ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Μπορείς να μάθεις να το κάνεις.
Να βάζεις σφήνα πρωκτού στην κωλότρυπα του μυαλού σου.
Είμαι διαφωτισμένος.
ΤΥΠΑΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ
Σφήνα πρωκτού
Είμαι διαφωτισμένος
Στην κωλότρυπα του μυαλού Σφήνα, σφήνα, σφήνα πρωκτού
Σφήνα πρωκτού...
Δεν χρειάζομαι φως.
Ούτε φυτά.
Σωστά, τσοντσιτσί μου;
Κρεβάτι; Όχι.
Βρήκα έναν πλανήτη που θα σου αρέσει.
Θα το δούμε.
Τον Νόρβαλ 8.
Έχει ποτάμια με κρασί και πεγιότ. Πάρε συνέντευξη από τον παπαγάλο.
Δεν άκουσες το τραγούδι μου...
-Σφήνα πρωκτού -Είμαι διαφωτισμένος
Είμαι διαφωτισμένος!
Διαφωτίστηκα!
Τι λες για τον Λένσορ-Ντιντόρ; Έχει νεροτσουλήθρες και τραμπολίνο.
Είμαι διαφωτισμένος!
-Τι λες για τον πλανήτη Κενή Σφαίρα; -Τέλεια.
Σου έφτιαξα βαρετά άβαταρ, Διαφωτισμένε.
Σ' ευχαριστώ.
Σου αρέσουν;
ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΒΑΤΑΡ
Ναι...
Έφτιαξα ένα ίδιο μ' εσένα, αλλά είναι από κρέμα.
Σου αρέσει;
Ναι.
Στείλε με στον πλανήτη Κενή Σφαίρα, μικρέ!
Όπως επιθυμείς.
Ενσωμάτωση στον Προσομοιωτή σε... Μασάς τσίχλα;
Ευχαριστώ, κύριε.
-Σ' αγαπώ, φίλε. -Δύο…
Ένα…
Είναι στ' αλήθεια μια μεγάλη, κενή σφαίρα.
Γάμα το. Ας ζωντανέψουμε τη σφαίρα!
Γεια σου, φίλε.
Φίλε, έχεις κάνα λάστιχο;
Γδάρθηκα.
Δεν μιλάς;
Εντάξει, δεν πειράζει.
Πρέπει να έχω εδώ.
Δεν θυμάμαι πού το έβαλα.
Πω πω!
Πολλά πράγματα.
Τι λέει, μωρό;
Ποιος είναι εκεί;
Πρέπει να κάνω ερωτήσεις.
Πάρα πολύ μυστήριο.
Τέλειο για διαστημοκάστ.
Είμαι ο Θάνατος.
Χαίρω πολύ. Με λένε Κλάνσι.
Είχα κάτι στον λαιμό μου.
ΤΟ ΓΚΟΣΠΕΛ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΧΤΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΕΪΤΛΙΝ ΝΤΟΟΥΤΙ
Θες να μου δώσεις συνέντευξη για το διαστημοκάστ;
Ανεβαίνει στο διάστημα.
Εντάξει.
Πρώτα, όμως, πρέπει να περιγράψεις τη μορφή μου,
για να μπορέσω να εκδηλωθώ.
-Τι; -Περιέγραψέ με.
Πώς βλέπεις εσύ τον Θάνατο;
Είναι τέσσερα μέτρα με ωραία μαλλιά,
ένα μάτι, μία καβουροδαγκάνα με γάντι, φτερό νυχτερίδας,
ένα πόδι κλόουν κι όλα αυτά σ' ένα κόκκινο καρότσι.
-Το καρότσι είναι στο σώμα μου; -Ναι.
Έχεις ποπό ρινόκερου, πεδίο δυνάμεων με τροφές
και τα πόδια βρίσκονται μέσα σε σκατά.
Νομίζω ότι πρέπει να το απλοποιήσουμε.
Εντάξει.
Βγάλε τη μέση και το αηδιαστικό αγόρι με τα χερούλια.
Δεν το ζήτησα αυτό.
Βάλε τη δαγκάνα πίσω και μίκρυνέ την.
Μπορείς να κινείσαι σπρώχνοντας.
Δεν είναι πολύ πρακτικό.
Αν προσθέσεις και τζετ πακ;
Δεν είμαι ο τρομακτικός Θάνατος. Είμαι...
