NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dalej, dasz radę!
Clom, znowu paliłeś? Naprzód!
Dawaj, Ousley! Jesteś na prowadzeniu.
Rondo, co ty robisz?
To w drugą stronę!
Ile razy mam ci powtarzać? Uwierz w siebie. Naprzód!
Co ty robisz? Siedzisz.
- Halo! - Clancy, tu Sara.
To oficjalna poczta głosowa Clancy’ego Gilroya.
Niestety jestem zbyt zajęty pracą
nad moim bardzo popularnym kosmocastem.
Ale zostaw wiadomość. Ja albo moja asystentka,
Charlotte, oddzwonimy.
Bip.
Fałszywa poczta głosowa już nie działa.
Ale to nic. Nie musisz odpowiadać.
Wiedz tylko, że cię kocham.
Jeśli chodzi o pieniądze, nie musisz mi oddawać.
Przeniosłeś się na Pas Chromatyczny, by zacząć nowe życie,
ale gdziekolwiek pójdziesz, nic się nie zmieni,
jeśli ty się nie zmienisz.
Mahatma Gandhi mówił:
„W sercu człowieka jest miejsce
i gdziekolwiek pojawi się tęcza, możesz być pewien, że ślady Boga...”
Poczta głosowa pełna. Wiadomość nieodebrana.
Boże.
Dzień dobry, Clancy. Który wszechświat dziś wybierzesz?
Daj mi jakąś planetę. Muszę zrobić wywiad.
Co myślisz o tej?
Z powodu błędu operatora nie ma tam już żywych istot.
A ta? Albo ta?
Albo ta czy ta? Co się dzieje?
Panie, gdy na planecie jest duży, czerwony X,
- to znaczy, że z powodu błędu operatora... - Chwila! Ta planeta nie ma X.
Wyślij mnie tu.
Wybrałeś Planetę Przedlustrzanych Bąbli.
Niestety z powodu błędu operatora,
wszystkie rozumne bąble na tej planecie pękły.
Z powodu samotności.
- Chwila! Wygląda na to, że jeden został. - Otwórz portal widokowy. Zobaczmy go.
- Otwieram portal widokowy. - Dzięki.
Lustrzana istoto
Kto kogo odzwierciedla?
Kto jest bardziej samotny
Ja czy ty?
Nie chcę tego mówić
Ale to pożegnanie
Mam nadzieję, że następne odbicie
Nie doprowadzi cię do płaczu
Lustrzana istoto
Nie, czekaj!
Wyślij mnie. Pocieszę go. Cel: Bąbel.
Nie!
Kurwa, co jest?
Musisz naprawić błędy operacyjne, żebym mógł...
NZP. Przeczytaj najczęściej zadawane pytania.
Otwórz jedną z 40 wiadomości, które ci wysłałem.
Dobrze.
N, Z...
Chuj ci w du... P.
BOOMBIE DRO
DROŻDŻOWY ZBAWCA
Wygląda dobrze.
Wciągałem kokę z nieznajomymi w piwnicy,
gdy sąsiad przyniósł Drożdżowego Zbawcę.
Zjadłem kawałek i zrozumiałem, że rozwiązaniem moich problemów
jest poczęstowanie Drożdżowym Zbawcą sąsiadów.
Od tego czasu jestem wolny od bólu emocjonalnego.
Drożdżowy Zbawca!
Posmakuj, to się przekonasz
DROŻDŻOWY ZBAWCA ŚCIĄGNIJ TERAZ
Tak!
Drożdżowy Zbawca
Dołącz do nas
Drożdżowy Zbawca
Posmakuj, to się przekonasz
Ciasto gotowe, panie.
DROŻDŻOWY ZBAWCA
Raczej drożdżowa papka.
Bardzo zabawne, panie.
Bardzo zabawne.
Czy to nie dziwne, że nie możesz zobaczyć własnych oczu?
Tak.
Chodź, Charlotte. Poznajmy sąsiadów.
THE MIDNIGHT GOSPEL Z DAVIDEM NICHTERNEM
Artefakt wykryty w Czwartym Elyfimie.
Więc weźmy to, co nasze,
by oddać cześć Protoplaście.
Znów śpisz w wózku z artefaktami, robaczywa świnio?
Nie, ojcze.
Rozmyślałam o twych sławetnych czynach.
Głupie kłamstwa tchórzliwego robala,
prawie tak złego jak moja gderająca córka.
Wybacz, ojcze.
Przepraszam za kłopot, moje drogie dziecko.
Nie chcę przeszkadzać artystce!
Ale jest robota do zrobienia.
- To chodźmy. - Tato!
Czas na zbiory!
Symulatorze, zabierz nas do artefaktu w Czwartym Elyfimie. Szybko.
Będę w sterowni.
Oczywiście, panie.
Żadnych przerw.
