NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Günaydın!
Bu şarkı Mindy için,
kendisi aşağı 16. mahallede katliam arabalarını topluyor.
Eline sağlık, aynen böyle devam et tatlım.
Vay canına!
Güzel.
Gelen arama.
-Clancy? -Ne?
Orada mısın? Duyuyor musun?
-Daniel Hoops? -Uzay yayınını artık izleyemiyorum.
Ne?
-Babamın gözü döndü. -Hayır!
Öfkeden altına ediyor, seni öldürmeye niyetli.
Babam Chad'i sıvılaştırdı.
-Dur, ne? -Dondurma için sağ ol Clancy
ama babam nüfuzludur, şehri terk etmen iyi olabilir.
-Clancy, kapatmalıyım ama... -Evet Daniel?
Bu tişörtlere bayılıyorum. Daniel Hoops kaçar!
Hayır!
Gözüm üstünde Clancy Gilroy!
Selamlar Efendim.
Dün gece derinlemesine iç tarama yapıp ilginizi çekebilecek
bir gezegen keşfettim.
-Neymiş o? Bana pek... -Merküritanya.
Benzersiz bir cennet gezegeni.
Bu dünyadaki her varlık maksimum ahenge...
Namasteks!
...ve maksimum hedonizme varmış.
Gerçek olamayacak kadar iyi. İllaki bir bit yeniği vardır.
Yanlış buysa doğru olmak istemiyorum.
-Vay! -Umarım kızmazsınız Efendim
ama sizin için bir erotik avatar yaptım.
Bu dünyanın sunduğu seks partilerinin tadını çıkarın diye tasarlandı.
Vay be! Süper yahu.
İyi yolculuklar Efendim!
Simülatörle birleşiyor. Ve üç, iki,
bir...
Aloha, uzun boyunlu adalı dostum.
Seks partileri ne tarafta?
Bir içki alayım. Neredeyim ben?
Bence burası Merküritanya değil.
Henüz seks partisi görmedim ama daha saat erken.
Affedersin, seks partileri nerede?
Ya da havuz... Yüzme havuzları?
Tamam, pardon!
-Ne haber? Bu gece seks partileri nerede? -Kes şunu.
Baştan alalım.
Benim adım Clancy ve siz iki beyefendi... dost...
-Adım Fred. -Şey, Steve.
Röportaj yapabilir miyiz?
-Yapmasak daha iyi. -Uzay için.
-Uzay yayını mı? Sağ ol, kalsın. -Peki.
Bu tam grup seks çadırının yerini bilecek adam.
Hey, solucan boyunlu!
Şu bıyıklı ihtiyara benden içki,
hani şu tek gözlü olana.
-Anlaşılan günün zor geçmiş. -Ayığım ben!
İçkiyi bıraktım!
Böceklerim!
Biliyorsun ki insanları gömleğinden tutmak kurallara aykırı Cornelius.
Neden Fred ve Steve gibi olamıyorsun?
Teşekkürler Trudy!
Ama seni affediyorum.
Aşk!
Zırhımın dayanamadığı tek şey!
Zırhımı Böceklerin Kralı yaptı
Kurtarınca kızını Pırıl pırıl bir yaz günü...
Adamda melek gibi ses var.
Vay canına!
-Sağ ol Trudy! -Teşekkürler!
Merhaba.
İKSİR SERÜVENİ
Ben Clancy.
Hanımefendi, adım Clancy. Gilroy.
Bedava çizme!
Şu çizmeleri giyeceğim leydim.
Bir saniye leydim.
-Görüşürüz millet. -İn aşağı!
Böcekler!
Uzay yayınıma katılır mıydın?
Vay be!
Al bakalım.
Benimle gel.
TRUDY GOODMAN'LA THE MIDNIGHT GOSPEL
Orada muhteşemdin Trudy. "Seni affettim!" dedin.
Bam! Herifi eritiverdin.
Evet ama bu, kalpsiz olduğum anlamına gelmez.
Çoğu kez elimizden gelen en iyi şey, bağışlayıcılığın
-yüreğini özgürleştirip... -Evet.
...kinden, hınçtan, öfkeden, kötü niyetten kurtardığını düşünmek.
