά, από τα Ζο.
Αυτούς τους κινούμενους οπωρώνες από πολύ παλιά.
Τι κάνω; Δεν βγάζει νόημα.
Ήταν όμορφος λαμπερός λοβός;
Ναι. Έχω δει τέτοιους.
Όντως; Πού; Ξέρεις πού είναι;
Ναι, ξέρω.
Εκεί, μέσα από το άλσος.
Στο στρογγυλό νεκρό δέντρο.
Το 'πιασα. Λοβός. Στρογγυλό νεκρό δέντρο.
- Ευχαριστώ! Πώς σε λένε; - Μπουγκλ. Εσένα;
Όλι. Ευχαριστώ!
Στρογγυλό νεκρό δέντρο, λοβός.
- Στρογγυλό νεκρό δέντρο, λοβός. - Γεια.
Φιλαράκο! Ξέχασες ότι σου είπα να μείνεις εκεί;
Θα ξαναγίνω Πούκου. Το δέντρο.
Λοβός. Θα ξαναγίνω Πούκου.
- Το χαμογελαστό ψάρι. - Χαμογελαστό ψάρι. Μαγικοί λοβοί.
- Ένα χαμογελαστό ψάρι. Όπα! - Χειροτερεύει.
Καλά, σταμάτα!
Θα ξαναχτυπήσεις.
Τι χρειάζεσαι;
Χρειάζομαι αυτόν τον λοβό.
Τον χρειάζομαι για να μεταμορφωθώ, εντάξει;
Σε Πούκου.
Όταν βρεις τον μαγικό λοβό, θα έρθεις μαζί μου;
- Ναι, ό,τι πεις. - Εντάξει.
Ορίστε ο πολύτιμος λοβός σου.
Μην τον πιάσεις!
- Για να γίνεις Πούκου... - Μη! Σταμάτα!
...το πλάσμα που επινόησες, για να πάμε πίσω.
Όχι!
Όχι. Το υποσχέθηκες.
Τι μυρίζει έτσι; Γιατί μυρίζουν όλα τόσο;
Όχι... Σε παρακαλώ, όχι.
Πού 'ναι τα όμορφα πούπουλα; Τα φτερά μου;
Τι είναι αυτά τα αηδιαστικά νυχάκια;
- Τι έκανες; - Στάσου, όχι. Με συγχωρείς.
Τι έκανα εγώ;
Έγινες Πούκου με τον λοβό μου.
Λοβό; Πούκου;
Δεν σου προκάλεσα βλάβη;
- Όχι! - Το ήξερα. Ορίστε, Βάιολετ.
Γιατί άγγιξες τον λοβό; Γιατί;
Γιατί δεν μου το 'πες;
- Το 'πα! - Πότε;
Πριν τον αγγίξεις.
Προφανώς δεν το εξήγησες καλά,
αλλιώς, θα το είχα καταλάβει.
Ξέρεις κάτι; Ως εδώ.
Ως εδώ! Δεν ασχολούμαι μαζί σου,
γιατί κατέστρεψες τη ζωή μου!
Τι πρόβλημα έχεις;
Βρε τρελάρα!
Δεν ξέρω γιατί θύμωσες.
Δεν φταίω εγώ για τίποτα απ' αυτά.
Εσύ φταις για όλα!
- Πες ένα. - Με έριξες στον λάκκο.
Στάσου, ήσουν ο θυμωμένος αρουραίος που τύφλωνε τα Τζάβαν.
Δεν είμαι αρουραίος. Είμαι Πούκου!
Πολύ χαζό όνομα το Πούκου.
Έπρεπε να το δουλέψετε.
Δεν είναι!
Πραγματικά, δεν είναι γελοίο όνομα αυτό;
Σε μισούσα πριν, μα τώρα...
- Μ' αγαπάς; - Όχι.
Άσε τα χαζά. Είμαι υπέροχη!
- Αντίο. - Όπα! Για πού το 'βαλες;
- Πουθενά. - Άσ' τα αυτά.
- Σκασίλα μου. - Κάτι σκαρώνεις.
Ξέρεις πού έχει λοβούς.
- Όχι. - Λες ψέματα.
- Δεν λέω. - Τότε θα έρθω μαζί.
- Κόφ' το. - Συγγνώμη.
Είμαστε μαζί μέχρι θανάτου.
Αφού το ζήτησες.
Περίμενε. Μπουγκλ! Τέλεια.