Τι θα 'λεγες να είσαι ένας φυσιολογικός Χάρος
αλλά να κρατήσεις το μάτι;
Μια χαρά είσαι τώρα. Να ξεκινήσουμε τη συνέντευξη;
Ναι.
Θα αρχίσω να ηχογραφώ.
Το λάστιχό μου!
Ο παλιοζαχαροπλάστης μού πήρε το λάστιχο.
Θες να τα πούμε στον δρόμο για να πάρω το λάστιχο
-για τη νεροτσουλήθρα; -Αμέ.
Είσαι ο Θάνατος.
-Είναι επώδυνο να μας παίρνεις ανθρώπους. -Είναι.
Έχεις συμβουλή για όσους αντιμετωπίζουν τον θάνατο στη ζωή τους;
Ναι. Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις για τον εαυτό σου σε όλη σου τη ζωή,
για μένα, είναι να είσαι παρών εκείνες τις στιγμές,
εκατό τοις εκατό, να περνάς χρόνο με τον νεκρό
ή να περνάς χρόνο με τον πλακούντα
και το νεογέννητο που είναι γεμάτο βλέννα και κλαίει.
Ναι.
Είναι στιγμές αρχέγονης πραγματικότητας που δεν τις ζούμε στην καθημερινότητα.
-Και τις στερούμαστε. -Έχει στηθεί ένα περίτεχνο σύστημα.
Τι σύστημα είναι αυτό;
Μοιάζει με τη συνωμοσία για την οποία δεν μιλάει κανείς.
Μία αγαπημένη μου συνωμοσία είναι η βιομηχανία του θανάτου.
Τι είναι αυτό; Να το συζητήσουμε;
Μπορώ να σου μιλήσω για τον θάνατο και να σου πω τις θεωρίες μου.
Εγώ τις θεωρώ γεγονότα.
-Θα τις πω ως γεγονότα. -Ωραία.
Αυτό που έγινε, συνέβη στις αρχές του 20ου αιώνα.
Είχες.. Και μην ξεχνάς...
Είναι κυρ...
Συμβαίνει σε βαθμό που θεωρείται αμερικανική σύμβαση.
-Είναι σύμβαση των ΗΠΑ. -Ναι.
Συμβαίνει σ' ένα βαθμό και σε άλλα μέρη του κόσμου,
αλλά οι ΗΠΑ είναι ο βασιλιάς.
Είναι ο αρχιμαφιόζος της συγκάλυψης του θανάτου.
Συγγνώμη. Δεν θέλω να σε διακόψω. Τι είναι αυτοί οι ζαχαροκαθρέφτες;
Φυσικά.
Είναι μια δοκιμασία κρίσης.
Οι καθρέφτες αντανακλούν στοιχεία για τα οποία ντρέπεσαι,
πράγματα που κρύβεις από τον εαυτό σου. Πρέπει να τα συγχωρέσεις.
-Να τα συγχωρέσω; -Φυσικά. Σπάει τον πάγο.
Στον Αμερικανικό Εμφύλιο είδαμε την ανάπτυξη της ταρίχευσης,
δηλαδή τη χημική επεξεργασία της σορού
που τη διατηρεί λίγο ακόμα, καθυστερεί την αποσύνθεση λίγο παραπάνω.
Το έκαναν επειδή οι άνθρωποι πέθαιναν μακριά από το σπίτι τους
-και ήθελαν... -Ακριβώς.
Η ιστορία λέει ότι πάρα πολλοί στρατιώτες των Βορείων πήγαν στον νότο
και πέθαναν στη μάχη.
Ήταν σημαντικό βάσει της προτεσταντικής ηθικής της εποχής
να δεις το σώμα του νεκρού.
Οι ελεγκτές των τρένων δέχονταν όλες αυτές τις σορούς σε αποσύνθεση
κι έλεγαν "Όχι, πάρτε τις. Δεν θα συνεχιστεί αυτό.
Δεν μπορείτε να στοιβάζετε νεκρούς στο τρένο".
Ένας σαξοφωνίστας!
Η Κρίση είναι.
Τώρα σκεφτόμουν "Ας εμφανιζόταν ένας σαξοφωνίστας".
Υπήρχαν, λοιπόν, οι νεαροί επαγγελματίες που ήταν ταριχευτές,
οι οποίοι ακολουθούσαν τις μάχες, από το ένα πεδίο στο άλλο,
όπως τα κοράκια.