-Evet. -Bazen elimizden bu kadarı gelir.
Düşmanımızı sevmeyeceğiz
ama gördüğümüz zarara ömür boyu takılmak
-zorunda değiliz. -Evet.
Affetmek karmaşıktır.
Bunu nihai manevi barfiks demiri olarak görüyorum.
Hatırlıyorum da
bir antrenör tuttum. Beni barfiks demirine götürüp
"Sana barfiks çektireceğiz!" dedi.
"Yapamam!" dedim. "Hayır Clancy,
sana barfiks çekmeyi öğreteceğim," dedi. "Hayatta olmaz." dedim.
Tabii ki ilk denemede çekemedim. Ama "Sana bir şey göstereyim." dedi.
O utanç verici şeyleri çıkardı,
adını bilmiyorum, kayışlar falan var.
O yüzden daha kolay.
-Sana destek verdi yani. -Biraz destek.
-Sonra... -İşte bu.
...birkaç hafta içinde barfiks çekiyordum! Barfiks yahu!
-Kendimi özgürleştirdim. -Hâlâ çekebiliyor musun?
Bilmem. Salona gitmiyorum
-ama biliyorum ki artık yapabilirim. -Harika, Clancy.
Affetmek barfiks demiridir. Bakınca "Hadi oradan." diye düşünürüz.
Bu orospu çocuğu mu? Taşak mı geçiyorsun? Yapamam.
-O öyle yapmadı. O... -Ama tek başına yapmadın Clancy.
-Evet. -Tek başımıza yapamayız.
-Evet. -Arkandayım!
Rûmî bu. Bir ruh topluluğu vardır.
Ona katıl ve gürültülü sokakta yürüyüp gürültü olmanın zevkine var.
Tüm tutkunu iç ve rezil ol.
İki gözünü kapat ki diğeriyle görebilesin.
Tutulmak istiyorsan ellerini aç.
Desteklendiğini bil. Birbirimize muhtacız. Topluluğa muhtacız.
InsightLA'yi o yüzden başlattım.
Buraya geldiğimde zaten orta yaşlıydım.
-Olamaz! -Hayrola leydim?
Trudy, ben bu taç yaprakları gibi yumuşağım,
sense diken kadar sivri.
Birlikte bir gül ediyoruz.
Trudy,
seninle evlenebilir miyim?
-Kaltak Trudy! -Trudy!
Benimle aşık atamazsın ahbap!
Evet, yapayalnızdım.
"Başkaları da böyle hissediyordur." dedim.
Niye bir araya gelip bir topluluk oluşturmuyoruz?
-Evet. -Buna ihtiyacımız var.
Affetme konusu, farkındalık konusu
ve aşk da aynısı.
Kendi başımıza yapamayız.
Dediğini anlıyorum. Düşünüyorum da...
Geçenlerde arkadaşımla telefonda konuştum.
Annesi yeni vefat etti, babası öleli birkaç yıl oluyor.
Ağabeyiyle arası iyi değil.
Farkına vardım ki...
Ben senden yardım istemeliyim.
Dur Cassiopeia, sorun yok.
Gücün bana ilham veriyor.
-Gerçeklikle temas bana iyi geliyor. -Güzel.
Bu kişi benden yardım istemeye korkmayacak kadar cesur olduğu için
bence çok şanslıyım.
Evet ama bu, şans değil.
-Dinlediğin için. -Doğru.
İnsanların bizi içten dinlediği zamanlar için sonarımız var.
-Evet. -O yüzden sana geldi.
Evet ama şu anda dinleyenleri düşünüyorum.
Şunu düşünüyorlar...
"Arayacak bir Clancy'm yok. Yapayalnızım."
-Evet. -"Ya da arayabileceğim birileri var
fakat beni dinlemiyorlar." Onlar ne yapsın?
Buna ne dersin?
Hangi ev yandıysa ondan kaçan
ve hâlâ ormanda olanlar yani.
Bu ev ister gerçek olsun ister mecazi.
Onlar kendilerini tamamen kopuk ve yalnız hissediyorlar.
Ne yapıyorlar ki? Kimsen yoksa kiminle konuşursun?
Evet. Zor bir durum.
Tatlım, para.
