NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Günaydın simülasyon çiftçileri!
Pyro Moth sizi Tarla'da sıcak tutarken yüreğinizi ferahlatıyor.
İşte eski Kucak Kedileri'nin
klasik hit parçası
"Beni Yukarı Çıkar, Aşağı İndir Ama İçeri Sokma."
Günaydın!
Harekete geçirdiğiniz için teşekkürler efendim.
Bugün hangi simüle evrene gireceksiniz?
Dünya 1-9432.
Kolayca kaçınılabilecek bir operatör hatası yüzünden
bu Dünya'daki varlıklar
-yok oldu. -Tüh be.
Dünya siliniyor.
Dünya 4-169,
yine bir operatör hatası yüzünden zombi kıyameti yaşıyor.
Gözlüklü Adam'ı seçtiniz.
Bu sim 23 Karizma puanına sahip.
Harika seçim!
Gözlüklü Adam hedefleniyor.
Avatar seçim ekranı.
Lady Charlotte, Domuz Lordu,
-Bay Neşe, Poppy... -Bana yeni avatar lazım.
...Plaj Vücudu.
-Vay be! -Plaj Vücudu seçildi.
Simülatörle birleşiyor.
Ve üç, iki, bir...
Otu serbest bırakın!
Tanrım!
Hayır! Gözlüklü Adam, olamaz!
Lütfen ölme! Üzgünüm! Lütfen ölme.
Küçük gözlüğünü tamir edeceğim.
Ben Başkan'ım.
Vay anasını!
Harika.
Mahzuru yoksa seni kaydedebilir miyim? Video yayınım, veri yayınım,
veri akışı, veri akışım için...
Sistemdeki herkese gidiyor. Uzaya gidiyor.
Elbette.
Tamam, harika.
DR. DREW PINSKY İLE THE MIDNIGHT GOSPEL
Ayarlaması sadece bir saniye.
Pardon. Dur bir saniye.
-Öncelikle teşekkür etmek istiyorum. -Bu bir ayrıcalık.
Biliyorum, şu anda gerçekleşen zombi kıyametiyle çok meşgul olmalısın.
Evet, zombilerden bahsetmek istemiyorum.
Peki ya marihuana protestocuları?
-O piç kuruları mı? -Evet.
İnsanlar bakış açımı anlamıyorlar.
Ot ya da yasallaştırma karşıtı sanıyorlar beni.
-Evet. -Ne karşısındayım ne yanında.
İnsan özgürlüğü ve Amerikan sistemi yanlısıyım.
-Halkın kendi yasalarını yapmasının. -Peki.
Bunun pek... Eğer gerekirse...
Biri yüzümü aynaya bastırıp şöyle dese:
"İyi mi olacak, kötü mü?"
İnsanlar için pek iyi olmayabilir ama bununla ilgilenirim. Ben...
-Frescher halleder. -Bay Başkan?
-Belki de iyi olur. -Pardon.
Ne var? Görmüyor musun, röportajdayım.
-Clancy. -Clancy'ye dönmeliyim.
Zombiler içeri girdiler.
Bana bir tüfek getir, hallederim. Ne diyordun?
Yakın tarihli bir araştırma okudum. Tıbbi marihuana kullanımı
yüzde 30 daha az ölümle ilişkiliymiş.
Aslında o günden sonra daha fazla veri geldi.
-Ne verisi? -Veriler diyor ki
eğlence amaçlı esrar opiyat kullanımını azaltıyor.
-İşe yarıyor mu? İlginç. -Biliyorum. Basit.
Ben de gördüm. "Cevap bu olabilir!" dedim.
-Benimle gelir misin? -Tabii.
Opiyat salgınının ve kronik ağrının çözümü bu olabilir.
İnsanların şu an kullandıkları haplar yerine
bolca esrar içmesini yeğlerim
çünkü opiyat, benzodiyazepin ve uyku ilacı karışımı
A, öldürüyor.
Kesinlikle. İlaçtan ölen hastalar
hep böyle ölüyor.
B, bu acılarını sürekli kılıp onları işe yaramaz hâle getiriyor!
