ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Καλημέρα!
Έχουμε μια αφιέρωση για τη Μίντι,
που συλλέγει νεκρούς στην 16η περιφέρεια.
Συνέχισε, κράτα τη φόρμα σου και φέρ' τους, γλυκιά μου.
Όπα!
Τέλειο.
Εισερχόμενη μετάδοση.
-Κλάνσι; -Τι;
Είσαι εκεί; Μ' ακούς;
-Ντάνιελ Χουπς; -Δεν μπορώ να δω το διαστημοκάστ σου.
Τι;
Ο μπαμπάς μου είναι ζαχαροπλάστης.
Ο μπαμπάς μου τα κάνει πάνω του, θέλει να σε σκοτώσει,
ο μπαμπάς μου υγροποίησε τον Τσαντ.
-Τι; -Κλάνσι, ευχαριστώ για το παγωτό,
αλλά ο μπαμπάς μου είναι ισχυρός, φύγε απ' την πόλη.
-Κλάνσι, πρέπει να κλείσω, αλλά... -Ναι, Ντάνιελ;
Ωραία αυτά τα πουκάμισα. Ο Ντάνιελ Χουπς κλείνει.
Όχι!
Σε παρακολουθώ, Κλάνσι Γκιλρόι!
Χαίρετε, κύριε.
Έκανα σάρωση του βαθέος εσωτερικού και ανακάλυψα έναν πλανήτη
που νομίζω ότι θα σε ενδιαφέρει.
-Τι είναι αυτό; Δεν μοιάζει με... -Ο Ερμήταβιλ.
Ένας παραδεισένιος πλανήτης που δεν μοιάζει με άλλον.
Κάθε πλάσμα αυτού του κόσμου έχει πετύχει τη μέγιστη αρμονία...
Νάμαστεξ!
...και τον μέγιστο ηδονισμό.
Αποκλείεται, φαίνεται πολύ καλό. Κάτι θα πηγαίνει λάθος.
Αν αυτό είναι λάθος, δεν θέλω να είμαι σωστός.
Ελπίζω να μη σε πειράζει, κύριε, αλλά σου έφτιαξα ένα ερωτικό άβαταρ,
που σχεδιάστηκε για να σε βοηθήσει να απολαύσεις τα όργια στον πλανήτη.
Ωραίος τύπος.
Μπον βουαγιάζ, κύριε!
Ενσωμάτωση στον Προσομοιωτή σε τρία, δύο,
ένα...
Αλόχα, φίλε με τον μακρύ λαιμό.
Πού γίνονται τα όργια;
Βάλε μου ένα ποτό. Πού είμαι;
Δεν νομίζω ότι είναι εδώ ο Ερμήταβιλ.
Δεν βλέπω κανένα όργιο, αλλά είναι νωρίς ακόμα.
Με συγχωρείτε, πού γίνονται τα όργια;
Ή η πισίνα... οι πισίνες;
Συγγνώμη.
Πού γίνονται τα όργια απόψε;
Σταμάτα.
Πάμε πάλι.
Το όνομά μου είναι Κλάνσι, και εσείς, αγαπητοί κύ... φίλοι...
-Φρεντ με λένε. -Στιβ.
Μπορώ να σας πάρω συνέντευξη;
-Μάλλον όχι. -Θα ανέβει στο διάστημα.
-Διαστημοκάστ; Όχι, ευχαριστώ. -Εντάξει.
Να κάποιος που θα ξέρει πού γίνονται τα όργια.
Σκουληκολαίμη!
Βάλε κάνα ποτό για μένα και τον γέρο με το μουστάκι
και το ένα μάτι, τον γκαβό.
-Πρέπει να 'χες δύσκολη μέρα. -Είμαι νηφάλιος!
Είμαι νηφάλιος!
Τα μαμούνια μου!
Δεν επιτρέπεται να σηκώνεις ανθρώπους απ' το πουκάμισο, Κορνίλιους.