Paramızı istiyoruz tatlım.
-Azıcık para vereyim mi onlara? -Hiç verme.
Paramızı istiyoruz tatlım.
Tatlım, para!
Farkındalık yazarlığı dersi veren birini tanıyorum.
Bir yazma grubu var.
Evsizler ve ruhsal hastalığı olanlar katılabiliyor.
Yani herkes geliyor
ve birlikte biraz farkındalık meditasyonu yapıp
sonra da yazıyorlar.
Ardından, yazdıklarını okuyup dinliyorlar.
-İnsanlar bayılıyor buna. -Vay canına!
Sonra bir şeyler oluyor, sihirli bir şeyler.
Bir kadın vardı...
Uyurken bütün eşyaları çalınmıştı galiba.
Yapayalnız. Nerede yattığını Tanrı bilir.
Uyanınca bu deneyimini yazdı ve derken
gruptan iki arkadaş ona şöyle dedi:
"Gel, köprümüzün altında uyu.
Sana göz kulak olur, eşyalarını koruruz."
Köprü altında yatmaya
-mecbur olmak ne kadar acı. -Evet.
Aferin Cassiopeia.
İnsanlara birbirlerini duyma fırsatı yaratmak.
Dönüp durduğum nokta hep bu.
Eğer bir yerimiz, başlayacak bir yerimiz yoksa.
Çünkü yalnızsan başkalarının da yalnız olduğunu bilirsin.
Kendin gibi bir başka yalnız bul.
Trudy, sen büyüleyici, çok özel bir insansın.
Hayatım boyunca yalnız olduğum zamanları düşünüyorum da
bir döşekte uyuyup hayatı unutmaya çalışırdım.
Buraya geldiğimde kimseyi tanımıyordum Clancy.
İlk sohbet grubumda
iki kişi vardı.
Fred'le Steve.
-Selam Trudy. -Merhaba Trudy!
İki kişi.
Bir merkez kurmadım.
Organik olarak büyüdü. Sıfırdan yemek yapmak gibi.
Kafamda merkez kurma fikri yoktu.
-Dost istiyordum. -Evet.
Fred ve Steve'i nasıl buldum, bilmiyorum!
Galiba kuzenimin arkadaşı aracılığıyla falandı.
-Anlarsın ya. -Evet.
Harika.
Bir niyet belirleyince
sanki sihirli bir biçimde dünya tanışmaya geliyor.
-Hiç hissettin mi bunu? -Evet!
Çok şaşırtıcı bir şey.
Sanki dünya senin karar vermeni bekliyor.
-Tarafını... -Senin için önemli olanı seçmen için.
Evet.
-Evet. -Doğru.
Enerjini senin için gerçekten kıymetli ve önemli olan şeyin etrafında
nasıl toplayacağın. Bu da demek oluyor ki yalnız olduğun anda
-en önemli olan şey dostluk. -Evet.
Açken en önemli şey yemektir.
Dinlemekten çok söz ediyorsun.
Geçenlerde
bir partide birinin kafasını ütülüyordum.
Kafa ütülemek lafı az kalır.
Modüler sentezleyicilerimi anlatıyordum.
Adam kendinden geçmişti.
Düzenli bir uygulaman olduğu için eminim sana olmuyordur
ama devasa ve çenebaz bir et robotunun içinde oturuyor gibiydim
ve ağız işlevinin kontrolünü yitirmiştim.
Çeneme hâkim olamıyordum sanki...
Modüler sentezleyicileri anlatıp dururken adama baktım.
"Bu heriften nasıl kurtulurum?" diye düşünüyordu.
Ben de "Bu heriften nasıl kurtulurum?" diye.
Kendimden kaçıp kurtulmak istiyordum.
Yani kendimi o robotun içinden bir çıkartabilsem...
Bana bile gına gelmişti,
adamcağızın hâlini sen düşün. Çünkü canla başla dinliyordu da.
Neyse, hikâyeyi sonlandırmak için kötü bir yol
ama bu gerçekten oldu ve adamı hiç tanımıyordum.
Onunla o partide tanışmıştım.
Ertesi hafta bir araba kazasında öldüğünü öğrendim.