Γεια, Όλι, βρήκες τον λοβό;
Τον έκλεψαν. Τι να σου πω.
Όχι! Δεν τον έκλεψα!
Ποια είναι η φίλη σου;
Καμιά. Γρήγορα. Πες πού θα βρω άλλον.
- Δεν εκτιμώ... - Γεια, Καμιά.
Τα ψάρια... μιλάνε;
- Όντως; Πού; - Χαζή ερώτηση. Ναι, μιλάνε.
- Δεν του μιλούσες; - Σωστά.
Δεν είχα κάνει τη σύνδεση.
- Δεν είσαι πολύ έξυπνη. - Είμαι πανέξυπνη.
Γεια σου, Μπουγκλ!
- Γιατί μιλάς έτσι; - Θέλω να καταλάβει.
Σε καταλαβαίνει. Όπως όλοι, δυστυχώς.
Μπορείς να μου πεις
πού υπάρχει άλλος λοβός;
Μην πεις. Είναι Τζάβαν. Ψεύτες και κλέφτες.
Τα Πούκου είναι ζηλιάρικα τρωκτικά.
Όταν πάρω τον λοβό, θα σας διώξω από το νησί μου.
Όπα. Φτάνουν και για τους δυο σας.
Τους έχω δει.
Είμαι μόνος μου όλη μου τη ζωή.
Από τότε που η κατολίσθηση πλημμύρισε την Κοιλάδα.
Είχα πολύ χρόνο να κολυμπάω και να παρατηρώ διάφορα.
Έχω δει φοβερά πράγματα.
Δέντρα, κοχύλια, πέτρες,
τρομακτικές πέτρες, λιγότερο τρομακτικές...
Εντάξει. Τρομακτικές πέτρες.
Και οι λοβοί;
Απ' ό,τι έχω δει,
οι λαμπεροί λοβοί είναι σ' ένα γέρικο Ζο.
Τα Ζο.
Οι μεγάλοι οπωρώνες;
Σωστά. Τα Τζάβαν ζούσαν στα κλαδιά τους.
Όμως... εξαφανίστηκαν.
Ναι, εκτός από τέσσερα νεκρά.
Το "νεκρό" είναι τρομακτικό.
Πώς αλλιώς να πω όχι ζωντανό;
- Όχι ζωντανά, νεκρά. - Να μείνουμε στους λοβούς;
Πού είναι το κοντινότερο νεκρό Ζο;
Ναι, είναι στον Μεγάλο Καταρράκτη.
Ναι, είναι μεγάλος.
Το Ζο, ο καταρράκτης. Μεγάλα και τα δύο.
Πού είναι ο καταρράκτης;
Στην άλλη πλευρά, πέρα από τους βράχους.
Υπήρχε κάτι που θα ανέφερα,
μα δεν ξέρω πώς θα νιώθατε αν...
Όλι;
Καμιά;
Κάποιος;
Έτσι μπράβο.
Γιατί το κάνεις έτσι;
Πώς σκαρφαλώνεις μ' αυτές τις πατούσες;
Λέγονται φτερά. Πετάμε.
- Δεν πετάω. - Κι όμως.
Και τα μικρά πετάνε.
Τι να κάνω; Να σηκώσω τα φτερά μου και...
Χαζοφτερά.
Δεν σκάβεις μ' αυτά.
Ούτε γραπώνεις.
Δεν σκαρφαλώνεις. Είναι...
- Είναι άχρηστα. - Κόφ' το.
Είσαι μεγαλειώδες πλάσμα.
Εγώ, από την άλλη,
είμαι κοντή, τριχωτή κι όλοι θέλουν να με φάνε.
Μη χαίρεσαι. Σίγουρα έχεις απαίσια γεύση.
- Την κοπριά! - Δεν προφταίνουμε!
Βάλε μου κοπριά. Κάνε με κοπριούλη!
Μπαμπά; Πού είσαι;
Στάσου, είναι μωρό Πυρόλυκος;
Πού πήγες;
Οι λύκοι μιλάνε;
Όλα μιλούν όταν αγγίζεις λοβό.
Το καημένο χάθηκε.
- Ναι. Χρειάζεται βοήθεια. - Το ξέρω.
Και μετά θα καλέσει τους φίλους του
και θα καταστρέψει τη ζωή σου.
Εντάξει, αυτό είναι περίεργα συγκεκριμένο.
Τι μυρίζει έτσι;
Κάνε ησυχία.