-Evet. -İşe yaramaz oluyorlar. Çaresiz.
Esrarı çok kaçırınca bazıları mayışıp kalır
ama bazıları etkilenmez.
Marihuananın opiyatlardan farklı bir yanı,
-aşırı doz marihuana alırsan... -Selam!
Sağ olun Bay Başkan!
Merhaba!
Sağ olun Bay Başkan!
-Selam. -Sağ olun Bay Başkan!
Neyse...
-Zihnin... -Ölmüyorsun.
Ölmüyorsun ama kendi kişisel nevrozunda, içsel zaaflarında,
-korkularında sürünüp... -Eğer aşırı...
-"Aşırı doz" alırsan evet. -"Paranoyak oldum." diyorlar.
Genelde kastettikleri şu:
"Marihuana bana, benliğimin
şu an uğraşmak istemediğim yanlarını gösteriyor."
Bu, insanda olumlu değişim yaratabilir. Her zaman değil.
Çoğu zaman paranoyaya kapıldım ve kafama taktıklarım
ayıldığımda bana komik ve absürt geldi.
Bunu biliyorum ama çoğu zaman yüksek doz marihuana etkisindeyken
bana gösterilen birçok şeyin ardından şöyle demişimdir:
"Bu konuya eğilmeliyim. Niye spor yapmıyorum?
Daha çok spor yapmalıyım. Komik.
Neden şu anda içkiyi fazla kaçırdım?
İçkiyi azaltmalıyım."
Yıllar önce uyku hapı yüzünden az daha öldüğümü
-anlatmış mıydım? -Hayır.
Tanrım! Dostum.
Gittiğim partiye bir adam geldi.
Gecenin 12'sinde partide
-uyku hapı satıyordu. -Tuhaf.
-En berbat şey. -"Arabanıza binip evinize gidin!"
-Evet... -"Ne kadar içiyoruz?
-Mükemmel. İyi kombo!" -Evet.
Ben de biraz aldım.
Neden yaptığımı hiç bilmiyorum.
Benzoyla alkolü asla ama asla karıştırmamak gerektiğini
gayet iyi biliyorum.
Asla yapma! İnsanlar bundan ölüyor. Ölüm kombosu!
-Öyle. -İçtim. Hatırlıyorum ki...
Ölüm kombolarından biri. Birkaç tane var.
Sanırım tek bir hap aldım,
sonra içtim. Kendimi rahatlamış hissettim ve...
-Ama unuttum... -Benzonun tehlikesi.
-Öyle öldürüyor seni. -Evet, unutursun.
-Bir daha aldım. -Ambien unutturur.
Bu arada şunu netleştireyim.
İyi uyuşturucu kötü uyuşturucu fikrini sevmem.
Uyuşturucunun iyisi kötüsü yok.
İyi veya kötü olmayan, sadece mevcut bir kimyasal var.
Ya biz yapmışız ya da doğal.
Asıl mesele,
insanların bu maddeyle ilişkisi.
Bireysel biyolojimiz, neyi tetiklediği falan.
Mesele işte bu.
Valium gibi...
Diyelim ki kolonoskopi olacaksın...
Valium ya da bir benzeri çok iyidir!
Ama absent içip, eğlenip arabayla eve döneceksen
-o zaman kötü! -Evet!
-Teşekkürler efendim! -Valium iyi ya da kötü değil.
Kötü olan, koşullar ve ilişkiler.
Bunu unutmayacağım.
O gece yatakta yattım
ve kaç hap aldığımı anımsamaya çalıştım.
-Kendimden geçiyordum... -Tanrım.
Birden dedim ki "Kıpırdayamıyorum!"
-Sanki... -Ya!
Kalkmak istesem yerimden kalkamayacak gibiydim.
-Karanlığa gömülüyordum. -Tanrım!
Ertesi gün uyandım. Çok şükür, yaşıyordum.
-Ama kussam ölmüş olacaktım. -Böyle ölüyorlar işte.
-Aynen. Aspirasyon pnömonisi deniyor buna. -Pardon efendim.
Çok kusman da gerekmiyor hani.
Bazen biraz reflü, bazen azıcık salya yetiyor.