Γιατί δεν παραδειγματίζεσαι από τον Φρεντ και τον Στιβ;
Ευχαριστώ, Τρούντι!
Αλλά σε συγχωρώ.
Αχ! Αγάπη!
Το μόνο που περνά την πανοπλία μου!
Ο Βασιλιάς των Μαμουνιών Έφτιαξε την πανοπλία μου
Επειδή έσωσα την κόρη του Μια λαμπερή καλοκαιρινή μέρα...
Έχει αγγελική φωνή αυτός ο άνθρωπος.
-Ευχαριστώ, Τρούντι! -Εις υγείαν!
Γεια.
ΚΥΝΗΓΙ ΦΙΛΤΡΟΥ
Είμαι ο Κλάνσι.
Κυρία μου, με λένε Κλάνσι... Γκιλρόι.
Δωρεάν μπότες!
Θα πάρω τις μπότες, μιλαίδη.
Μια στιγμή, κυρία μου.
-Τα λέμε. -Φύγε από δω!
Μαμούνια!
Θες να σε φιλοξενήσω στο διαστημοκάστ μου;
Ορίστε.
Έλα μαζί μου.
ΤΟ ΓΚΟΣΠΕΛ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΥΝΤΙ ΓΚΟΥΝΤΜΑΝ
Τρούντι, ήσουν φοβερή. Και μετά του είπες "Αλλά σε συγχωρώ".
Μπαμ! Τον έλιωσες.
Ναι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχω καρδιά.
Συχνά, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε... Σκέψου ότι η συγχώρεση
-ελευθερώνει την καρδιά σου... -Σωστά.
από τον φθόνο, την πικρία και την οργή και τις κακές προθέσεις.
Μερικές φορές, αυτό είναι το καλύτερο.
Δεν θα αγαπήσουμε τον εχθρό μας,
αλλά δεν χρειάζεται να ζούμε τη ζωή μας με εμμονή
-για ένα γεγονός που μας έβλαψε. -Ναι.
Η συγχώρεση είναι δύσκολη.
Τη σκέφτομαι σαν ένα πνευματικό μονόζυγο.
Θυμάμαι ότι ξεκίνησα...
με έναν γυμναστή και με πήγε στο μονόζυγο και μου είπε "Θα κάνεις έλξεις".
Εγώ έλεγα "Δεν μπορώ!" Εκείνος είπε "Όχι, Κλάνσι,
θα σου μάθω να κάνεις έλξεις". Εγώ έλεγα "Αποκλείεται".
Δεν τα κατάφερα την πρώτη φορά, αλλά μετά μου είπε "Να σου δείξω κάτι".
Και αρχίζει να μου βάζει κάτι...
Δεν ξέρω τι, ιμάντες ή κάτι τέτοιο, για να είναι πιο εύκολο.
-Σου έδωσε στήριξη. -Λίγη στήριξη.
-Μετά... -Είναι βασικό.
Μετά από λίγες εβδομάδες, έκανα έλξεις.
-Απελευθέρωσα τον εαυτό μου... -Κάνεις ακόμα;
Δεν ξέρω, δεν πάω στο γυμναστήριο,
-αλλά ξέρω ότι μπορώ. -Είναι υπέροχο, Κλάνσι.
Η συγχώρεση είναι το μονόζυγο. Το κοιτάμε και σκεφτόμαστε "Όχι. Αποκλείεται.
Αυτό το γαμημένο; Σοβαρά μιλάς; Δεν μπορώ.
-Δεν το έκανε. Δεν..." -Αλλά δεν τα κατάφερες μόνος, Κλάνσι.
-Σωστά. -Δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι.
-Σωστά. -Είχες στήριξη.
Άκου κάτι του Ρουμί. Υπάρχει μια κοινότητα του πνεύματος.
Μπες και νιώσε τη χαρά να περπατάς στον θορυβώδη δρόμο και να είσαι ο θόρυβος.
Πιες όλο το πάθος σου και ταπεινώσου.
Κλείσε τα μάτια για να δεις με το άλλο μάτι.