Κάτι μυρίζει έντονα εδώ.
Ο μπαμπάς είναι κάπου εκεί έξω.
Είναι εδώ πέρα.
Ώστε εδώ είσαι. Τι κάνεις;
Ψάχνουμε τη λεία μας.
Λες αυτούς που ξεφεύγουν;
Πέτα! Αποδέξου το σώμα σου!
Πέτα, Όλι!
Πάψε! Προσπαθώ να τρέξω!
- Πρόσεχε! - Αμάν!
Ήταν σαν πέταγμα αυτό.
- Στη σπηλιά! - Πού λες ότι πάω;
Γιατί δεν μας ακολουθούν εδώ μέσα;
Ίσως φταίει η απαίσια μυρωδιά.
Πώς μυρίζει;
Δεν ξέρω.
Περίγραψέ την.
Σαν εφιάλτης, μα σε μυρωδιά.
- Τη γεύομαι. - Πού;
Παντού.
Είμαστε σε φωλιά Πετρόφιδων.
Όχι. Ξέχνα το. Όχι εγώ.
Δεν σε συμπαθώ, κι εσύ νομίζεις πως...
Σιγά. Θα μας ακούσουν.
Τα Πετρόφιδα είναι βαρήκοα. Νιώθουν τις δονήσεις.
Καλά.
Άκου. Πρέπει να περάσουμε απ' τις ρίζες.
Μια που είπα για βαρηκοΐα. Είπα ότι νιώθουν δονήσεις,
και μοιάζουν με ρίζες. Οπότε, όχι.
Δεν θα πετύχει. Θα σκεφτώ άλλο σχέδιο.
Κόψε για λίγο το αφεντιλίκι και άκουσέ με.
Χρησιμοποίησε τη μύτη σου.
Τα Πούκου βλέπουν μυρωδιές.
Τα Πούκου βλέπουν μυρωδιές;
Αρχικά, κλείσε τα μάτια σου.
Μέσα σε φωλιά με φίδια;
Μη σκέφτεσαι άλλη μυρωδιά πέρα από την μπόχα μπροστά σου.
Πω πω! Βλέπεις όντως τις μυρωδιές!
Σαν να έχεις μάτια στη μύτη!
- Μπορούμε να συνεχίσουμε; - Σωστά.
- Ρίζα. - Παίζονται οι ζωές μας.
Είσαι απόλυτα σίγουρη;
Ναι, είμαι σίγουρη.
Είναι ρίζα. Άκου τι σου λέω.
Εντάξει, το 'χω.
Βλέπω ότι είναι...
- Πετρόφιδο. - Ρίζα ή φίδι;
Λέω Πετρόφιδο.
Γι' αυτό είπα "φίδι".
Αλλιώς, θα έλεγα "ρίζα".
Πες "ρίζα" ή "φίδι". "Ρίζα" ή "φίδι".
Εντάξει, φίδι.
Ωραία. Συνέχισε να μυρίζεις.
Εντάξει. Ρίζα. Πάμε.
Ρίζα, ρίζα. Ωραία.
Φίδι, σίγουρα φίδι.
Στη μεγάλη στα δεξιά.
Ρίζα.
Ρίζα. Αριστερά.
Όχι, φίδι!
Από εδώ. Σταμάτα.
Ένα βήμα δεξιά.
Ορίστε. Ρίζα.
Φίδι. Δεξιά.
Αριστερά. Φίδι. Από εκεί.
Εντάξει. Ρίζα. Ωραία. Συνέχισε. Ναι.
Φτάνουμε.
Το καταφέραμε. Κυρίως εγώ, δηλαδή.
Βραδινό.
Ευωδιαστό.
Πεινάω σαν λύκος.
Κακό αυτό.
Τρέξε.
Ευωδιαστό!
- Κόλλησαν. - Ορμήξτε.
Νομίζω ότι τους έχουμε.
Πάλεψε εσύ μαζί τους.
Είσαι τρελός; Πρέπει να πετάξεις!
Σου το είπα! Δεν πετάω!
Θα πεθάνουμε!
Ήρεμα! Εστίασε σε άντωση, αντίσταση και ώση!
Νιώσε τον αέρα στα φτερά!
Ποια φτερά; Αυτά;
Αυτά είναι τα πρωτεύοντα! Τα αξονικά!
- Αξονι-τι; - Όλι. Πέτα ή πέσε!
- Πέσε; - Όχι, πέτα!