Yanlış borudan akciğere gidiyor.
Böylece ağzındaki tüm bakteriler
yanlış yere, ciğerlerine ulaşıyor.
Zatürre başlıyor. Sepsis oluyor. Şoka girip 30, 50, 60 dakikada ölüyorsun.
-Hızlı olabiliyor. -Tanrım!
-O şeyler kötü. -Evet.
-Kötü. -Aslında değil.
Bu durumda kötü olan kimyasal değil. Kimyasal, doğanın bir ürünü.
Sayın Başkan!
Bak, Alfa Protokolü'nü başlatmalıyız.
-Harika! -İleri Charlotte!
İyi şanslar efendim! Size hizmet etmek ayrıcalıktı ve...
İlginç gelen...
Sürekli açıklama yapıp duruyorum
çünkü dünyaya yeni gözlükle bakmama yardım edenleri seviyorum. Onlardansın.
Teşekkürler!
O yüzden tüm söylediklerine açığım ve bu harika.
Sonra "Birinin canı yanabilir!" diyorum.
-Fark ettin mi? Hep "Acaba" diyorum. -Evet.
Geçmişte ülkenin kurucuları, korkunç dünya liderlerine
-mantar pompalamayı konuşuyordu. -Evet!
-Ve... -Bu doğru.
Şöyle dedik: "İçgörü kazanıp mutlu olabilir
ve hatasını görebilir." Bana göre "Ya da iyice azıtabilir!"
-Bilmiyoruz. Bu doğru. -O "ya da" hep var...
-Çıksak iyi olur. -Kesinlikle.
Zombiler geliyor. Hadi.
En sevdiğim sözlerden biri şöyle:
Sağlık, gerçeği onun şartlarıyla kavrayıp kabul etmek
ve ele almaktır.
Kimse var mı?
Ben Chuck Charles. Kurtulmak için... Gir içeri!
AVM'ye gelin! Gir içeri!
Söylediğin bir şey aklımda yer etti.
-Asansör halüsinojen benzetmesi. -Evet.
-Sık kullanır mısın yoksa... -Metafor şöyle:
Seni bir binanın en üst katına çıkaran bir asansör gibi.
O katta inanılmaz bir parti var.
Kapılar açılıyor, harika bir ütopik nirvana görüyorsun.
Hiç görmemişsin, varlığından bihabersin.
Habersizsin. Derken asansör bipliyor,
kapı kapanıyor, aşağı iniyor.
Birden yine trafikte insanlara bağırıyorsun.
Halüsinojenlerin etkisi için bir benzetme.
Doğru.
Benim katkım da yine şu:
"Ya seni zemin katta indirmez de
iki kat aşağı götürürse?"
-Aşağı mı? -Daha aşağıya.
İçimdeki doktor hep bunu merak ediyor.
Diyelim ki seni gerçekten aşağı indiriyor.
Bir sıcak hava balonuyla yükseliyorsun
ve hoş bir zirve görüyorsun.
Derken balon rotadan biraz sapıyor.
Zirveyi hâlâ görüyorsun ve bence...
Bunun bağımsız değeri de orada.
Ha siktir!
Geber! Yine geber!
-Taşak mı geçiyorsun ya? -Gel.
-Ağzına sıçayım! -Hadi.
-İyi misin? -Evet. Durma.
Çok tuhaf. Niye koşarak kaçıyoruz ki?
-Çok yavaşlar. -Biliyorum!
Bak, böylece durabiliriz. Kıpırdamadan duralım.
-Gelin bana! Hadi zombiler! -Buradayız!
Olamaz. Galiba teyzem bu.
Tanrım, bir AVM.
Ben de şunu sordum:
"Oraya, kontrolün bizde olacağı biçimde nasıl gidebiliriz?"
-Lanet zombiler! -Evet, büyük soru bu.
Bence bir sürü şey var.
Şu anda yaptığım türden meditasyonda...
...sakince oturup nefesini izliyorsun
ve düşüncelerinin, duygularının, vücudunun hislerinin farkında oluyorsun.
Ve işte bu...
Farkındalık dedikleri şey. Farkındalık uygulaması.