Άνοιξε τα χέρια σου αν θες κάποιος να σε κρατήσει.
Είχες στήριξη. Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο. Χρειαζόμαστε κοινότητα.
Γι' αυτό ξεκίνησα το InsightLA.
Ήρθα εδώ, ήμουν ήδη μεσήλικη.
-Όχι! -Τι συνέβη, κυρία μου;
Τρούντι, είμαι εύθραυστος σαν αυτά τα πέταλα
κι εσύ κοφτερή σαν αγκάθι.
Μαζί, είμαστε ένα τριαντάφυλλο.
Τρούντι,
μπορώ να σε παντρευτώ;
-Τρούντι τσούλα! -Τρούντι!
Είμαι πολύ σκληρός για σένα!
Ναι, λοιπόν, ήμουν ολομόναχη.
Σκέφτηκα ότι "Κι άλλοι θα νιώθουν έτσι.
Γιατί να μη γνωριστούμε; Γιατί να μη γίνουμε κοινότητα;
-Ναι. -Το χρειαζόμαστε.
Όπως τη συγχώρεση, όπως την ενσυνειδητότητα,
έτσι και την αγάπη.
Δεν μπορούμε μόνοι μας.
Ακούω αυτό που λες και νομίζω...
Μιλούσα στο τηλέφωνο με έναν φίλο μου που...
μόλις έχασε τη μητέρα του, ο πατέρας του πέθανε πριν από χρόνια,
ο αδερφός του... έχει αποξενωθεί από τον αδελφό του...
και συνειδητοποίησα...
ότι εγώ έπρεπε να του τηλεφωνήσω.
Κασσιόπη, ηρέμησε.
Η δύναμή σου μού δίνει έμπνευση.
Η επαφή με την πραγματικότητα με βοηθάει.
Νιώθω τυχερός που αυτός ο άνθρωπος είχε το θάρρος να μη φοβηθεί
να με προσεγγίσει.
Δεν είναι τύχη όμως.
-Το έκανε επειδή ακούς. -Σωστά.
Μπορούμε να το καταλάβουμε όταν κάποιος μας ακούει αληθινά.
-Σωστά. -Γι' αυτό ήρθε σ' εσένα.
Σωστά. Αλλά σκέφτομαι αυτούς που μας ακούνε τώρα,
που σκέφτονται
ότι "Δεν έχω κανέναν Κλάνσι. Και νιώθω πολύ μόνος".
-Ναι. -"Ή ίσως έχω κάποιους να μιλήσω,
αλλά δεν με ακούν". Τι μπορούν να κάνουν αυτοί;
Τι λες γι' αυτό; Τι λες για εκείνους που είναι ακόμα στο δάσος
αφότου κάηκε το σπίτι;
Είτε είναι μεταφορικό είτε πραγματικό σπίτι.
Και είναι εντελώς... Νιώθουν αποκομμένοι και μόνοι.
Απλώς... Τι κάνουν αυτοί; Σε ποιον μιλάς όταν δεν έχεις κανέναν;
Ναι. Είναι δύσκολο.
Γλύκα, λεφτά...
Θέλουμε τα λεφτά μας, γλύκα.
-Να τους δώσω λεφτά; -Μην τους δώσεις τίποτα.
Θέλουμε τα λεφτά μας, γλύκα.
Γλύκα, λεφτά!
Ξέρω κάποια που διδάσκει συναισθηματική γραφή,
κι έχει μια ομάδα γραφής σε ένα μέρος
που είναι ανοιχτό σε άστεγους και σε ανθρώπους με προβλήματα ψυχικής υγείας.
Συγκεντρώνονται
και κάνουν διαλογισμό ενσυνειδητότητας όλοι μαζί
και μετά γράφουν,
και μετά διαβάζουν ό,τι έγραψαν και το ακούν.
Και όλοι το λατρεύουν.
Μετά συμβαίνουν πράγματα, συμβαίνει κάτι μαγικό.