Έτσι μαθαίνουν τα Τζάβαν. Πίστεψέ με!
Φοβάμαι, Άιβι!
Πίστεψε σ' εσένα!
Πέτα, Όλι! Πέτα!
Όλι, πετάς.
Όντως; Πετάω;
- Πετάω! - Πρόσεχε!
Προσεκτικά!
Έτσι μπράβο.
Ναι! Είσαι γεννημένος γι' αυτό.
Είναι τέλειο.
Νιώθω καταπληκτικά!
Μην κάνουμε χαμηλή πτήση.
Τι είπες; Χαμηλή πτήση; Φύγαμε.
Πρόσεχε.
Όπα, τι είν' αυτό;
Είναι ανοδικό ρεύμα. Πιάσ' το.
Εντάξει, Όλι. Κατέβασέ μας τώρα.
Είπες "κατέβασέ μας";
Όλι...
Όλι!
Δεν μου είπες για το πέταγμα.
Σου το είπα. Πολλές φορές.
Μάλλον δεν το εξήγησες καλά,
γιατί θα το είχα καταλάβει.
Ευχαριστώ. Ξέρεις, που...
Που με πίεσες πριν.
Παρακαλώ.
Δεν μ' ευχαριστούν συχνά που γίνομαι πιεστική.
Ο Μεγάλος Καταρράκτης θα 'ναι εδώ.
Ας το προσπαθήσουμε.
Νυχτώνει,
κι έχει πολλή ομίχλη.
Πάμε το πρωί.
Αναγνωρίζω τον ήχο.
Κάποιος πεινάει.
Καλά είμαι.
Ναι, καλά.
Τα Τζάβαν τρώνε και τη μέρα.
Οπότε, εκτιμώ πως
μετά βίας στέκεσαι.
Έλα. Ξερόριζα. Κόβει την πείνα.
Θα τη συνηθίσεις... σε λίγα χρόνια.
Δεν μπορώ... Επιλέγετε να το τρώτε αυτό;
Χρωστάμε τη ζωή μας σ' αυτό.
Όταν έφυγαν τα Ζο, χάσαμε την τροφή.
Η ξερόριζα έκοβε την πείνα, για λίγο.
Τα Τζάβαν λιμοκτονούσαν.
Δεν το ήξερα αυτό.
Χάσαμε πάρα πολλούς.
Φίλους, ξαδέρφια,
θείες, θείους.
Τους γονείς μου.
Εγώ ήμουν η μεγαλύτερη, οπότε...
έπρεπε να φροντίσω τις αδερφές μου να μη λιμοκτονήσουν.
Όχι ότι το εκτιμούν καθόλου, φυσικά.
Είμαι η αυταρχική, ενοχλητική μεγάλη αδερφή.
Μα εγώ θα τις φροντίσω,
ποιος άλλος;
Αυτό ακούγεται σαν... πολύ βαρύ φορτίο.
Ναι.
Ευτυχώς που βρήκα τα πίπλετ.
Μας έσωσαν πραγματικά.
Τι έκανες λέει;
Ανακάλυψα νέα πηγή τροφής.
Πριν χρόνια.
Εδώ που τα λέμε,
τότε γνώρισα Πούκου πρώτη φορά.
Δεν τα ήξερα τότε, μα ήταν ένας μικρός
που μου έδειξε πώς ανοίγουμε τα πίπλετ.
Δείχνεις ξεθεωμένος.
Ώρα να πέσουμε για ύπνο.
Καληνύχτα, Όλι.
Και τα Τζάβαν κοιμούνται ανάποδα.
Πλάκα έκανα!
Όλι;
Όλι!
Ο Μεγάλος Καταρράκτης!
Κοίτα! Να το Ζο!
Μπαμπά, πεινάω.
Το ξέρω. Μου το λες συνέχεια.
Επειδή πεινάω!
Λύκοι! Είναι λημέρι των λύκων.
Γεια, παιδιά!
Ευτυχώς. Δεν πρόλαβα να σας το πω πριν, μα...
Ναι, το λημέρι των λύκων. Ναι, αρκετά σημαντικό.
Πώς θα μπούμε;
Έχω τρόπο να σας βάλω. Θα τους αποσπάσω την προσοχή.
Στάσου. Θα το κάνεις αυτό για μας;
Εδώ που τα λέμε... είστε οι μοναδικοί μου φίλοι.
Κι όταν αλλάξετε, δεν θα έχω φίλους πια, οπότε...