Hislerini, hareketlerini ve düşüncelerini
-izlemek yani. -Bence bu, tedavi!
Ve içindeki birçok duygunun köklerinin
-farkına varmak. -Evet.
Özellikle benim için. Sinirlenip bazen patlamalar yaşarım.
Bu kadar şaşırmış gibi yapma. Ciddiyim!
Öfken yalnızken de mi patlıyor
yoksa trafikte falan mı?
Şey, hayır... Artık çok daha iyi.
Ama çok daha gençken
asabi biriydim. Mesela...
Anımsıyorum da bir gün yazıcım çalışmadı.
Dairemde avazım çıktığınca bağırdığımı,
öfkeyle yazıcıyı kırdığımı hatırlıyorum.
BOBWA DÜKKÂNI
İyileştim!
Top sektirmece oynayalım!
Bu benim içimdeki bir şey
ve psikedeliklerin çok faydasını gördüm.
Gir içeri
GİR İÇERİ
Gir içeri
Gir içeri.
Ama meditasyonun da çok faydası dokundu.
Çünkü oturup meditasyon yaparken köpekler havlasa bile
etkilenmiyorum.
Kızgınlığın içimde çiçek gibi açtığını görebiliyorum.
Onu görünce şöyle diyorum: "Farzet ki ormandasın
ve nadir görülen bir hayvanın açıklığa doğru yürümesini seyrediyorsun."
Oysa çoğumuz öfkelenince bunun aksine,
tepki gösterir, tepki moduna gireriz.
Belki o aşamada meditasyonu bırakıp köpeklerine bağırır
ya da susturmaya uğraşırsın.
-Yani davranış onu güçlendiriyor. -Aynen. Sadece izliyorsun.
İzliyorsun.
Budizm öfkeyi kökü acı kendi tatlı bir bitkiye benzetir.
-Yani tatlıyı takip edip aşağı ineriz. -Doğum başladı mı?
-Evet, o... -Tamam.
İyi misin? Bir şey lazım mı?
-Sadece nefes al. -Suda doğum planlıyorduk.
Kenara çek. Belki bir şey buluruz.
ÇIKIŞ
-Ne? -Aman Tanrım!
Ne diyorduk?
Meditasyondan falan söz ediyordu.
Evet. Ya da duygularını seyretmek.
Duygularını takip edip zehirli köklere iniyorsun...
Bunu hissederek mi yapıyorsun yoksa içgörüyle mi?
Sadece duyguları mı izliyorsun yoksa spesifik bir
"Bu bana bir deneyimi anımsattı." olayı var mı?
Buna fark etmek deniyor, yani... Yapabilirsin...
Anlarsın işte... Şey gibi...
-Bir duyguyu düşünmek. -Evet.
Bunlar gerçekten muğlak şeyler...
Çoğu zaman belli belirsiz farkına vardığın bedensel şeyler.
-Aynen. Bu da ne, ha? -Öyle.
Bir mikroskop alıp
kendi içinde tekrarlanan duygusal desenlere bakmak gibi.
Çünkü çoğu zaman olumsuz bir duygun varsa
-kaçınırsın. -Evet.
-Bir sonraki etkinliğe geçmeye çalışırsın. -Hadi ama!
İçinde bulunduğun hâl...
Kahrolası zombiler.
-Ya sırtımızı dönmezsek... -Ne?
...ve nesneye odaklanıp şöyle dersek:
Bu fraktal da ne? İlginç bir uygulama.
-Tamam işte. -Hadi, it!
-Nefes al! -Hayır.
-Yapabilirsin! -İt. Nefes al. Sonra it.
-Sonra nefes. Nefes önce değil mi? -Hayır, önce itiş! Selam!
Hadi gidelim.
Budizmde tüm bu şeylerin tüm zihinsel analiz formları
ikinci sıradadır.
Herhangi bir duygusal durumun, düşüncenin ya da bedensel hissin
benzer biçimde yükseldiği, dağıldığı ve kaybolduğu gözlemi
daha yukarıdadır.
Benim için, dediğin o büyülü şeylerin çoğu kişiler arası bağlamda görülüyor.