Μία κυρία, ήταν...
νομίζω ότι της έκλεψαν όλα της τα υπάρχοντα ενώ εκείνη κοιμόταν.
Ήταν ολομόναχη, ένας Θεός ξέρει πού κοιμόταν.
Ξύπνησε, αλλά έγραψε γι' αυτήν την εμπειρία και μετά...
δύο άντρες της ομάδας, που ήταν φίλοι, της είπαν
"Έλα να κοιμηθείς κάτω από τη γέφυρά μας.
Θα σε προσέχουμε και θα φυλάμε τα πράγματά σου".
Είναι κρίμα που κάποιοι
-κοιμούνται κάτω από γέφυρες. -Ναι.
Μπράβο, Κασσιόπη.
Δημιουργείς τις συνθήκες για να ακούσουν οι άνθρωποι ο ένας τον άλλο.
Συνεχώς επιστρέφω σ' αυτό.
Αν δεν έχουμε χώρο, μπορούμε να φτιάξουμε έναν.
Γιατί αν είσαι μόνος, ξέρεις ότι και άλλοι είναι μοναχικοί.
Βρες άλλον έναν μοναχικό άνθρωπο.
Τρούντι, είσαι πολύ... Είσαι εκπληκτικός και ξεχωριστός άνθρωπος.
Τις στιγμές της ζωής μου που έχω νιώσει μοναξιά, σκέφτομαι
να πέσω στο στρώμα και να προσπαθήσω να ξεχάσω τη ζωή.
Κλάνσι, όταν ήρθα εδώ, δεν ήξερα κανέναν και...
Ξεκίνησα τον πρώτο μου ομαδικό με...
δύο άτομα.
Τον Φρεντ και τον Στιβ.
-Γεια, Τρούντι! -Γεια, Τρούντι!
Δύο άτομα.
Δεν ήταν κέντρο.
Αναπτύχθηκε οργανικά. Σαν να μαγειρεύεις από μηδενική βάση.
Δεν σκεφτόμουν καν το κέντρο.
-Ήθελα παρέα. -Σωστά.
Και βρήκα... Δεν ξέρω πώς βρήκα τον Φρεντ και τον Στιβ!
Νομίζω ότι γνωριστήκαμε μέσω μιας φίλης της ξαδέλφης μου,
-κατάλαβες; -Ναι.
Τέλειο.
Όταν θέτουμε έναν στόχο,
κάποιες φορές, ως διά μαγείας, το σύμπαν μας βοηθά.
-Το 'χεις νιώσει; -Ναι!
Και είναι εκπληκτικό να βλέπεις...
Είναι λες κι ο κόσμος περιμένει να αποφασίσεις
-σε ποια πλευρά είσαι... -Τι σε νοιάζει περισσότερο.
Ναι!
-Ναι! -Σωστά.
Πώς να συγκεντρώσεις τις ενέργειές σου γύρω από όσα έχουν σημασία
και από όσα θεωρείς σημαντικά.
Και αυτό σημαίνει, όταν είσαι μόνος,
-ότι η παρέα είναι το πιο σημαντικό. -Ναι.
Όταν πεινάς, το φαγητό είναι το πιο σημαντικό.
Μίλησες πολύ για το να ακούμε.
Τις προάλλες, ήμουν...
σε ένα πάρτι και μιλούσα ακατάπαυστα σε κάποιον.
Πραγματικά τον εξάντλησα, του πήρα τα αυτιά.
Του μιλούσα για τα modular synthesizer. Με κοιτούσε με απλανές βλέμμα.
Σίγουρα δεν σου συμβαίνει, γιατί είσαι επαγγελματίας,
αλλά ένιωθα σαν να βρισκόμουν μέσα σ' ένα γιγάντιο φλύαρο κρεατένιο ρομπότ
και δεν μπορούσα να ελέγξω το στόμα μου.
Δεν μπορούσα να σταματήσω να μιλ...
Φλυαρώ για τα modular synthesizer, τον κοιτάζω...
Εκείνος σκέφτεται "Πώς θα τον ξεφορτωθώ;"
Κι εγώ σκέφτομαι "Πώς θα τον ξεφορτωθώ;"
Θέλω να ξεφορτωθώ τον εαυτό μου.
Αν μπορούσα να πεταχτώ από το ρομπότ...
Αν είχα βαρεθεί εγώ,
ένας Θεός ξέρει πώς θα ένιωθε εκείνος, γιατί με άκουγε με προσοχή.
Τέλος πάντων, η ιστορία είχε κακό τέλος,
αλλά αυτό συνέβη, και δεν τον ήξερα τον άνθρωπο,
γνωριστήκαμε σ' εκείνο το πάρτι.
Έμαθα την επόμενη εβδομάδα ότι πέθανε σε τροχαίο.
Και μία από τις τελευταίες του στιγμές στη Γη,
ήταν τα δεκαπέντε λεπτά που πέρασε ακούγοντας μια ακατάσχετη φλυαρία
για τα modular synthesizer. Εγώ δεν τον άκουσα.
Αν ήξερα του απόμεναν ελάχιστες μέρες,
νομίζω ότι δεν θα το έκανα αυτό.
Η ερώτησή μου είναι...
κάποιες φορές νιώθω ότι χάνω την ικανότητα να ακούω.
Με απορροφούν τόσο πολύ οι βλακείες μου που δεν ακούω τους άλλους,
υποκρίνομαι ότι τους ακούω.
Γνέφω και τους κοιτάζω και δείχνω προσοχή και όλα αυτά,
αλλά δεν ακούω τίποτα.
Θα μας πεις λίγα πράγματα
για το πώς να καλλιεργήσουμε την ικανότητα να ακούμε;
Ναι. Και η ιστορία που είπες συνδέεται με αυτό που είπαμε στην αρχή,
σχετικά με το ότι δεν το καταλαβαίνουμε.
Δεν αποδεχόμαστε την πραγματικότητα της θνησιμότητάς μας.
Γιατί αν καταλαβαίναμε ότι αυτό το σώμα θα γίνει πτώμα...
Ναι.
Η ώρα του θανάτου είναι αβέβαιη, αλλά ο θάνατος είναι σίγουρος.
Αν το καταλαβαίναμε αυτό,
θα ήταν λιγότερες οι φορές
που νιώσαμε ότι χαραμίσαμε τον χρόνο μας ή τον χρόνο κάποιου άλλου.
Θα ήμασταν πιο ευαίσθητοι...
Άνθρωποι που πάσχουν από ανίατη ασθένεια
λένε κάτι παράξενο,
ότι είναι ευγνώμονες γιατί δεν είχαν νιώσει τόσο ζωντανοί.
-Σωστά. -Και σκέφτεσαι "Σοβαρά;"
Αλλά σε αυτό αναφέρονται,
στο ότι αποκτούν ευαισθησία απέναντι στη φευγαλέα φύση της ύπαρξης.
Είναι συγκλονιστικό,
όσο τρομακτικός και σκληρός κι αν είναι ο κόσμος,
ταυτόχρονα είναι πανέμορφος και υπέροχος.
-Ναι. -Για να ακούσουμε ο ένας τον άλλο
χρειάζεται κάποια ενσυνειδητότητα.
Πρέπει να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τι συμβαίνει στο μυαλό μας
ενώ ακούμε.
Πώς συνειδητοποιείς ότι σκέφτεσαι κάτι άλλο
την ώρα που κάποιος σου μιλάει;
Πολλές φορές δεν το καταλαβαίνουμε, λέμε
"Θεέ μου, δεν άκουσα την τελευταία παράγραφο".
Σωστά.
Αλλά περνάμε πολύ χρόνο έτσι,
-σε τέτοιες αποσυνδετικές καταστάσεις... -Ναι.
...όπου... Τι είπες; Το ρομπότ;
Ναι. Δεν είσαι καν στο πιλοτήριο του ρομπότ.