Μακάρι να μπορούσατε να...
Σου φέρουμε λοβό!
Να γίνεις Τζάβαν.
Ή Πούκου.
Έχουν φοβερή μύτη.
Πούκου...
Θα ήταν τέλειο!
Θα σου φέρουμε, Μπουγκλ.
Το υπόσχομαι.
Ευχαριστώ. Φύγετε. Δεν έχετε χρόνο.
Κάτσε. Τι θα κάνεις με τους λύκους;
Θα γίνω το μεσημεριανό τους.
Αυτό θα πει μεγάλο ψάρι.
Πρόλαβα το κεφάλι.
Μπαμπά, σου ξεφεύγει!
Οι λοβοί!
Υπάρχει μόνο ένας, όμως.
Ο Μπουγκλ είπε πως υπάρχουν πολλοί.
Δεν έχουμε χρόνο. Θα τον πάρω.
Για στάσου. Γιατί;
Ως Τζάβαν,
θα πετάξουμε να βρούμε άλλους.
Τι; Δεν μ' εμπιστεύεσαι;
Δεν με εμπιστεύεσαι;
Αυτό πόνεσε.
Λοιπόν. Η κοινότητά μου βασίζεται σε μένα.
- Ενώ η δική μου; - Έλα τώρα.
Δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Αν θες να ξέρεις,
πρέπει να παχύνω τα Τζάβαν για τον χειμώνα.
Να παχύνεις;
Τα πίπλετ μας τελειώνουν.
Τα πίπλετ σας;
- Ναι. - Αυτά που μου πήρες;
Τι; Δεν έχω πάρει ποτέ τίποτα από σένα.
Στ' αλήθεια δεν θυμάσαι, έτσι;
Τι να θυμάμαι; Όλι, τι μου λες;
Το μικρό Πούκου που σου έμαθε ν' ανοίγεις τα πίπλετ;
Εγώ ήμουν αυτός.
Τα φάγατε όλα, μας διώξατε,
και τρώμε ό,τι αφήνετε.
Με προειδοποίησε ο μπαμπάς,
μα δεν άκουσα. Όπως πάντα!
Και φταίω εγώ,
γιατί ήμουν αφελής και αθώος και χαζός!
Δεν θα επιβιώσουμε. Το καταλαβαίνεις;
Θα λιμοκτονήσουμε.
Και...
Και για όλα φταίω εγώ.
Ξέρεις...
Ο πατέρας μου...
Ούτε που με κοιτάει στα μάτια.
Κι αυτό έγινε επειδή
σε εμπιστεύτηκα.
Μπουγκλ!
- Βοήθεια! - Μπουγκλ! Βοήθεια!
- Μπουγκλ! - Μπουγκλ!
Βοήθεια!
Όλι;
Και Καμιά;
Είστε Μπουγκλ; Τι έγινε;
Υπήρχε μόνο ένας λοβός και είπαμε "Μπουγκλ" λίγο πριν τον αγγίξουμε.
Εδώ που τα λέμε, είπα "Πούκου"
πριν αγγίξω τον άλλον.
Έτσι θα λειτουργούν.
Γίνεσαι ό,τι πεις.
Χρήσιμο. Αν πάμε πίσω
και το ξανακάνουμε.
Άιβι, είμαστε ψάρια.
Εξαιτίας σου, απέχω πολύ απ' το να σώσω το χωριό μου.
- Όλι, άκου... - Κοίτα.
Εσύ είσαι Τζάβαν.
Εγώ Πούκου.
Πάντα θα ήμασταν χώρια.
Ώρα να αποχαιρετιστούμε.
Οπότε...
Αντίο, Όλι! Θα μου λείψεις!
Πέρνα ωραία ως Μπουγκλ!
Θα πω στην Άιβι για τους λοβούς.
Υπάρχουν πάρα πολλοί!
Έχε γεια, Όλι!
Θα σε θυμάμαι πάντα!
Δεν θέλω να χώνομαι,
μα εσείς δεν τα πάτε πολύ καλά.
Τι να κάνουμε.
Αυτοί οι λοβοί, βλέπεις,
είναι στην κορυφή των Φοβερόπετρων.
Φοβάμαι και να το ξεστομίσω.
Πολύ τρομακτικό μέρος.
Απαιτεί συνεργασία για να ανέβουμε,
άρα πρέπει να τα βρείτε γρήγορα, εντάξει;
Εντάξει.