Benim için, bir mevcudiyet olmadıkça
bu şeyleri benimsemek çok zor.
Benim alanımda senin gibi de birçok insan görüyorsun
ve bugünlerde bu, devasa bir alan.
Çoğu kişi uygulamada bunu anlattığın kadar iyi yapmaz.
Dediğin şey de uygulamanın önemli bir kısmı.
Spiritüel topluluktan söz ediyorsun
ki onlar da Budizmi onaylıyor.
Önemli olan,
birbirimizi gerçeğe olabildiğince yaklaşmaya teşvik etmek.
Ya da dediğin gibi, gerçeklikle onun şartlarında karşılaşmaya.
Bence bu, büyük bir sürpriz. Herkes şöyle: "Gerçek berbat,
dünya berbat." Gel buraya dostum.
Artık kendimize bakamadığımız kadar geriye gidip durduğumuz
bu süreci yapmaya çabalıyoruz.
Tümüyle gözlemci hâline geçmek istiyoruz. Ta ki şeye ulaşana dek...
-Farkındalığın farkındalığı. -Evet.
-Doğru. -Saf farkındalık oluyorsun
ve düşünce şu ki aslında hepimiz
ve bedenimiz dâhil tüm maddi evren,
bir çeşit fen... Söyleyemiyorum.
-Fenomenolojik. -Fenomenolojik fenomen alanı.
Bu bilincin içinde hapsolmuş bir fenomen alanı.
Yani yalnız olduğum ya da bir birey olduğum fikri
aslında çok ilginç ama öyle değilsin.
Bu yanlış. Bir bozulma.
Çünkü sen, nesnenin ve gözlemcinin eş zamanlı buluşmasısın
ve bu da benlik yanılgısını yaratıyor. Yani evren bir yunus olsaydı
temelde bedenlerimiz bir balık ağı olurdu.
Kendimize dolaşıp kalmışız.
Asit alınca böyle şeyler mi hissediyorsun?
Evet, öyle.
Vay canına!
Bu harbiden güzelmiş.
Evet! Tanrım, âşığım buna!
Evet, sanki zombiler...
Zombiler şarkı söylüyor!
Önce doğarız
Sonra ölürüz
İkisinin arasında Çoğu zaman geçer ağlamakla
Ağlamakla
Eskiden kördük, görüyoruz şimdi
Zombi olmak en güzeli
Girilecek ve çıkılacak bir şey yok, görüyorum şimdi!
Bu kadar basit!
Yavaştır hareketlerimiz
Çünkü kaçmak gereksiz
Ne anlamı var kaçmanın? Aşk ise kaçtığın
Dan!
Hayat bir hapishaneydi, bulduk anahtarını
Anahtar bir zombinin ısırığı
Bay Başkan!
Sizi kurtarmaya geldik Bay Başkan.
Panzehir zıpkınımız var.
Panik yapmayın. Panzehir arbaletini size vereceğiz.
Panzehir zıpkını ateşleniyor!
Panzehir zıpkınını fırlatın hemen!
Panzehri ateşleyin!
Başkan'a zombi panzehri atın!
Müthiş bir konuk olduğun için sağ ol. Son bir sözün var mı?
Ağırladığın için sağ ol!
Son sözler... Kötü uyuşturucu diye bir şey yok.
Kötü olan koşullar!
Güle güle!
Vay anasını dostlar! Gördünüz mü?
Bağırsaklarım deşildi ama sağ salim buradayım.
Midnight Gospel'ı dinlediğiniz için
teşekkürler çoklu evren sakinleri.
Ve biricik abonem Hernog Jenson. Senin uğruna yaşıyorum.
Sayende sabahları tebessümle uyanıyorum.
Dinlemeye devam et Hernog. Seni rüyalarında göreceğim.
Dünyaya yeni gözlükle bakmama yardım edenleri seviyorum.
Onlardansın.
Kötü uyuşturucu yoktur.
-İyi uyuşturucu... -Gir içeri!
İyi uyuşturucu...
Gir içeri!
İyi uyuşturucu...
Alt yazı çevirmeni: Barış Emre Alkım