Są blisko, mój dobry panie.
Dobrze. Spójrzmy.
Widzę tylko popiół.
Patrz. Pod popiołem leży skarb.
Na brodę Protoplasty, to złoty róg ukrytej niewinności!
Po ile teraz takie chodzą na rynku?
Ponad pięć milionów, panie.
Czekaj, ojcze.
Może damy ją do zoo?
Zmarnować taki skarb?
- Zamknij się, piekarzyno! - Nie jestem piekarzyną.
Ten róg pokryje koszty trzech nowych symulatorów.
Przyniosłem ci Drożdżowego Zbawcę.
Co to?
Intruz.
Kto ośmiela się wkroczyć na moją ziemię?
Trochę za długo się piekł.
Nie jest piekarnikowany. Nie wiem, czy tak się mówi.
Jest do mikrofali, ale jej nie mam. Nie znamy się.
Sąsiad, Clancy.
Wpadłem się przywitać i przyniosłem Drożdżowego Zbawcę.
Twoje wtargnięcie kosztowało mnie 50 milionów, intruzie!
Ojcze!
Ojcze...
Masz róg?
Nie, ojcze, zygerd uciekł.
Kłamie, ojcze. Wypuściła zygerda i róg przepadł.
Tatusiu.
Stephreyus Gene Hitch!
Nie wierzę, że znowu to zrobiłaś.
Panie, widziałeś kiedyś własne oczy?
Cholera, topi się.
Natrzyj go zielonym olejem. W tej chwili!
No już.
- Otaczają mnie idioci. - Po co to?
To żart.
Pewnie jest wśród nas żartowniś.
- Dziękuję. Mam poczucie humoru... - Wcale nie jesteś śmieszny.
Wszyscy wiedzą, że trzeba nacierać symulator
olejem z latarniogłowy dwa razy dziennie,
inaczej wewnętrzne światy nie będą produkować artefaktów.
A symulator może akopa...
apokalipsować, intruzie.
A to oznacza puf!
Puf!
- Czas się ukołysać - Dobrze.
Miło było poznać.
Wpadnijcie kiedyś. Tą drogą. Smacznego.
Nigdy tu nie wracaj!
W porządku.
Spoko, nie żebym zmarnował cały dzień, piekąc Drożdżowego Zbawcę.
Zrobiłbyś to komuś, kto mieszka obok?
Dzielimy pole energetyczne!
Tak traktujesz sąsiada?
Jak ktoś przynosi ci ciasto, to mu dziękujesz.
Witaj, Widzący Panie. Upiekłem coś dla ciebie.
- Naprawdę? - No pewnie.
Co upiekłeś?
Oto Widzący Zbawca.
O nie.
Chcę patrzeć, jak go jesz. Jedz, panie.
Poczęstuj się.
Zjedz...
mnie...
proszę.
Nie!
O rany.
NAPRAWA SYMULATORÓW
Naprawa Symulatorów, tu kapitan Bryce.
Witam, kapitanie.
Mam na imię Clancy i myślę, że mój symulator...
- Wydziela fioletowy dym? - Tak.
- Jaki ma olejomierz? - Nie wiem.
- Ma kanały pętlowe? - Nie wiem.
- Węzły ssące? - Nie wiem.
- Płytowe dylatomierze? - Nie wiem.
Wydziela opary pobudzające?
Wiesz chociaż, co się dzieje w twoim symulatorze?
To kanały! Nie wiem. Chyba tak.
- Sprawdzę. - Kapitanie Bryce...
O Boże.
Czemu mi nie powiedziałeś, że...
...zjeść własne oczy.
Nie!
Cholera!
Nie żyje pan?
Tak!
Jasny gwint, synu!
Masz zakazaną Velmę 960, która się zaraz zacznie trząść.
Trząść?
Kiedy ostatnio smarowałeś ją zielonym olejem?
Gdzie twoja latarniogłowa?
Będę z panem szczery.
Nie rozumiem ani słowa.
Przeniosłem się tu z Ziemi. Kupiłem tę ziemię tanio przez internet.
Chyba porwałem się z motyką na słońce.
Clancy, kapitan Bryce się tobą zaopiekuje.
Dzięki, kapitanie.
I nie powiem nikomu o przemycie symulowanego życia,
które zbierałeś.
- Co? - Sam też zbierałem
magiczne życie z symulatora.
Teraz znasz mój sekret, a ja twój.
Jesteśmy splątani.
Cholera.
Kurka wodna, robi ich więcej!
Znajdźmy latarniogłowę
i natrzyjmy tę Velmę, nim obróci nas w gruzy kawałków czasu.
Chwila, kapitanie.
Clancy, spójrz na to.
NIEBEZPIECZEŃSTWO ZAKAZ WSTĘPU
Iskra.
Iskra?