Είσαι στο μπάνιο!
Ναι;
Ποιος είναι;
Γεια σου, Σάρα. Μου δίνεις ένα φίλτρο;
Ναι!
Αυτό το φίλτρο εννοείς, μωρό μου;
Ναι. Αυτό το φίλτρο.
Πρέπει να με πληρώσεις πρώτα, κυρά μου.
Ξέρεις πόσο χρόνο θέλουν τα φίλτρα;
Αρμέγω το κοράκι εδώ και μέρες!
Έχει στερέψει!
Το μωρό μου, όμως, πρέπει να φτιάξει κι άλλα φίλτρα.
Η μαμά πρέπει να αρμέξει το κοράκι. Η μαμά πρέπει να το αρμέξει.
Η μανούλα θα το αρμέξει!
Ανταλλάζω ένα φίλτρο με ένα μωρό.
Ναι, ορίστε.
Μωρό μου!
-Δεν υπάρχει παγίδα, έτσι; -Είσαι παρανοϊκή.
Θα πάρω το μωρό σου και θα σου δώσω ένα φίλτρο;
Αυτή είναι η συμφωνία.
Θεέ μου!
Έλα δω, μωράκι!
Είμαι ενθουσιασμένη.
Γι' αυτό ζω!
Έλα στο ζαχαρένιο δάσος της γιαγιάς!
Ορίστε.
-Ένα φίλτρο! -Πέφτουν βόμβες...
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει ευχαριστώ και αντίο.
Κοίτα εκεί.
Είναι υπέροχο, Στιβ.
Είναι νεκρό το παιδί;
Όχι, το έβαλα στον μάρσιπο.
Λένε ότι ο διαλογισμός είναι εξάσκηση για τον θάνατο.
Είναι εξάσκηση για ζωή!
-Και για να ακούμε! -Ναι.
Η μαϊμού μαϊμουδίζει, Τρούντι!
Η μαϊμού που λέει ψέματα πεθαίνει, Τζαμ Ρολ!
Μ' αρέσει.
-Συνέχισε. Συγγνώμη που σε διέκοψα. -Όχι, δεν έχω να πω κάτι άλλο.
Μου κίνησε το ενδιαφέρον αυτό που είπες σχετικά με το να εξασκούμαστε να ακούμε,
γιατί, κατά κάποιον τρόπο, με το να ακούμε...
Με το να ακούμε το σώμα μας,
να ακούμε τους ήχους της ζωής γύρω μας...
βιώνουμε τη στιγμή που ζούμε.
Ακούμε την εσωτερική μας φωνή και τη διαίσθησή μας.
Κάθε φορά που αγνοώ τη διαίσθησή μου,
-γίνεται καταστροφή. -Κάθε φορά.
-Κάθε φορά, Κλάνσι. -Ναι.
Σ' αγαπώ, Κασσιόπη.
Όσο περισσότερη ευαισθησία δείξω κι όσο περισσότερα μάθω, στιγμιαίο κάρμα.
Αλλά χτυπάω σε τοίχο όταν παραβλέπω την αλήθεια
-και βιάζομαι να προχωρήσω. -Κατάλαβα.
Θεωρώ ότι όταν ακούμε με προσοχή, προστατεύουμε τη ζωή μας.
Το να ακούμε μας συνδέει με το σύμπαν.
Είναι αυτό που...
Είναι περίεργο, όπως αυτό που λένε ότι όταν αναπνέουμε,
συνδεόμαστε με τα πάντα...
-Ναι! -...και η αναπνοή...
Αλλά το να ακούμε είναι ένα είδος αναπνοής, με το οποίο...
Ναι. Δεχόμαστε ζωτικότητα. Ναι.
Ζωτικότητα υπό μορφή της φωνής
ή υπό τη μορφή της ηρεμίας σε αυτόν τον χώρο. Ναι, τη λαμβάνουμε.
Χαίρομαι τόσο πολύ που μιλάω μαζί σου. Ευχαριστώ πολύ για τη συζήτηση.
Χαρά μου, Κλάνσι!
Γεια σου και πάλι, Τρούντι!
Τρούντι...
Σήμερα θα καταστραφείς, Τζαμ Ρολ.
Αχ, Τρούντι! Με λένε πρίγκιπα Τζαμ Ρολ!
Πέθανε, πρίγκιπα Τζαμ Ρολ.
Ο εραστής σου είναι δικός μου, Τρούντι!
-Να πω "γαμώτο"; -Ναι, φυσικά.
Σκότωσες τον Τζέραλντ, το αγόρι μου, γαμώτο σου!
Έγινε πεντανόστιμο σνακ για τον δαίμονα που ζει μέσα στον πισινό μου.
Τρούντι, πόσο χαίρομαι που σε βλέπω.
Αλλά μυρίζεις σκατά, εντάξει;
Θα ξεριζώσω τη μύτη μου.
Αυτό είναι!
Τρούντι, έχω κάνει εξάσκηση στις στροφές, Τρούντι.
Σκάσε! Έλα δω, Κλάνσι.
Είσαι σίγουρη;
Τρούντι, κοίτα εδώ!
Άρπα τη! Κι αυτή!
Σ' έπιασα!
Σε βλέπω, Τρούντι!
Τρούντι, ο πισινός μου είναι ζουμερός.
-Θα το κάνουμε! -Ναι!
Θα το κάνεις!
Τρούντι, είσαι όλο εκπλήξεις...
όπως ο κώλος μου.
Είμαι έτοιμος να τσιμπήσω κάτι, πρίγκιπα Τζαμ Ρολ.
Εντάξει, δώσε μου ένα λεπτό.
Σ' έπιασα!
Είσαι καλά;
Το αίμα σου είναι δικό μου.
Η συγχώρεση
είναι περίπλοκη!
Σκατά!
Μια γρατζουνιά!
Είναι μαγικό.
Μπουμ! Είσαι καλύτερα!
-Ευχαριστώ, φίλε. -Τίποτα.
Δύο πόδια, τέσσερα παπούτσια...
Τέσσερα παπούτσια. Ναι.
-Τρούντι! -Το αγόρι μου!
Γεια σας, πιτσουνάκια.
Μαντέψτε! Ο Τζαμ Ρολ έχει συσκευή για μαργαρίτα.
Μέθυσα.
Τι σκατά συμβαίνει;
Γαμώτο!
Πλάκα είχε, Προσομοιωτή.
Δεν έφτασα στον Ερμήταβιλ, μ' έπιασε μια γάτα...
γύριζα στο όμορφο δάσος.
Κύριε! Χαίρομαι που σε βλέπω ζωντανό.
Μισό λεπτό. Μπορούσα να πάθω κακό;
Σ' το είπα. Το άβαταρ που έφτιαξα μπορούσε να τα βιώσει όλα, όπως...
και την έκσταση του θανάτου.
Μπορεί να πέθαινα!
-Δεν πας καλά. Μην το ξανακάνεις. -Εντάξει, κύριε.
-Σκέψου και λίγο! -Εντάξει, κύριε.
Κοίτα τι έφερα.
Δουλεύει και εδώ!
Πάω να το φυτέψω έξω.
Τέσσερα παπούτσια!
Υπολογιστή, ενεργοποίησε το πρωτόκολλο άμυνας.
Εντάξει, κύριε!
Ρίξε με το λέιζερ σε όποιον πλησιάζει σε απόσταση 25 μέτρων από το τριαντάφυλλο.
Δεν έχω λέιζερ, αλλά μπορώ να ανοίξω τους ψεκαστήρες.
Εδώ είναι το νέο σου σπίτι.
Δεν θα σε ενοχλήσει κανείς. Θα είσαι ασφαλής εδώ.
Για το υπόλοιπο της ζωής σου.
Αυτό ήταν.
Υποτιτλισμός: Δήμητρα Θεοφάνη