Πήγαιναν στις μάχες κι έστηναν σκηνές. Ετοίμαζαν εγκαταλελειμμένες σορούς
από τη μάχη, τις οποίες είχαν ταριχεύσει
για να προβάλλουν τη δουλειά τους, σαν βιτρίνα για τις ικανότητές τους.
-Πω πω! -Και τους πλήρωνες
ουσιαστικά για να αφαιρέσουν τα σπλάχνα
και να βάλουν αρσενικό στη σορό για να διατηρηθεί.
-Το αρσενικό είναι συντηρητικό; -Ναι.
Δεν χρησιμοποιείται πια, γιατί είναι απαίσιο...
Το κάνουν με φορμαλδεΰδη τώρα. Τότε το έκαναν με αρσενικό.
Το λάστιχό μου. Το θέλω.
Ωρίμασε.
Ήταν επικίνδυνη δουλειά.
Μετά έστελναν τη σορό στον βορρά
και διατηρούνταν για το διάστημα του ταξιδιού.
Ήταν μια ενδιαφέρουσα καινοτομία.
Περίμενε. Συγγνώμη.
Είναι πολλές οι πληροφορίες και πραγματικά...
Ήταν η εισαγωγή. Δεν έχουμε μπει στην ανάλυση ακόμα.
Δώσ' το μου!
Θα πεθάνεις αφού πατήσεις ένα μπαλάκι του πινγκ-πονγκ.
Έπαιρνες, λοιπόν...
-Ο θείος σου ερχόταν με τρένο... -Ναι.
...γεμισμένος με αρσενικό;
Όχι. Ήταν γεμισμένος με πριονίδι. Εκείνη την εποχή, η ταρίχευση...
Αφαιρούσαν τα σωθικά σου, δηλαδή τα όργανα,
γιατί αυτά είναι που αποσυντίθενται,
τα γλιτσερά μέρη μέσα στο σώμα σου.
Αφαιρούσαν όλα τα όργανα,
σε γέμιζαν πριονίδι ή κάτι για να κρατήσουν...
το στομάχι σου τεντωμένο,
και μετά γέμιζαν το σώμα σου, το κυκλοφορικό σου σύστημα,
με κάποιο συντηρητικό.
Το κάνουν αυτό κι είναι μια λογική καινοτομία της εποχής.
Οι άνθρωποι θέλουν τους νεκρούς γιους τους
και χάρη στην ταρίχευση μπορούν να τους έχουν.
-Ναι. -Όμως,
οι ίδιοι άνθρωποι σκέφτονται "Μισό λεπτό. Ο πόλεμος τελείωσε,
αλλά είναι η δουλειά μου. Από αυτό ζω.
Οπότε πρέπει να πείσουμε τον κόσμο να ταριχεύει τους νεκρούς".
Πω πω!
Ξεκινούν, λοιπόν, φτάνουν στην άλλη άκρη της χώρας,
πουλούν την υπηρεσία. Είναι σαν τους πωλητές της Amway.
Πηγαίνουν από πόλη σε πόλη, κάνουν σεμινάρια ταρίχευσης,
λένε "Έλα να μάθεις πώς να ταριχεύεις".
-Λογικό δεν είναι; -Μ' αρέσει αυτός.
Αυτό που έφερε αποτέλεσμα ήταν το ότι στις αρχές του 20ού αιώνα
άρχισαν να προωθούν την ιδέα, βασιζόμενοι σε μια λανθασμένη επιστημονική θεωρία,
η οποία, ειλικρινά, ήταν λανθασμένη και τότε,
-ότι η σορός είναι κάτι επικίνδυνο. -Ναι.
Αυτό νόμιζα.
Εκτός αν το άτομο που πέθανε έπασχε από Έμπολα ή από τη γρίπη των πτηνών
ή από κάποια άλλη εξαιρετικά σπάνια και τρομερά μεταδοτική ασθένεια...
-Επιδημία. -...οπότε
θα το πήγαινε για αποτέφρωση το Κέντρο Πρόληψης.
-Όχι το γραφείο κηδειών. -Εξοικονομείς και λεφτά.
Ναι, "Ο μπαμπάς σου είχε Έμπολα;
Κρίμα, αλλά τουλάχιστον θα τον φροντίσει η κυβέρνηση".
Σε άλλη περίπτωση,
το σώμα σου γίνεται αμέσως πολύ πιο ασφαλές...
Ορίστε.
...μόλις πεθαίνει,
όχι μόνο διότι οι ιοί και τα βακτήρια πεθαίνουν πολύ σύντομα...
Δεν μπορούν να επιβιώσουν πολύ.
Μα και διότι όλα όσα αποτελούν κίνδυνο σ' έναν ασθενή ή ετοιμοθάνατο ποια είναι;
Ο βήχας, το φτέρνισμα, τα κακά, η αιμορραγία. Όλα αυτά που σε φρικάρουν,
σταμάτησαν να τα κάνουν μόλις πέθαναν.
Είναι θετικό. Όσον αφορά την ασφάλειά σου.
-Πω πω! -Αλλά αν, ας πούμε...
φροντίζεις τον μπαμπά σου, τον πλένεις, τον ντύνεις και κάνεις όλα αυτά...
είναι... Ξέρεις ότι είναι ασφαλής.
-Σωστά. -Και δεν αλλάζει τίποτα όταν πεθάνει.
-Είναι το ίδιο. -Είναι το ίδιο, αν όχι πιο ασφαλές.
Άρα, είναι... Θεέ μου! Είναι πολύ τρομακτικό.
Οι άνθρωποι το έκαναν αυτό,
φρόντιζαν τους νεκρούς μ' αυτόν τον τρόπο επί δεκάδες χιλιάδες χρόνια.
Είναι η νόρμα.
Μόλις τα τελευταία 100-120 χρόνια
συνέβη αυτό, δηλαδή αυτοί οι ταριχευτές,
οι ίδιοι που αναφέραμε,
κατάφεραν να προωθήσουν την ιδέα ότι η ταρίχευση της σορού από εκείνους
-την καθιστά ασφαλή. -Διάβολε!
Την απολυμαίνει. Την καθιστά αποδεκτή και ασφαλή για να τη δει η οικογένεια.
-Σωστά. -Ενώ πριν ήταν κυρίως οι γυναίκες...
που έπλεναν τη σορό και την ξαγρυπνούσαν και την ετοίμαζαν,
τώρα, ξαφνικά, έρχονται άντρες που δεν ανήκουν στην οικογένεια,
που είναι επαγγελματίες και λένε "Δεν είναι ασφαλές να το κάνεις,
θα πρέπει να πάρουμε τη σορό,
να την ταριχεύσουμε και να σε χρεώσουμε".
Γαμώτο. Είπες να ξαγρυπνήσουν με τη σορό;
Σημαίνει να βλέπεις τη σορό, να την ετοιμάζεις
ώστε να περάσει χρόνο μαζί της η οικογένεια, ουσιαστικά.
Και, ξαφνικά, η διαδικασία αυτή αρχίζει, στις αρχές του 20ού αιώνα,
να μεταβάλλεται σε...
αυτό το οικονομικό μοντέλο.
Γαμώτο.
Πού είχα μείνει;
Σωστά.
Αυτό το καπιταλιστικό μοντέλο του θανάτου...
στο οποίο πρέπει να παραδώσεις τη σορό σε ένα γραφείο κηδειών για να την πάρει...
να στραγγίσει το αίμα, να βάλει τα χημικά...
...να τη βάψει, να την ντύσει, ουσιαστικά να σου πουλήσει τον πατέρα σου.
Δεν μπορούν να πουν στους ανθρώπους...
Εγώ υποστηρίζω κάτι που λέγεται "σπιτική κηδεία", που δεν είναι τόσο περίπλοκο.
Ουσιαστικά παίρνεις πρωτοβουλίες με τον θάνατο.
Πάτε κάπου; Να έρθω κι εγώ;
Στην κόλαση.
Ναι, φυσικά.
Μ' αρέσουν αυτά.
Ας πούμε ότι ο μπαμπάς σου πεθαίνει στο σπίτι.
Μην καλέσεις κάποιον. Δεν είναι επείγον.
Δεν αποσυντίθεται αμέσως.
-Δεν κινδυνεύεις. Περίμενε. -Το λάστιχο.
Το ίδιο νεκρός θα είναι και σε δύο ώρες.
-Για την τσουλήθρα. -Δεν είναι επείγον.
Και στον βαθμό που νιώθεις άνετα,
μένεις σε αυτήν την αρχέγονη πραγματικότητα, ζεις τη στιγμή.
Νιώθεις τα συναισθήματα
και καλείς το γραφείο κηδειών όταν νιώσεις έτοιμος.
Είναι αργά για μένα.
Οι γονείς μου είναι κοντά σου τώρα πια.
Έλα!
Γύρνα πίσω, λαστιχοκλέφτη!
Και τις δύο φορές... Και με τους δύο γονείς...
Όταν έφυγαν οι γονείς μου ήταν...
πολύ…
Δεν ήταν έτσι.
Κανείς δεν ήρθε...
Κανείς δεν ήρθε να μας πει "Ακούστε..."
Περάστε.
"...δεν κινδυνεύετε απ' τη σορό".
Όχι. Κανείς δεν θα... Δεν θα σου το έλεγε κανείς. Κανένας.
"Μπορείτε να μείνετε με τη σορό... Καλύτερα να μείνετε για λίγο.
Καθίστε. Δεν είναι κακό".
Κανένας δεν το είπε.
Επίσης, οι άνθρωποι δεν νιώθουμε μεγάλη επιθυμία να κάνουμε
παρέα με ένα πτώμα.
Είναι περίπλοκο αυτό.
Είναι κάτι που πάντα σκέφτομαι και διαπραγματεύομαι.
Επειδή αυτοί που το κάνουν,
όσοι έχουν κάποια υποψία ότι μπορεί να θέλουν αλλά δεν είναι σίγουροι
και μετά τους δίνεται η άδεια,
καταλήγουν να βιώνουν μια μαγική και μεταμορφωτική εμπειρία.
Είναι σαν τη σοκολάτα και τα κουτάβια. Τόσο καλά σχόλια ακούς.
-Σωστά. -Το λατρεύουν.
Να τι συμβαίνει...
σε τόσους ανθρώπους.
Μέχρι...
ο ετοιμοθάνατος να είναι έτοιμος να το συζητήσει...
το μυαλό του καταρρέει.
-Ναι. -Άρα δεν μπορεί να το συζητήσει.
Δεν μπορεί να διατυπώσει τι ακριβώς θέλει.
Το μυαλό σου φεύγει αμέσως. Το μυαλό σου έχει φύγει.
Αιωρείσαι ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν.
Πας στο παρελθόν...
Μιλάς στον άντρα σου που πέθανε πριν από 20 χρόνια.
Σωστά. Είναι εντελώς διαφορετικό από τις ταινίες.
Στις ταινίες, είναι ξαπλωμένος και ξαφνικά, λέει "Πεθαίνω!"
Και μετά πεθαίνει. Φαίνεται μια χαρά.
Σαν να έχει κάνει λίφτινγκ.
Σαν να λέει "Τα λέμε αργότερα".
Κοιτάζει λίγο...
"Λυπάμαι που θα χάσω τον χορό".
Έξω... "Έφυγα από το σύμπαν" Ούτε...
Κυριολεκτικά σαν...
Πάει.
Είναι τρελό.
Ο κόσμος τα βλέπει αυτά και σκέφτεται
"Θα αρχίσω να ετοιμάζομαι γι' αυτό...
Όταν αρρωστήσω θα αρχίσω να ετοιμάζομαι.
Βάσει των πιθανοτήτων για τον θάνατό μου,
έχω χρόνο ακόμα να ετοιμαστώ γι' αυτό".
Είναι παραλογισμός.
Μπορεί να έχεις στιγμές διαύγειας,
αλλά εκείνες τις στιγμές,
η οικογένειά σου θέλει να σου μιλήσει για το πώς είσαι.
Όχι για το τι θέλεις μετά τον θάνατό σου
και αν θες να αποτεφρωθείς.
Αυτό ήταν το ωραίο με τον μπαμπά μου, γιατί πριν πεθάνει...
Ήταν απίστευτο. Κάποιες φορές...
Από τι πέθανε; Σκοτώνω τρισεκατομμύρια όντα ανά δευτερόλεπτο.
Είχε αργό σβήσιμο.
Στάθηκε στη σκιά μιας ορδής στους Πολέμους των Τομέων.
Τρύπωσε μέσα του ένα ίχνος σκιάς. Το πολεμούσε σ' όλη του τη ζωή.
Τελικά έφτασε στους πνεύμονες. Ήταν ήρωας.
Βρήκα τα μετάλλιά του.
Σωστά.
Λίγο πριν πεθάνει...
Άλλοτε με αναγνώριζε,
άλλοτε νόμιζε ότι ήμουν στρατιώτης από τους Πολέμους των Τομέων.
Λόγω της φαλάκρας ίσως.
Είναι σύνηθες στους ετοιμοθάνατους.
Έλεγε "Ποιος είναι ο διοικητής σου".
Έλεγε κάτι τέτοια. Ήταν πολύ ενδιαφέρον, αλλά...
Και σκεφτόμουν ότι "Μάλλον δεν θα τον ξαναδώ".
"Αυτό που βλέπω τώρα είναι κάτι σαν υπνοβασία.
Δεν ξέρω αν θα ξαναδώ τον ίδιο".
-Και μετά... -Συνερχόταν.
Συνερχόταν.
Να τος.
Και... Και ήταν…
Είχα μάθει να είμαι ειλικρινής με τους ανθρώπους που πεθαίνουν...
Δόξα τω Θεώ.
Όταν... Ρώτησε "Τι συμβαίνει;"
Του είπα "Πεθαίνεις".
Και αυτός είπε "Εντάξει.
Φέρε ένα στιλό κι ένα χαρτί".
Και μετά αρχίζει να μου λέει, ξέρεις, τι...
Τι να πω στους ανθρώπους.
Ήταν όμορφο. Ήταν υπέροχο.
Και κάποια πράγματα που δεν έκανα ακόμα. Πρέπει να τα κάνω.
Όπως να στείλω ποικιλία στο κέντρο περίθαλψης.
Αυτές οι όμορφες οδηγίες. Είμαι τυχερός που το έκανε.
Ναι. Στείλε ποικιλία στο κέντρο.
-Θα το κάνω. -Θα ξετρελαθούν.
Θα το κάνω.
Μπαμπά, όπου κι αν είσαι στο παρελθόν, στο παρόν ή στο μέλλον,
θα γίνει. Συγγνώμη. Είμαι αφηρημένος. Δεν είναι καλή δικαιολογία.
Είναι εύκολο να το κάνω.
Θάνατε, χάρηκα πολύ που σε γνώρισα.
Επίσης. Ευχαριστώ που μ' άφησες να πω για τη δουλειά μου.
Έι. Θέλω το λάστιχο.
Συγγνώμη. Μπορείς... Είναι δικό μου το λάστιχο.
Το θέλω.
Χρειάζομαι…
Φίλε!
Ποιος τολμά να ξυπνά τον Αυτοκράτορα του Ασανσέρ;
Ψήνεται κανείς για λίγο μπάσκετ; Όχι.
Μπέιζμπολ; Όχι.
-Πινγκ πονγκ; -Όχι!
Μην το πολεμάς.
Θα πάνε όλα καλά. Αντιμετώπισε το κενό.
Εξάλλου, δεν θα πεθάνεις έτσι.
Αλλά σε καρέκλα με ροδάκια.
"Σε καρέκλα με ροδάκια";
Γαμώτο! Ναι!
Γεια σου, μικρέ.
Το λάστιχό μου.
Τι είσαι;
Είσαι μεταφορά;
Θες να κάνεις;
Ναι!
Είναι η καλύτερη τσουλήθρα.
Έχω πάει σε πολλές νεροτσουλήθρες.
Σε χρειάζομαι σαν τσάντα πάλι.
Ευχαριστώ. Λειτουργία τσάντας, ενεργοποίηση.
Πάμε σπίτι.
Αντίο, Κενή Σφαίρα!
Είσαι χάλια!
Είπε ότι θα πεθάνω...
Θα πεθάνω σε καρέκλα με ροδάκια!
Σκατά!
Ευχαριστώ, Κλάνσι!
Παρακαλώ.
Τι θα κάνεις τώρα; Διαλογισμό ή κάτι τέτοιο;
Χριστέ μου, όχι. Ήταν ντροπιαστικό.
Δεν είμαι διαφωτισμένος.
Δεν ήμουν ποτέ. Δεν σημαίνει τίποτα.
Γεια σου, Σάρλοτ. Μου έλειψες.
Μπορεί η ζωή σου να φαλτσάρει
Αλλά μπορείς να τραγουδήσεις μαζί της
ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ
Είναι καλύτερα να είσαι ο εαυτός σου Κι ας φαλτσάρεις
Απ' το να φέρεσαι σαν να είσαι άλλος Κάποιος διαφωτισμένος
Υποτιτλισμός: Δήμητρα Θεοφάνη