Jedyne, co powstrzyma twój symulator przed apokalipsowaniem,
to zielony olej z tej bestii.
Jesteśmy w niebezpieczeństwie?
Nie jeśli będziesz przestrzegał moich zasad,
które ci odśpiewam.
Dobra.
Kurka wodna!
Szybko, piekarzyno!
Jestem kapitan Bryce
To moje zasady
Nie tykaj trzęsawiska w różowym kolorze Bo będziesz staruchem o strasznym odorze
Gdy trzęsawisko szare jak para Zmienisz się w kremu niemiara
Gdy trzęsawisko jak rdza czerwone Umrzesz, zgnijesz i zrzygasz się potem
Gdy plazma ma śniade zabarwienie To czeka cię oczu roztopienie
Nie tykaj trzęsawiska, gdy niebieskie Bo twe nogi staną się kiepskie
Gdy trzęsawisko ma zapach kwiatów Uciekaj, bo śmierć nam da do wiwatu
Gdy jest brązowe, to jest okej Lecz brąz i śniady rozróżnić umiej
Gdy trzęsawisko skrzy się na zielono Co się wydarzy, tego nie wiadomo
To kończy moją listę zasad
Jestem kapitan Bryce
Świetnie pan śpiewa.
Dziękuję, Clancy.
Nie jestem zawodowcem. To tylko hobby.
Lubię to robić godzinami.
Kapitanie Bryce, co to za gość?
Wygląda w porządku.
Ten pechowy rabuś się włamał i utknął w fioletowym trzęsawisku.
- Ono zatrzymuje cię w czasie. - Może go wyciągniemy?
Chyba za późno dla tego frajera.
Serce mu wciąż bije, ale jego umysł się ukisił.
Wypchnę go stamtąd.
To kapusta brukselska, nie brukselka. Brukselska!
Tak jak myślałem.
- Nie brukselka. - Ukisił się.
Wrzucenie tej papki mózgowej z powrotem to jedyne, co możemy zrobić.
Czym jest pieprzona brukselka?
Hej, Bryce... Co...
Co robi trzęsawisko, gdy jest żółte jak siki
i zakrada się z tyłu?
Nie ma czegoś takiego, głupcze!
Nie ma go w moich zasadach!
Clancy!
- Co? - Musisz uratować Iskrę.
Zbierz zielony olej i wetrzyj go w symulator.
Przeznaczenie wzywa tylko raz w życiu!
Ukradnę go sąsiadowi.
W porządku.
Zjesz mnie teraz?
Nie. Cicho.
- Zjedz mnie. - Wynoś się stąd.
- Proszę. - Spadaj.
Tak!
Przepraszam. Chodzi o Drożdżowego Zbawcę.
Sprawdzałem, czy wam smakował.
Mógłbym pożyczyć trochę oleju?
Zabawna historia.
Nie wiedziałem, że mój symulator go potrzebuje,
a teraz prawie...
- Intruz. - Dzięki za drożdżówkę.
Pa, Clancy!
Panie, widzę własne oczy.
Widzę twoje oczy.
To są nasze oczy.
Nie przeoczyliśmy niczego.
Dzień dobry, Clancy. Który wszechświat dziś wybierzesz?
Kurwa!
Wszystko w porządku?
Nic mi nie jest, kapitanie!
Dobra. Pa!
Cała moja praca przepadła.
Co nie mówisz, że potrzebujesz pieprzonego oleju?
- Panie, mówiłem ci. - Nie. Kiedy?
Tydzień temu.
- To tydzień temu. - I dzień wcześniej.
Dobra, dwa razy.
- Mówiłem ci na hamaku. - Trzy razy, też mi co.
- I pięć minut temu. - Za późno!
Panie, stało się dla mnie jasne, że unikasz realnego świata,
- wchodząc w moje wszechświaty. - Nie mów mi, jak żyć.
Może spotkasz się z moim kolegą Davidem?
- Skąd ty, kurwa, masz przyjaciół? - Mieszka na Buton 78914.
To mistrz medytacji.
Nie chcę poznawać twojego nudnego przyjaciela.
- Możesz być Szeryfem Ośmiornicą. - A może...
Bon voyage, panie.
Przegrałeś, dupku!
- Miłej zabawy. - Zamknij się!
Intrygujące na wielu poziomach.
Cześć, Clancy. Jestem David.
Może usiądziesz?
Może ty usiądziesz na mojej pieprzonej gębie, Panie Medytacjo?
Jak to pasuje do twojego uśmiechu delfina
i pieprzonych wygodnych spodni?
Pasuje?
Teraz widzisz, kim naprawdę jesteś. Wypełniony pieprzoną wściekłością!
Skończyłeś?
Tak.
Dajmy sobie chwilę.
Oto trzy zasady, które możemy wypróbować.