Yani Dünya'daki son demlerinin
son 15 dakikası Dünya'daki modüler sentezleyicilere dair
en berbat kafa ütülemeyle geçti ve onu dinlemedim.
Günlerinin sayılı olduğunu bilseydim
bunu yapmazdım, sanırım.
Yani sana sorum şu.
Bazen dinleme becerimi gerçekten yitirdiğimi hissediyorum.
Kendi saçmalıklarıma öyle gömülüyorum ki insanları dinleyemiyorum
ve dinler gibi yapıyorum.
Anlarsın ya. Başımı öne sallayıp ilgili falan görünüyorum
ama tek kelimesini duymuyorum.
Dinleme becerisini
hayatımızda nasıl geliştirebiliriz? Biraz anlatır mısın?
Evet. Anlattığın hikâye bizi en başa götürüyor,
hani anlamadığımızı söylüyordun ya.
Ölümlülüğümüzü hayatımıza sokmuyoruz.
Çünkü bu bedenin bir ceset olacağını gerçekten kavrasaydık...
Doğru.
Ölümün zamanı belirsizdir ama ölüm kesindir.
Bunu gerçekten anlarsak
kendimizin ya da başkasının zamanını
boşa harcadığımıza pişman olduğumuz zamanlar da azalır.
Ve çok daha şey oluruz...
Yani ölümcül tanı konulan insanlar
ilk kez bu kadar canlı hissettikleri için minnettar oluyorlar, çok ilginç.
-Doğru. -"Hadi canım." diyorsun.
Ama işaret ettikleri şey,
canlılığın o gelip geçici doğasına karşı çok hassas oldukları.
Bu çok değerli.
Dünya çok korkunç ve gaddar olabiliyor
ama büyüleyici ve zarif de.
-Evet. -Yani bence birbirimizi dinlemek
biraz farkındalık gerektiriyor.
Dinlerken zihnimizde olup bitenleri
tanımayı öğrenmeliyiz.
Yani biri seninle konuşurken başka şey düşündüğünün
-farkına nasıl varabilirsin? -Evet.
Çoğu zaman farkına bile varmıyoruz.
"Son paragrafı hiç duymadım." diyoruz.
Doğru.
Bu şekilde çok zaman geçiriyoruz.
-Bu tür füg hâlleri içinde. -Evet.
Şeyin içinde... Ne demiştin? Robot mu?
Evet. Robotun kontrol odasında bile değilsin.
Aşağıda, tuvalettesin!
Evet?
-Kim o? -Selam Sarah. Bir iksir alabilir miyim?
Tabii ki!
Bu iksiri mi kastediyorsun bebeğim?
Evet, o iksiri.
Para peşin hanımefendi!
İksir yapmak ne kadar sürüyor, haberin var mı?
Günlerdir içeride karganın sütünü sağıyorum!
Şu pörsümüş ihtiyar kargayı!
Biliyorum, bebeğim daha çok iksir yapmalı.
Annecik kargayı sağmalı. Annecik onu sağmalı.
Annecik onu sağacak!
Bir bebek karşılığında iksiri sana veririm.
Peki. Al bakalım.
Bebek!
-Bir hile olmasın da. -Paranoya yapma Sarah.
Bebeğini alıp sana iksir mi vereceğim?
Aynen öyle.
Tanrım!
Buraya gel bebeğim!
Çok heyecanlıyım.
Bunun için yaşıyorum!
Gel ninenin şeker ormanına!
Al bakalım.
-Bir iksir! -Bomba yolda...
O da ne demek?
Teşekkürler ve elveda, demek.
Şuna bak.
Bu harika Steve.
O çocuk öldü mü?
Hayır, keseme koydum.
Vay anasını!
Meditasyon pratiğine ölüm pratiği derler, bilirsin.
Yaşam pratiği!
-Dinleme pratiği! -Evet.
Maymun gördüğünü yapar Trudy!
Yalancı maymunu keserler Jam Roll!
Hoşuma gitti.
-Devam et. Pardon, sözünü kestim. -Yok. Diyeceğim buydu.
Ama dinleme pratiği konusunda dediklerin merakımı kabarttı
çünkü dinlemek bir bakıma...
Mesela kendi bedenimizi dinlemek,
etrafımızdaki yaşamın seslerini dinlemek
bizi şu ana bağlıyor.
Kendi iç sesimizi ve sezgimizi dinlemek.
O sezgiyi ne zaman hiçe saysam
-başıma bir felaket gelir. -Daima.
-Her seferinde Clancy. -Evet.
Seni seviyorum Cassiopeia.
Ne kadar hassaslaşıp öğrenirsem karma anında kendini gösteriyor.
Ama doğru olduğunu bildiğim şeyi göz ardı edip bodoslama girişirsem
-boyumun ölçüsünü alıyorum. -Evet.
O yüzden derin dinlemenin canlılığımızı koruduğunu düşünüyorum.
Vay be!
Dinlemek, evrenle bağlantıdır.
Bu şey... Vay canına!
Çok tuhaf. Hani derler ya, nefes aldığımızda
her şeyi içimize alıp bağ kurarız...
-Aynen! -...ve nefes almak...
Ama dinlemek de neredeyse bir nevi solumak.
-Evet, canlılığı içine almak bu. -Vay be!
Canlılık, sesinin biçiminde
ya da bu odadaki dinginlik biçiminde. Evet, onu içine alıyorsun.
Vay canına!
Seninle sohbet etmek büyük bir zevk. Bu sohbet için çok teşekkürler.
O zevk bana ait Clancy!
Tekrar selam Trudy!
Trudy...
Bugün ecelinle yüzleşeceksin Jam Roll.
Yapma Trudy! Prens Jam Roll diyeceksin!
Geber Prens Jam Roll.
Sevgilin, benim artık, Trudy!
-"Siktir" diyebilir miyim? -Elbette.
Siktir oradan, sevgilim Gerald'ı öldürdün sen!
Popomda yaşayan iblis için lezzetli bir atıştırmalıktı o!
Trudy, seni görmek çok güzel.
Ama bok gibi kokuyorsun, tamam mı?
O yüzden burnumu koparacağım!
Oha!
Dönme alıştırması yaptım Trudy.
Bir sus! Gel buraya Clancy.
Vay anasını. Emin misin?
Trudy, buraya baksana!
Al şunu! Şunu da!
Tuttum seni!
Seni görüyorum Trudy!
Yemekte salça, bende kalça Trudy.
-Yapıyor muyuz? -Evet!
Göreceksin gününü!
Trudy, sürprizlerle dolusun.
Tıpkı götüm gibi.
Atıştırmaya hazırım Prens Jam Roll.
Tamam, bir saniye ver.
Yakaladım!
İyi misin?
Kanın benimdir.
Affetmek
karmaşıktır!
Ha siktir!
Kaşıyalım!
Sihir gerçekleşiyor.
İşte! Daha iyisin!
-Sağ ol dostum. -Lafı mı olur?
İki ayak, dört ayakkabı.
Dört ayakkabı. Evet.
-Trudy! -Erkek arkadaşım!
Hey, muhabbet kuşları.
Jam Roll'un margarita makinesi varmış.
Sarhoşum.
Neler oluyor lan?
Ha siktir!
Feci eğlenceliydi Simülatör.
Bir kedi yüzünden tuhaf bir ormana gittim, o yüzden Merkür'e ulaşamadım.
Efendim! Sizi sağ gördüğüme çok sevindim.
Dur. Orada zarar görebilir misin?
Demiştim. Size, her şeyi deneyimleyebilecek bir avatar yaptım.
Ölümün coşkusu dâhil.
Ölebilirdim yahu!
-İğrenç. Bir daha asla yapma. -Peki Efendim.
-Kafanı çalıştır azıcık! -Peki Efendim.
Bak, ne buldum.
Vay! Burada da işe yarıyor!
Gidip dışarı dikeceğim.
Dört ayakkabı!
Bilgisayar, savunma protokolünü etkinleştir.
Peki Efendim!
Lazerle vur.
Bu şeyin... Gülün 25 metre yakınına gelen herkesi.
Lazerim yok Efendim ama fıskiyeleri açabilirim.
Yeni yuvan burası Gül.
Burada kimse sana ilişmez. Güvende olacaksın.
Hayatın boyunca.
İşte böyle.
Alt yazı çevirmeni: Barış Emre Alkım