Θα σας πω ένα μυστικό.
Θα με βλέπετε, και θα σκέφτεστε "Ο Μπουγκλ τα έχει όλα".
Μυαλό, εμφάνιση, γοητεία, μυαλό.
Η αλήθεια είναι
ότι δεν τα έχω.
Πέρασα όλη μου τη ζωή περιπλανώμενος στη λίμνη,
ξέροντας ότι κάτι έλειπε.
Μετά κατάλαβα τι ήταν.
Ήμουν ολομόναχος.
Και μπορώ να σας πω ότι όταν είσαι μόνος για τόσον καιρό...
μπορείς να βρεθείς σε πολύ σκοτεινά μέρη.
Δηλαδή, θέλω να πω
ότι αυτό σε κάνει να εκτιμάς γιατί χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον.
Όλι.
Θέλω να...
Τότε που σε είδα,
ήσουν το πρώτο Πούκου που γνώρισα.
Οι αδερφές μου πεινούσαν.
Κι εγώ φοβόμουν.
Μα με έκανες να σε εμπιστευτώ.
Μου φέρθηκες καλά.
Μου 'μαθες πώς να τρώω πίπλετ.
Κι εξαφανίστηκες.
Δεν ήξερα πού πήγες.
Αλλά
δεν σε ξέχασα ποτέ.
Και, Όλι...
ποτέ δεν κατάλαβα πόσο σε πλήγωσα.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Κοιτάξτε!
Φτάσαμε!
Στις Φοβερόπετρες.
Λοβοί! Άπειροι λοβοί!
Έφυγα!
Ναι, το δοκίμασα αυτό.
Είναι δυνατό το ρεύμα για έναν,
μα όχι για τρίδυμο Μπουγκλ.
Σχηματίστε Μεγαλόψαρο!
- Μεγαλόψαρο; - Μάλιστα.
Κλειδώνουμε τα πτερύγια. Μεγαλόψαρο!
Κολυμπήστε σαν ένα!
Μας μένουν δύο ακόμα.
Έτσι μπράβο!
Τι βλέπω; Τι είναι αυτό;
Ψάρια;
- Ψάρια; - Ψάρια.
- Ψάρια; - Ψάρια;
Τι είν' αυτά;
Αυτά είναι οι φοβερόπετρες.
Ψάρια!
Μεγαλόψαρο ξανά!
Σχεδόν φτάσαμε!
Τώρα τι κάνουμε; Καμιά ιδέα κανείς;
Μπαμπά!
Τώρα είν' η ώρα.
Τι περιμένουμε; Πάμε!
Το λυκάκι! Κρατήστε την ουρά!
- Ναι! - Τα καταφέραμε.
Πώς το έκανες;
Εγώ; Εσύ ήσουν αριστοτεχνικός.
Σου βγαίνει φυσικά.
Τ' ακούς αυτό;
Τα Ζο.
Αυτά είναι.
Φεύγουμε μαζί με το τρία;
- Ένα, δύο, τρία! - Ένα, δύο, τρία!
- Πούκου! - Τζάβαν!
- Ναι! Ευχαριστώ! - Ναι! Επέστρεψα!
Επέστρεψα, μωρό μου!
Γεια, παιδιά!
Γεια, Μπουγκλ.
Εσύ τι θα γίνεις;
Προσπαθώ να αποφασίσω.
Πούκου, Τζάβαν, Κουκουναροσκαντζόχοιρος ή...
Σταθείτε. Το βρήκα.
Ίσως θα μπορούσα να γίνω ο...
Πυρόλυκος!
Μπουγκλ;
Ο Μπουγκλ δεν υπήρξε ποτέ.
Ο μόνος που υπήρχε ήμουν
εγώ.
Η Ιστορία.
Εσύ... Εσύ διέλυσες την Κοιλάδα.
Εσύ δημιούργησες το Φράγμα. Έδιωξες τα Ζο.
Ναι σε όλα.
Εγώ είμ' αυτός. Τι να πω;
Γιατί; Τα χάλασες όλα.
Υπήρχε γαλήνη εδώ, και την κατέστρεψες.
- Προκάλεσες τόσο πόνο. - Κι ο δικός μου;
Ήμουν ένα καχεκτικό,
και η αγέλη μου με πέταξε,
και κανένα από τα άλλα πλάσματα δεν με ήθελαν γύρω τους.
Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι μια μέρα θα έκαιγα την Κοιλάδα
και όσοι θα επιζούσαν θα υποκλινόταν μπροστά μου.
Εγώ κυβερνούσα εδώ
μέχρι που τα δέντρα τέρατα με έναν τελευταίο λοβό
με παγίδευσαν στο απαίσιο σώμα ψαριού.
Οι λοβοί.
Περίμενα αιώνες για να έρθει κάποιος.
Κάποιος αφελής χαζός σαν εσένα!
"Όλι, θα το έκανες αυτό για μένα; Πω πω.
Είσαι φίλος μου".
Το σκέφτηκες καθόλου;
Πέρασες την αγέλη των Δεντρόλυκων
για Πυρόλυκους;
Άιβι!
Όχι! Άιβι!
"Άιβι!"
Τι κλαις; Δεν ήθελες να την ξεφορτωθείς;
Τη θεωρείς φίλη σου;
Δεν υπάρχουν φίλοι στην Κοιλάδα.
Είναι ώρα να κυριαρχήσει και πάλι ο φόβος στην Κοιλάδα.
Όλι.
Κάνει λάθος για σένα.
Κράτα
την καρδιά σου
ανοιχτή.
Όχι! Άιβι!
Όχι.
Θα πάμε στο Τζάβαν Ροκ.
Άιβι;
Βοηθήστε την.
Άιβι!
Πού είναι η Άιβι;
Λυπάμαι, αγάπη μου.
Η Άιβι... έφυγε.
Άιβι...
Όχι.
Λυπάμαι τόσο πολύ.
Ήσουν...
η καλύτερη φίλη...
που είχα ποτέ.
Μη στεναχωριέσαι.
Μα συνέχισε αυτό που έλεγες.
Πώς είσαι εδώ αφού... Εκείνη είπε ότι έφυγες.
Έφυγα για να σου φέρω φαγητό.
Είχα δίκιο, ξέρεις.
Είσαι το καλό μικρό Πούκου.
Ναι, αυτό το καλό μικρό Πούκου...
που τα κάνει όλα μαντάρα.
Έλα να σου δείξω κάτι.
Μπου!
Μάθατε για τον αδερφό μου; Πλημμύρισε η φωλιά.
- Θα βοηθήσει ο εγγονός μου. - Ναι;
Ναι. Ξέρει να φτιάχνει πράγματα.
Ξέρει και να τα χαλάει!
Πέτα ή πέσε!
Έπεσε!
Καλά είμαι.
Ξέρω ότι αυτό δεν θα αλλάξει αυτό που προκαλέσαμε στην κοινότητά σας.
Και για αυτό, λυπάμαι ειλικρινά.
Θέλω να ξέρεις
ότι δεν είναι ό,τι κάνεις κακό.
Οι γονείς τους σώθηκαν από τα πίπλετ
που μου έδειξες πώς να τρώω.
Κανείς δεν θα ήταν εδώ χωρίς εσένα.
Σ' ευχαριστώ.
Αυτός είναι! Ο Όλι!
- Είναι γλύκας! - Μεγάλη μύτη!
Γιατί είναι χνουδωτός;
Πώς πέταξε μέχρι εδώ με τόσο μικρά φτερά;
Τα Πούκου δεν πετάνε.
Μιλάει!
Γεια, Κοπριούλη! Μας θυμάσαι;
- Σε αλείψαμε κοπριά. - Ναι, θυμάμαι.
Ευχαριστώ. Με σώσατε.
Δείτε! Χιονίζει!
- Χιονίζει! - Λατρεύω το χιόνι!
Χιονίζει! Πω πω!
- Χιόνι! - Δεν έχει σχολείο!
Χιονίζει!
Δεν είναι χιόνι.
Ο Πυρόλυκος.
Η φωτιά εξαπλώνεται γρήγορα.
Ο ουρανός δεν είν' ασφαλής. Στις φωλιές σας!
Να κάνουμε κάτι.
Σταθείτε! Σταματήστε όλοι!
Πάμε να βοηθήσουμε!
Είναι επικίνδυνο. Πρέπει να φυλαχτούμε.
Λοιπόν, ακούστε καλά!
Η μεγάλη μου αδερφή μπορεί να είναι αυταρχική και ενοχλητική...
Ακόμα και τυραννική...
Για στάσου!
Μιλάω.
Διακόπτει και μιλάει πολύ.
Έχει και τεράστιο λοφίο.
Σε όλα αυτά προφανώς συμφωνούμε. Μα...
Πάντα ρίσκαρε τη ζωή της για να μας φροντίσει.
Χάρη σ' αυτήν είμαστε εδώ.
Νομίζει ότι δεν το ξέρω, μα το ξέρω.
Μπορεί να μην έχει πάντα δίκιο, όμως σ' αυτό έχει δίκιο.
Η Κοιλάδα μάς χρειάζεται.
Έχει δίκιο ότι η Άιβι έχει δίκιο.
Κοίτα πόσα παγιδευμένα πλάσματα!
Μπορούμε να τα οδηγήσουμε στην ακτή.
Φοβερή ιδέα, Βάιολετ.
Πάμε μαζί.
Μείνε κοντά μου!
Όλα καλά. Θα σε βοηθήσουμε.
Το Νησί των Πούκου, το μόνο ασφαλές.
Πώς θα τα πάμε εκεί;
Ευχαριστώ που έσωσες τον γιο μου.
Τι λέμε;
Ευχαριστώ!
Θα βοηθήσουμε.
Ανεβείτε! Μη χασομεράτε!
Μην πανικοβάλλεστε!
Ο ήρωάς μου!
Φύγαμε!
- Ο Όλι; - Είναι ζωντανός;
Μαμά! Μπαμπά! Βοηθήστε με!
Όλι!
Όχι!
Άιβι!
Πρόσεχε! Φύγε από κοντά τους!
Μπαμπά, δεν κάνουν επίθεση. Τα πλάσματα της Κοιλάδας
δεν έχουν πού να πάνε. Βοηθήστε.
Μπαμπά.
Μας χρειάζονται.
Να τους φέρουμε στο νησί.
Δεν γίνεται αυτό, Όλι.
Μόνο τα Πούκου να εμπιστεύεσαι. Το ξέρεις.
Όχι, μπαμπά, η Ιστορία. Είναι αλήθεια.
Τα Ζο, ο Πυρόλυκος, οι λοβοί.
Με τους λοβούς έγινα σαν κι αυτά.
Και έμαθα κάτι.
Είμαστε πιο δυνατοί
μαζί.
Μπαμπά, ξέρω ότι φοβάσαι.
Πρέπει να τα εμπιστευτείς.
Όλι!
Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Ακολούθησέ με.
- Τι κάνουμε; - Ό,τι είπε ο Πυρόλυκος.
Θα τον παγιδέψουμε με λοβό όπως τα Ζο.
Είσαι σίγουρος;
Όχι.
Ζο, είστε εκεί έξω;
Με ακούτε;
Όλι, βιάσου!
Θέλω έναν λοβό.
Θα μου τον στείλετε;
Σας παρακαλώ. Η Κοιλάδα σάς χρειάζεται.
Σας παρακαλώ.
Ζο.
Το Ζο.
Είναι αδύνατον.
Εντάξει, Όλι, το έχουμε.
Ο Όλι;
Ο γιος μας είναι.
Μείνε μακριά τους.
Όλι, βρήκες κι άλλο λοβό.
Μπα, το πρόσεξες.
Αφελή μικρέ Πυρόλυκε.
Σε προτιμούσα ως...
Μπουγκλ!
Δεν περίμενες να 'μαι έτοιμος για την ίδια παγίδα.
Ποιος είναι ο αφελής τώρα;
Αχ, βρε Όλι...
Τι θα κάνεις τώρα;
Το νερό είναι πολύ βαθύ,
και τα Ζο βυθίζονται.
Πρόσεχε πού πας, Όλι!
Λες ότι είσαι Ζο;
Θα φέρεις ειρήνη και αρμονία στην Κοιλάδα;
Είσ' ένας οργισμένος αρουραίος που αγωνίζεται για τα βασικά.
Μα αυτήν τη φορά, αγωνίζεσαι για τη ζωή σου.
Αυτή είναι η κοιλάδα μου τώρα.
Τι;
Όχι.
Είναι δική μας.
Όχι.
Τι κάνεις; Σταμάτα.
Μην το κάνεις.
Βρε συ. Άκου τι σου λέω.
Όχι!
Όλι!
Είσαι ζωντανός!
Νόμιζα ότι χάθηκες για πάντα!
Πού... Πώς... Εγώ...
Με βρήκαν τα Ζο.
Έχουν κάτι πράγματα που λέγονται μαγικοί λοβοί.
Υποτιτλισμός: Μυρσίνη Κορομάντζου