Pierwsza to cisza.
Daje ci przestrzeń, by słuchać.
Druga to spokój.
Daje ci przestrzeń, by czuć.
Trzecia to przestrzenność.
Daje ci samą przestrzeń.
To jest do kitu.
To najgorsze doświadczenie w moim życiu.
Po jaką cholerę ktoś by sobie to robił?
Czy zostawiłem odkręcony kran? Pszczoły są cudowne.
Moja siostra ma alergię na pszczoły. Fajnie było, gdy spuchła jej twarz.
Miała usta jak u klauna.
Tęsknię za nią. Sara jest spoko. Szkoda, że zniszczyłem ten związek.
Swędzi mnie twarz.
Jasna cholera.
Małpa?
Małpo!
Małpo.
Małpko! Jesteś taką słodką...
Weź swoje skurwysyńskie...
Cicho.
Udało mi się. David!
Świetnie. Miłego dnia.
Czekaj. Czy pomógłbyś mi się rozplątać?
Tak.
Jedziemy.
Gdy zaakceptowałem swoje obecne położenie,
świat stał się lepszy.
Fantastycznie.
Przez chwilę nie myślałem o niczym.
Jakbym...
Jakbym po prostu był.
To normalne?
Tak. Widzisz, Duncan...
Clancy.
Dobrze.
Bycie więźniem własnej historii,
to jak życie w małym mieszkaniu z miejscem tylko dla ciebie i materaca.
Gdy jest więcej przestrzeni między tobą i myślami,
to jak przeprowadzka do większego domu.
Potem można zaprosić ludzi.
Jest miejsce dla ciebie i dla nich.
To przestrzenność.
Super.
Mówisz o tym, że...
Myślałem o tym trochę.
Możesz mieszkać w ogromnym domu, ale wciąż jesteś rupieciarzem.
Mimo że przestrzeń jest pusta,
twój umysł wciąż jest pełen tego, co sprawia,
że ciągle jesteś nieszczęśliwy.
Mówimy o przestrzeni psychicznej.
- Masz zatłoczony umysł. - Dokładnie.
I myślisz: „A gdybym opróżnił swój umysł?”.
- Tak. - Opróżnij swój umysł. Spróbuj.
- Da się to zrobić? - Tak. Możesz się tego nauczyć.
Ale nie o to chodzi.
Wiele osób uczy medytacji, jakby chodziło o to,
by traktować swój umysł jak niesfornego nastolatka i kazać mu się zamknąć.
Tak. To agresywne.
Bardzo.
Wyjaśniając...
Mówisz, że nie powinieneś wtykać sobie
zatyczki analnej w dupę własnego umysłu.
Wtykać zatyczkę analną w dupę własnego umysłu!
Ale ta część zakorkowania...
Idea zakorkowania...
Nie o to chodzi.
To chyba raczej akceptacja, że istnieje kłębowisko myśli,
i zrozumienie,
że nie jesteś z nimi tak związany, jak myślisz.
- I o to tu chodzi. - Tak.
Nie musisz się tego trzymać i rozpamiętywać
jako jedyny sposób na przetrwanie.
Jest też opcja koncentracji na obiekcie,
- by wrócić do teraźniejszości. - Rozumiem. Jestem oświecony.
Dziękuję, mój oświecony bracie.
Teraz wrócę do mojego świata i na zawsze go przemienię.
- Mam jedno pytanie. - Jasne.
Na odchodne.
Skąd wiesz, że czujesz,
że jesteś oświecony i że uratujesz inne istoty?
Przejdźmy do reklam.
Wychodzę ze studia.
Zanim wyjdziesz...
Weź to.
Niezłe, David. Rozumiem. Nic mi nie dałeś.
Przyjrzyj się, Clancy.
O rany.
Rany.
- Dziękuję! - Nie ma za co.
Wróciłem!
Witaj, panie. Dobrze się bawiłeś z Davidem?
- Tak. - Super.
Widziałeś małpę z peleryną?
Tak!
- Dzięki, Komputerze. - Nie ma za co, panie.
Mów mi „Clancy, Oświecony”.
Cholera!
Hej, Clancy?
Przepraszam, kapitanie.
Zapomniałem, że wciąż tam jesteś.
Czasem muchy umysłu biorą górę. Zdarza się.
- Przykro mi, że jesteś tu uwięziony. - Nie szkodzi. Nic mi nie jest.
W końcu mam czas, żeby się zastanowić.
To daje mi nową perspektywę.
Świetnie.
- Clancy, zrobisz coś dla mnie? - Jasne.
Jeśli to nie kłopot,
mogę cię prosić o coś do jedzenia?
Pewnie.
Tak, dostaniesz dwa rydwany, gdy wejdziesz na poziom duchowy.
- Dziękuję, dobry człowieku. - Nie ma za co.
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska